؛

خلاصه‌ی گفت و گوهای بین آدم‌ها این روزهای آخر سال که گره خورده با ماه زیبای رمضون شده اینکه ؛ -قبلاً عید بو داشت -قبلاً ماه رمضون بو داشت -قبلاً روزهای تعطیل و دورهمی ها یه صفای دیگه داشت و .... من نمی‌خوام منفی بافی کنم،نه! همون کاری که این روزها عادت شده واسه همه .. ولی چرا.. واقعا چرا؟ چرا دیگه عید و ماه رمضون رنگ و بوی گذشته رو نداره؟ فکر کنم دلیلش همونه که احمد فیاض توی اپیزود ۶۱ می‌گه؛ برفکی زیادی قوی شده... #خودنوشت

ولی من باور دارم، هنوزم بین این همه برفکی، چیزای رنگیِ زیادی هستن که چشمک می‌زنن تا به چشم بیان! مثل زرد و نارنجیِ زولبیا و بامیاهای سر سفره افطار، مثل قرمزیِ ربان دور سبزه و ماهی‌های توی تنگ مثل رنگاورنگیِ تخمِ‌ مرغ‌ های سفره‌ی عید و هزاران هزار رنگ دیگه! #خودنوشت

دنیا برفکی شده قلب قشنگ تو که برفکی نشده! پس به قول شاعر : چشم دل باز کن که جان بینی آنچه نادیدنی‌ست آن بینی... ببند چشمای قشنگتو! حالا با دلِ مهربونت نگاه کن، بو کن، گوش کن، می‌بینی؟ به جان خودم همه چیز هنوزم رنگ و بوی قبل رو داره :)) #خودنوشت

از قشنگی‌های این روزها .. :)

من در رویایم نقاشی می کنم و سپس رویایم را نقاشی می کنم. -ونسان ون گوگ

می‌گفت ؛ شعر مرا با خود به جاهایی می‌برد که تا به حال نرفته‌ام، باورت می‌شود ؟ من با همین شعرها به آغوش تو آمدم ...

؛

حسِ خوب :)

ولی بنظر من اینکه پایین تلویزیون هم زمان باقی‌مانده تا سال تحویل و هم اذان صبح رو زده از نادرترین و قشنگ‌ترین و البته ، باحال‌ترین اتفاقات هست :))) #خودنوشت