اما تو باور نکن!

امشب درحالی که ستاره‌ها رو تماشا می‌کردم، خیلی فکر کردم به تموم آدم‌های دور و برم، به اینکه خیلی وقت‌ها خیلی چیزها دست ما نیست، مثل اومدن و رفتن خیلی از آدم‌ها به زندگیمون... حتی گاهی نبودن اونی که باید باشه نموندن اونی که باید بمونه یا نیومدن اونی که باید بیاد خلاصه تموم اونایی که باید مرهم باشن ولی چیزی نیستن جز یه زخم ابدی روی قلب! #خودنوشت

با تموم این افکارات یاد یه جمله از کتاب کیمیاگرِ پائولو کوئیلو افتادم که بدجوری به دلم نشسته ؛ اگر من بخشی از افسانه‌ی تو باشم، تو روزی به من بازخواهی گشت..:) #خودنوشت

با وجود تموم این نبودن‌ها، با یادآوری این جمله دلم قرص‌تر از همیشه شد به خدایی که می‌دونم و باور دارم، همیشه واسمون قشنگترین‌ها رو رقم می‌زنه.. فقط باید اجازه بدیم زمان بگذره... با گذر زمان همه چیز سرجایِ درست خودش قرار می‌گیره، حتی بودن و رفتن آدم‌ها! #خودنوشت

برایم غریب بمان که هر که دل به او بستم اهلِ رفتن شد

-

زِ کدام رَه رسیدی؟ زِ کدام در گذشتی؟ که ندیده دیده ناگه، به درون دل فِتادی! #هوشنگ_ابتهاج

بهت‌میگه‌دوسِت‌داره:)

کل عالم و آدم هم دست به یکی کنن که من از دوست داشتن تو دست بکشم، بازهم به قول نزار قبانی ؛ « دوستت دارم » و پایان سطر نقطه‌ای نمی گذارم! #خودنوشت

؛

کَیفَ حالُک ؟ - عانِقنی ...