ه‍‌ی‍‍‌چ ؛ اگر سایه پذیرد منم آن سایهٔ ه‍‌ی‍‌چ .

#بماند اینجا به یادگار؛ از دبیری که ازش نه فقط درس ریاضیات، بلکه درس زندگی گرفتم:) از بین اشکالِ هندسی، دایره‌ها دوست‌داشتنی ترند! کاش همه‌ی آدم ها دایره بودند.. دایره‌ای که؛ نه گوشه‌ای دارد برایِ زخم زدن، نه مارپیچی برای دور زدن و نه زاویه‌ای برای بد دیدن، دایره اصلاً پیچیده نیست... کاش آدم ها مثل دایره ساده بودند و شناختنشان اینقدر سخت نبود!

-

روز معلم همیشه پر از قشنگی بوده، قشنگترین قسمتش هم این ابتدایی‌ها هستن که با شاخه‌های گل و تمومِ ذوق و شوق شون میرن مدرسه...:)) #خودنوشت

اما امسال روز معلم برای من خیلی فرق داشت با سال‌های دیگه... امسال، روز معلم برای من یه بهونه بود برای یادآوری افرادی که شاید کمتر کسی اونها رو معلم بدونه... ولی توی مدرسه‌ی شبانه روزی دنیا، ما دائماً در حضورشون درس‌هایی مهم‌تر از اعداد و ارقام و فعل‌ها و فاعل‌ها رو فرا می‌گیریم... چه به صورت تئوری و چه عملی! و اما تخصصی ترین درس این مکتب، زندگی هست، درسی که مابقیِ درس‌ها رو زیرمجموعه‌ی خودش قرار میده، درس‌هایی مثل مهربونی، گذشت، صبر یا حتی نفرت، رنج جدایی، غم و... #خودنوشت

و من این‌بار با تموم وجودم از استادهایی ممنونم که درس صبر و فراق رو نه در حضورشون بلکه در نبودنشون فصل به فصل فرا گرفتم... نه فقط با ذهنم، بلکه با چشم‌هام، با قلبم و با تمام وجودم.. و من این درس پرمشقت رو دقیقا در همین نقطه، درحالی آخرین پاراگراف از آخرین صفحه رو میخونم، به پایان می‌رسونم؛ «به گمانم ذهنيتی كه آدم‌ها از خود برای هم به يادگار می‌گذارند، از همه چيز بيشتر اهميت دارد، وگرنه همه آمده‌اند كه یک روز بروند...» #خودنوشت

-

کاش همه بدونن؛ درسته هیچ وقت دیر نیست، ولی بعضی وقت‌ها دیگه ارزشش رو نداره.

#بماند به یادگار؛ درکنارتون همیشه خوش میگذره! پ.ن: بالآخره رفتیم "مست عشق" رو دیدیم :)) ۱۴۰۳٫۲٫۱۸ .

[ آزمودم عقل دور اندیش را بعد از این دیوانه سازم خویش را ]

-

توی زبانی پرتغالی سودآد (Saudade) ؛ یعنی نوعی حالت روحی و حس نوستالژی، اندوه، دل‌تنگی و دل‌گرفتگی از نبودن فرد یا متعلقی که احتمالاً دیگه هیچ‌وقت برنخواهند گشت ..:)