و من این‌بار با تموم وجودم از استادهایی ممنونم که درس صبر و فراق رو نه در حضورشون بلکه در نبودنشون فصل به فصل فرا گرفتم... نه فقط با ذهنم، بلکه با چشم‌هام، با قلبم و با تمام وجودم.. و من این درس پرمشقت رو دقیقا در همین نقطه، درحالی آخرین پاراگراف از آخرین صفحه رو میخونم، به پایان می‌رسونم؛ «به گمانم ذهنيتی كه آدم‌ها از خود برای هم به يادگار می‌گذارند، از همه چيز بيشتر اهميت دارد، وگرنه همه آمده‌اند كه یک روز بروند...» #خودنوشت

-

کاش همه بدونن؛ درسته هیچ وقت دیر نیست، ولی بعضی وقت‌ها دیگه ارزشش رو نداره.

#بماند به یادگار؛ درکنارتون همیشه خوش میگذره! پ.ن: بالآخره رفتیم "مست عشق" رو دیدیم :)) ۱۴۰۳٫۲٫۱۸ .

[ آزمودم عقل دور اندیش را بعد از این دیوانه سازم خویش را ]

-

توی زبانی پرتغالی سودآد (Saudade) ؛ یعنی نوعی حالت روحی و حس نوستالژی، اندوه، دل‌تنگی و دل‌گرفتگی از نبودن فرد یا متعلقی که احتمالاً دیگه هیچ‌وقت برنخواهند گشت ..:)

من آنِ توام مرا به من باز مده… _مولانا

-

بنظرتون بعضی احساسات اگه بو داشتن چه بویی می‌دادن؟ مثلا دلتنگی چه بویی داشت؟ .. #خودنوشت

بنظر من دلتنگی بوی گل‌های‌خشکیده رو میده.. هنوزم بوی دلنشینی دارن، ولی دیگه اون بوی دلخواه و اون حس تازگی و طراوت ِ اولیه‌‍شون رو ندارن... دلتنگی هم اینجوریه، قشنگه ولی... گذروندن لحظه‌ها با حضورش کجا و با خاطراتش کجا؟ #خودنوشت

- زنگ‌بزن‌و‌بگو‌چقدر‌دلتنگی -