هنوز هم همون‌قدر عجیب همون‌قدر غریب ولی هنوز هم در آستانه‌ی شناخت ِخود و البته البته که در آستانه‌ی صلح با درون.

و فکر کنم که تغییرات از طرز نوشتن و راحتی بیانم اینجا و برای شما کاملاً آشکار باشه!😄

و راستیییی ممنون و سپاسگزارم از شماهایی که هنوز هم همراهید خیلی برام باارزشه❤️

و دیگه اینکه اگر به پیام‌های بالایی دقت کنید متوجه میشید که رفتم دنبال هنر اصیل و درخشان ِنقالی و کلییی دارم کیف میکنم از روایت کردن داستان‌های شاهنامه.. و واقعا مگه نه اینکه هرکس وقتی تو جایگاه درستش قرار میگیره، تازه می‌بینه و می‌فهمه که اونم بااستعداد و درخشان بوده؟..فقط تو اون هنر و جایگاهی که بهش تعلق داشته و باید پیداش میکرده

اینم از من ِشیفته‌ی ِهنرهای نمایشی✨

درسته که خیلی عکس استانداردی نیست ولی خب همین خاصش میکنه برام.

قرارِ جان ِبی‌قرارم:)

و من عاشق چشمت شدم،

من واقعا احساس میکنم آدمِ خوبی نیستم.

نفرت انگیز ترین و زجرآورترین شکنجه برای انسانها این است که از فساد همه چیز آگاه باشند و بر اصلاح هیچ چیزی قادر نباشند. هرودوت

غمش ایران بود جانش ایران بود خودش ایران بود.

غمش ایران بود جانش ایران بود امیدش ایران بود خودش اما ابر شد و هرجا که رفت، برای ایران بارید.