شبت پر از آرامش :))

وجود من همانند آسمان شب است‌... بدون ماه و ستارگانش معنایی ندارد ! سیاه است و نژند... شب با ماه و ستارگانش است که زیباست؛✨ با آنها است که معنا پیدا می‌کند و سرشار از روشنایی می شود ، زیبا می شود ، دلنشین می‌شود !😌 همه شب را می شناسند به ستارگان دور و نزدیکش ، به ماه و مهتابش...

شب با آن همه سیاهی و تیرگی اگر ماه را نداشت چه میکرد؟ مگر دیگر کسی هم بود که وقتی شب‌های مهتابی از راه می‌رسند به هزار زحمت نگذارد پلک هایش روهم بیفتند و بسته شوند تا مبادا تماشای آسمان شب را از دست بدهد..؟ اگر آسمان شب را دوست میدارند و به آن اهمیت می دهند به خاطر وجود ماه و ستارگانش است.

چهارده ماهی که وجود مرا چنان روشن کرده اند که گویی مهتابی ست در آغوش سیاه رنگ شب ..!🌖

البته چهارده ماه به همراه ستارگان فروان‌‌ِ دور و نزدیک‌ش ...

و نه فقط وجود من، بلکه وجود همه...همه‌ی عالَم را ...

گاهی هم ابری از وجود خود آسمان می آید و درست قرار میگیرد جلوی ماه و ستارگان.... هرچند آنها آنقدر درخشان هستند که حتی از پشت ابر هم میتوان درخششان را به تماشا نشست ؛ اما خب هرچه هم که باشد، تماشای خودِ خودشان که نمی شود..!

می شود؟

پس؛

باید مراقب این ابرهای سیاه باشم من؛ تا مبادا جلوی درخشش ماه و ستارگان را در آسمان وجودم بگیرند...!! #خودنوشت

-