چطور ممکنه بعضیا اینقدر راحت در مورد مرگ بقیه شوخی کنن یا جدی حرف بزنن؟ خب بمیر؟ بمیرم؟ واقعا؟ چه چیزی اونقدری ارزششو داره یا خیلی شوخی برداره که بخوای در موردش اینو بگی؟ گاهی واقعا فکر میکنم ناپدید شدن تو این دنیا خیلی بهتر از موندن و تماشا کردن اینجور آدماست کاش دنیا از این آدما پاکسازی میشد

- ... :) — — — — — #Music

... — — — — — #Music

– — — — — — #Quote

– — — — — — #Quote

– — — — — — #Quote

ᴵ’ᵐ ᵇᵉᵗᵗᵉʳ ᵒᶠᶠ ᵃˡˡ ᵇʸ ᵐʸˢᵉˡᶠ ᵀʰᵒᵘᵍʰ ᴵ’ᵐ ᶠᵉᵉˡⁱⁿ’ ᵏⁱⁿᵈᵃ ᵉᵐᵖᵗʸ ʷⁱᵗʰᵒᵘᵗ ˢᵒᵐᵉᵇᵒᵈʸ ᵉˡˢᵉ ᴼʰ, ᴵ ʰᵉᵃʳ ʸᵒᵘ ᶜʳʸⁱⁿ’ ᵒᵘᵗ ᶠᵒʳ ʰᵉˡᵖ ᴮᵘᵗ ʸᵒᵘ ⁿᵉᵛᵉʳ ˢʰᵒʷᵉᵈ ᶠᵒʳ ᵐᵉ ʷʰᵉⁿ ᴵ ʷᵃˢ ʳⁱⁿᵍⁱⁿ’ ʸᵒᵘʳ ᶜᵉˡˡᵖʰᵒⁿᵉ — — — — — #Music_Video

می‌گفت حالش خوب است؛ در حالی که خوب نبود. می‌گفت کمک نمی‌خواهد؛ در صورتی که بیشتر از همیشه به کمک نیاز داشت. می‌گفت دردی ندارد؛ اما روحش پر از درد بود... اما چرا چیزی نمی‌گفت؟ چرا از دردش حرفی نمی‌زد و همه‌چیز را در خودش نگه می‌داشت؟ یک‌بار... گفته بود: «وقتی کسی نباشد که دردت را برایش بگویی؛ کسی که درکت کند و به جای قضاوت کردنت، مرهمی برای سنگینیِ روحت باشد، گفتن از حالِ روحم چه فایده‌ای دارد؟» راست می‌گفت؛ اما شاید خودش هم بیش از هر چیز، به کسی نیاز داشت که بتواند حرف دلش را برای او بزند... کسی که لازم نباشد برای فهمیدنِ سکوتش، از او توضیح بخواهد. کسی که فقط بماند، بشنود، و برای یک‌بار هم که شده، نگذارد تمام سنگینیِ روحش را تنهایی به دوش بکشد. کسی نبود؛ و افسوس که خودش هم نمی‌توانست روحش را آرام کند... #Note