از لحظه های نجات دهنده ..
۱۸/
از کودکی در روضه های امام حسین(ع) بزرگ شدیم ، اشک بر مصیبتشان شد پناه دلهای خستهمان و شعار هیهات منا الذله شد مسیرمان! این روزها شاهد رخداد حماسه ای هستیم که هرشب پرشور تر از شب های قبل با حضور یکپارچه ملت وطن پرست برگزار میشود ، نه باران رحمت و نه موشک باران ، هیچکدام نتوانستند این مردم را از صحنه خارج کنند و برعکس پیش بینی ها بعد از ۳۰ شب متوالی همچنان جمعیت از شب های قبل بیشتر میشود. خیابان ها ۳۰ شب است که مملو از مردم است ، مردمانی همدل و یکدست با عقیده ای یکسان! هیچ چیز نتوانسته جلوی آنها را بگیرد حتی محکم تر از قبل هرکسی به طریقی در این جنگ یک رزمنده میشود ، برای حافظان امنیت تغذیه میبرند برای مردم در این سرما چایی گرم درست میکنند یا حتی به ساده ترین شکل ممکن بخواهم بگویم آنها پرچم به دست ، کف این خیابانها قدرت ملت را به رخ جهانیان میکشند. من تا ابد به ایرانی بودنم و هم خون بودن با تک تک آنها افتخار میکنم ..
افتخار/
از سیزدهی که در آخر عاقبت بخیرانه به در شد ..
۱۹/