*

عشق در پرده ی این پرسش بی حاصل ماست دل ما در حرمت یا حرمت در دل ماست ..

از همان ابتدا نمیدانستم مقصر من بودم یا زخم‌های به جامانده یا خلقت و حکمت خدا، شبیه ماهی به گِل نشسته ای که تقلا میکرد برای ثانیه ای بیشتر زیستن همزمان به این فکر میکردم لحظه ای بیشتر برای چه، نمیدانستم حق را باید به خودم میدادم یا دیگری، باید شکسته هایم را جمع میکردم یا گوشه ای رها میکردمو فقط جلو میرفتم، یادم نمی‌آمد برای خودم باید زندگی میکردم یا اطرافیانم، من نمیدانستم و از همیشه پریشان تر بدون کورسویی امید، گوشه کناری نشسته بودم و آشفته تر از چیزی که بتوانم به دنبال راه نجاتی بگردم، خالی تر از هر انتظاری که دستی برسد برای نجاتم، من بودم و ترس هایی که به دوش میکشیدم، تنهاتر و خالی تر از همیشه .. برون‌ریزی‌غمباد‌های‌مانده‌بر‌گلو /

حال و احوالتون؟🤍

یادم رفت:))

_چرا من از پرایوتت پرت شدم بیرون🙂 +پاکش کردم خوشگله🤍

_سلام من یکی از پیام هاتون که راجب آقای شهید هست رو برداشتم برای استوری واتساپم خیلی وقت پیشا الان دیدم ناشناس گزاشتین گفتم بپرسم آیا راضی هستین و حلاله؟ +سلام راحت باشید .. موردی نداره

_اربعین کربلا ؟نشد ، مشهد ؟ اونم نمیشه :) واقعا جز دردناک ترین قسمتای زندگیمه +انگار خدا دکمه ی مارو رو نشد تنظیم کرده

_پیاده روی رفتی آیا؟ +کربلا؟نه

_ کلافه ام🤪 +چرا

_کاش با آدمایی که معلوم نیست بمونن جایی که دوستش داریم قرار نذاریم +بخدا

_اونچیزی که فکر میکردم میشه نشد یعنی همیشه نشده ولی خب من هنوز ادامه میدم فقط کاش یه نشونه خدا نشونم میداد +خدا انگار خوابه ..