اذان میگن، دعای سلامتی امامِ‌عصر بخوانید.

اصلا تقصیر شماست. همه‌اش تقصیر شماست. شما که به یک لبخند اینطور آدم را گرفتار خودتان می‌کردید. شما که وقتی همه دنیا ما را تهدید می‌کرد، آنطور سینه سپر می‌کردید و انگشت بلند می‌کردید که اگر به مردم من نگاه چپ کنید، سرزمین‌تان را با خاک یکسان می‌کنیم. تقصیر شماست که وقتی ما برای حفظ عزت و اقتدار خودمان به خیابان می‌آمدیم، با هشتاد و شش سال سن، به احترام ما می‌ایستادید و پیام تشکر می‌دادید. شما که سال‌ها بود عبا و قبای تازه بر تن‌تان ندیدیم. شما که حواستان به همه بود. اصلا چرا وقتی آن دختر شهید عمامه را نشان داد و گفت «کلاهتو مامانت خریده؟ میدیش به من؟» به او قول یک کلاه صورتی دخترانه دادید و گفتید این پسرانه است؛ و چند روز بعد با آن همه مشغله، یادتان بود که کلاه را به در خانه‌شان بفرستید؟ میخواستید ما را اینطور دلبسته خودتان کنید؟ چرا ماه‌رمضان آن‌سال آدم فرستادید در خانه همسایه‌های بیت که بگویید فلانی گفته امشب افطار مهمان من‌اید و آن زن‌ومردهای متعجب با تیپ‌های مختلف آمدند و با نان و سبزی پذیرایی کردید و گفتید ببخشید رفت و آمدهای ما زیاد است، شما هم اذیت می‌شوید. اصلا چرا این را رسانه‌ای نکردید؟ترسیدید تیتر بزنیم دیدار رهبر انقلاب با بچه‌محل‌هایش؟ ولی‌امر مسلمین جهان چرا باید شب کریسمس ناگهان زنگ خانه مسیحیان را بزند و بگوید مهمان نمی‌خواهید؟ چرا باید زنگ بزند حال اکبر عبدی را در بیمارستان بپرسد؛ چرا باید دستخط هوشنگ ابتهاج را بشناسد؟ چرا در دیدار رمضانی شاعران، در بیت رهبری برایشان اتاق سیگار تدارک ببینید؟ تقصیر شماست که ما اینطور دلبسته و دیوانه شما شدیم. تقصیر شماست که حالا ما اینطور زمین‌گیریم. جواب این دل‌های شکسته را که می‌دهد آقای من؟ «مهدی مولایی» https://eitaa.com/m_molaie110

دیشب آدم‌های بیشتری رو در خیابون دیدم نسبت به پریشب. پریشب وقتی چندجا نزدیک و بغل گوشیمون توی خیابون موشک خورد، مردم صدای الله‌واکبرهاشون بلند تر از قبل شد اما، دیگه نزدیک آخرای شب کسی توی خیابون‌ها نبود. اما دیشب، دیشب همه خیابون‌های شهر قُرقِ بچه‌ انقلابی‌ها بود. و داشتم فکر میکردم که واقعا آقا الان از اون بالا که نگاه کنه بهمون افتخار میکنه؟ این شیر بچه‌هایی که تو خیابونن، اینا بچه‌های آقان و آقا ازمون راضیه.. راضیه؟ دیشب حاج‌آقا پناهیان میگفت که، آقا از ما خسته نشده بود، ماهم از آقا خسته نشده بودیم، دوسمون داشت و ماهم دوستش داشتیم، عاشقش بودیم، و ای خدایی که از ما گرفتیش، ما به کمتر از اماممون در برابر این غم راضی نیستم :: )) این نوع شاخ و شونه کشیدن برای خدا، هیچوقت جواب نمیده ولی خدای پر زورِ ما، آقا از ما راضی بود وقتی می‌رفت، به ما امید داشت، و برعکس فکر‌های روزِ اولم، ما اینقدرم آدم‌های بدی نبودیم که آقا رو از ما بگیری، پس تو قطعا اتفاقاتِ بهتری برامون در نظر گرفتی نه؟ :: ))))

این لحظه دقیقا، اون لحظه‌ایه که از همه دنیا و همه چیز باید ناامید شیم و باز مبارزه کنیم تا خدا برامون فرجی برسونه ::: ))))) وعده‌های خدا صادقه، خدایا، ما بهت امید بستیم، دیگه کسی رو جز تو نداریم ::: )))))))

تنها کاری که در برابر وطن الان میتونیم بکنیم که بعدا حسرت نخوریم اینه که بیایم بیرون. اگر کسی نمیاد نمی‌فهمه که اگر نیاد دیگه بعدا وطنی نخواهد بود که بخواد بیاد بیرون. نه فقط جمهوری اسلامی، اصلا ایرانی نمی‌ماند. (احمق‌ها نمی‌فهمن) بیاید بیرون.

هنگامی که شیپور جنگ، طنین‌انداز می‌شود، قلب من شکفته شده و به هیجان در می‌آید. چرا که جنگ، "مرد" را از "نامرد" مشخص می‌کند . . - شهید مصطفی چمران.

موقعیت: شما با دیدنِ این ویدیو تا لبخند میاد رو لبتون، یادتون میاد...

+ بریم خونه بابا اینا خدافظی و وداع و این حرف‌ها بعد بریم شهدا. - از امروز صبح هی از حرف‌ها میزنی، وداع و چی و چی، خبریه؟ + دیگه بهم الهام شده. - من تو رو با خودم میبرم شهید نشم بخاطر وجود تو، وگرنه که تنها برم شهید میشم قطعا.. اگه خبریه بگو یکی دیگه رو سوار کنم

بچه‌هاجون بی تعارف در این شرایط هرکس حرفی بزنه که ذره‌ای از نا امیدی توش اثری باشه، دیگه فقط لف نمیدم و بلاکش نمی‌کنم، هم ریپورتش میکنم هم شخصا میرم خونشون کتکش میزنم. خدا ندارید مگه شماها؟ بچه شیعه غم میخوره ولی نا امید و افسرده نمیشه. اشک‌هاتونو پاک کنید، پرچم دست بگیرید و فردایِ این مملکت رو به امامت، امامِ‌عصر تصور کنید.

پرچم میتونه قلم باشه، میتونه دوربین عکاسیتون باشه، میتونه سیستمتون باشه که پشتش کلیپ تدوین میکنید، میتونه کانالتون باشه که توش حرف میزنید، میتونه تصویر سازی‌هاتون باشه، میتونه پادکست باشه، میتونه هرچیزی باشه که شما میتونید باهاش قدمی بردارید، ولی باید قدمی برداریم بچه‌هاجون، دیگه نمیتونیم بشینیم : )

بچه‌هاجون بی تعارف این شب‌ها، اگر بی احترامی می‌شنوین از خونه‌ها یا افراد، اگر تهدید جانی‌ای می‌شین اگر سنگ می‌خورید، کتک می‌خورید فوش می‌خورید، هرچیزی که قابل گزارشه، گزارش کنید. مثلا اگر از بالای خونه‌ها سنگ می‌ندازن، خونه رو با آدرس دقیق برای ۱۱۳ گزارش کنید. الان خوندم تو خیابون‌ها اصفهان رو سر بعضی مردم اسید ریختن، امیدوارم دروغ باشه ولی همینقدر وحشین برای واقعی. از هیجدهم نوزدهم دی مشخصه با چه روانیایی طرفیم، اصلا مهم نیست که همسایتونه یا هرکی، گزارش کنید، تو مملکت شیعه، شیعه می‌کشن، زیادی مهربون بودیم : )