دلم خسته کردی به هجران خویش ؛

همه قبیله‌ی من عالمان دین بودند ؛ مرا معلم ِ چشم ِ تو شاعری آموخت ! - سعدی

,

بیمار ِ اتاق ِ ۱۹۷ : از حقارت این انسان ها ، از حماقت جمعی خوک ، از این باتلاق ، از این همه زجر . . کجا میتوان رهایی یافت ؟ ادعا میکنید . همه شما . تک تک شمایی که پشت آن در ایستاده اید ادعا میکنید . من هم ادعا میکنم . کاملا درست است . سوالی از حضور شریفتان میپرسم ؛ شما دیده اید ادعایی بکنم و خلاف آن را ثابت کنم ؟ شما اصلا تمام وجود من ، مغز من ، حقیقت من را دیده اید ؟ تلاشی برای دیدن آن داشتید ؟ فکر نمیکنم . همه اش بازی است . بحث لیاقت بود . ندارید . شب بخیر آقایان و بانوان گرامی . کلمات جایی ردیف میشوند که گوش های مقابلشان ارزشی از خود نشان دهند و فهمی از آن همه زحمت به وجود بیاید . شب شما تهی سران ِ بزرگ بخیر باشد . من تا صبح بیدارم . چشمانم را میبندم و مکاشفه میکنم . صدای موج های دریا را میشنوم . سکوت زیر آب و من .

در آن لحظه قلبش به شدت داغ و غیر قابل اتکا بود و صدای ضربانش بلند بود ، خیلی خیلی بلند . خیلی بلند . کتاب دزد - مارکوس زوساک

لبت خسته بادا به دندان من !

.

روز ماه رمضان زلف میفشان که فقیه بخورد روزه خود را به گمانش که شب است

لبخند آروم آرزو میکنم ، عیدتون مبارك !

اشتباه و اشتباه و . . گاهی انگار این تنها کاری است که می توانم انجام دهم .

شنيده ام سخنی خوش که پير کنعان گفت : فراق يار نه آن می‌کند که بتوان گفت !

حديث هول قيامت که گفت واعظ شهر ؛ کنايتيست که از روزگار هجران گفت .