🔴 درود بر شما که از فرط استیصال، زبان به فحاشی گشوده‌اید؛ این خود نشانه‌ی پیروزی ماست، نه شکست ما. اگر حجت نداشتید، اگر پاسخی نداشتید، اگر حتی یک جمله منطقی در چنته داشتید، چرا به دفع حشره و مغز فندقی پناه بردید؟ این سبک نوشتار، نه نقد است، نه تحلیل؛ بلکه انفجار عقده‌های فروخورده‌ای‌ست که با اولین نسیم حقیقت، عنان از کف می‌دهد. شما از صندوق کمک برای حذف روحانی سخن گفتید؟ عجب ؛ لابد صندوق‌های کمک به نتانیاهو و گروهک‌های تروریستی را هم وطن‌دوستی می‌نامید؟! ما را با حشرات مقایسه می‌کنید، در حالی که همین موریانه‌های بیت‌المال‌خور در دل کوه‌های کرمانشاه، سیستان، هرمزگان و افریقا مدرسه ساخته‌اند، بیمارستان دایر کرده‌اند، خون داده‌اند، شهید تقدیم کرده‌اند. یک وجب از خاک وطن را به دشمن ندادند مثل شاهان مفلوک گذشته نبودند. دست بر مغلطه‌ی دشمن برای هر مزاحمی هزینه می‌کند ، گذاشته‌اید، اما فرق مزاحم با مانع را نمی‌فهمید. دشمن برای مزاحمان مزاحم، پول خرج نمی‌کند؛ او فقط برای کسانی که جلوی اهدافش می‌ایستند لشگرسازی می‌کند. روحانیت انقلابی، همان‌جاست که نقشه‌های شما را بر آب کرده، نه در خیالات کودکانه‌تان. و اما عمامه را مسخره کردید. بگذارید بپرسیم: شما که بر سر هیچ‌کس هیچ تاجی ندیدید جز تاج ذلت، از کجا فهمیدید این پارچه سفید ، باندپیچی بر کله‌ی پوک است؟ نکند چون از درک عمق عاجزید، هر بلندی را بادکردگی می‌پندارید؟ و از آمریکا گفتید ، بله، چشمتان را باز کنید. طبق آمار رسمی USDA، بیش از ۴۰ میلیون بلکه به آمار بیشتر نگاه کنیم بسیار بیشتر از آمریکایی ها با گرسنگی و ناامنی غذایی دست و پنجه نرم می‌کنند. واقعیت این نیست؟ گوشی ندارید؟ اینترنت ندارید؟ یا واقعاً فهم عدد و رقم هم برایتان سخت است؟ ما هر روز از نیش امثال شما زخم می‌خوریم، اما شادمانیم که این زخم‌ها گواه صداقت ماست. ما در کنار ملت ایستاده‌ایم، نه در سایه‌ی دلار و توهم غرب. ✅ وقتی زبانتان از استدلال خالی‌ست و دستتان از سند تهی، طبیعی‌ست که به دشنام پناه ببرید. اما بدانید : دشنام، نشان حقیقت‌گریزی‌ست؛ و بی‌احترامی، آخرین سنگر شکست‌خوردگان. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5477

🔴 درود بر شما که هنوز نون بازو را به قیمت فحاشی و بی‌انصافی می‌سنجید؛ اگر قرار بود زبان‌ها با لقمه‌های بازویی سنجیده شوند، پس چرا فحاش‌ترین‌ها گرسنه‌ترین‌ها نیستند؟ گفتی نون مُفت؟! اگر خون دل‌ خوردن در کوچه‌های فقر، اگر خوابیدن در حجره‌ی نمور بی‌گرما، اگر جنگیدن با جهل زمانه، اگر ایستادن مقابل داغ و دروغ و تحقیر، اگر سر خم نکردن مقابل قدرت، اگر تدریس از صبح تا شب بدون حقوق مکفی ، و اگر دفن‌ شدن در بی‌نامی برای عزت دین، نون مُفت است... آری ، پس ما نون مُفت خورده‌ایم، ولی هرگز نامردی نکرده‌ایم. شغل ما چیست؟ شغل ما، زانو زدن در برابر قرآن است، شغل ما، بیدار کردن وجدانی‌ست که در سایه‌ی دلار به خواب رفته، شغل ما، ایستادن بر بام تاریخ و فریاد حق است، وقتی همه سر در آخور خویش دارند. و شما؟ شما که این‌گونه دهان باز کرده‌اید، بفرمایید شغل شما چیست؟ جز تکرار شبکه‌های مسموم و بازنشر فحش‌های آماده؟ آیا مزد خود را از کار شرافت‌مند می‌گیرید، یا از ارتزاق فکری از سفره دشمنان این خاک؟ ما اگر نان می‌خوریم، لااقل غیرتمان را نفروختیم. ما اگر آخوندیم، لااقل سمِ تحقیر را در حلق دین نریختیم. ما اگر عمامه داریم، لااقل سر در آخور بیگانه نکردیم و به خاکمان خیانت ننمودیم. نیش بزن، فریاد بکش، فحش بده... اما به یاد داشته باش: آن‌کس که از عمامه می‌ترسد، نه از جنس مردم است، نه از جنس مردان. و آن‌که از روحانیت متنفر است، یا بی‌سواد تاریخ است، یا بدهکار دین. ✅ پس اگر دندان‌داری، با استدلال بجنگ، نه با زخم‌زبان؛ که این‌گونه حمله‌ها، فقط گواهی‌ست بر شکست منطق شما و پیروزی ایمان ما. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5479

🔴 سلام جناب منتقد ؛ پیش از هر چیز، از صراحت‌تان متشکرم؛ چرا که نشان دادید هنوز لباس نقد را با زره نفرت اشتباه می‌گیرید! فرمودید: آخوند خوب کسی است که بتواند نیم ساعت در خیابان راه برود و واکنش مردم را بسنجد. پاسخ می‌دهم : این معیارِ خوبی است یا میزان خشونت جامعه؟ اگر روزی یک پزشک، مهندس یا معلم هم از ترس توهین، نتوانست در خیابان راه برود، باز هم می‌گویید: لابد خودش مقصر است؟! نه آقا... این دیگر نقد نیست؛ این نرمال‌سازی نفرت و برکت دادن به خشونت خیابانی است. شما از کرشمه‌های قدرت گفتید و عروس عجوزه‌ای به نام حکومت... نمی‌دانم منظورتان از این استعاره‌های شاعرانه، گره‌گشایی از تاریخ است یا عقده‌گشایی شخصی؟ ولی بگذارید یادتان بیاورم: روحانیت در ۴۶ سال گذشته، هم شهید داده، هم مظلوم کشیده، هم در صف مردم مانده. اگر در این مسیر کسانی دنیاطلب و قدرت‌زده شدند، باید اسم ببریم و نقد کنیم، نه اینکه لباس را هدف بگیریم و لباس‌پوش را محکوم به مرگ بدانیم. فرمودید جوان‌ها دین‌گریزند. قبول. اما آیا گریز آن‌ها از دین است یا از دینداریِ بی‌عمل؟ از دینِ ناب، یا از دیندارِ متظاهر؟ شما به جای ریشه‌یابی، از معلول نتیجه گرفته‌اید و در نهایت، نسخه حذف نوشته‌اید! و راستی... مردم‌گریزیِ نسل جوان، فقط برای دین نیست؛ از سیاست، آموزش، رسانه، خانواده و حتی هویت هم گریزان‌اند. پس چه کنیم؟ همه را بفرستیم زیر خاک؟ یا فکری کنیم برای بازسازی اعتماد عمومی؟ ✅ مجددا یادآور می‌شوم: کسی که گمان می‌کند با چند آمار فضای مجازی و چند فحش خیابانی می‌تواند تاریخ هزار ساله حضور عالمان دین را دفن کند، بیشتر از آنکه منتقد باشد، قربانی یک توهم جمعی است. توهمی به اسم پایان دین .. اما دین نخواهد مرد، چون فطرت نمی‌میرد. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5482

واکنش یک فرد منصف و با وجدان به مناظره های حقیر بنده را هم ملا یاری خطاب کرده 😂

🔴 دوست گرامی ؛ از اینکه به‌جای طعنه و تحقیر، سعی در طرح استدلال و دغدغه کرده‌اید، جای خوشحالی است. اما اجازه دهید با همان روحیه نقد و گفت‌وگوی صریح و علمی، پاسخی دقیق و روشنگر تقدیم کنم : 🔸 ناکارآمدی حکمرانی فعلی؟ هیچ سامانه‌ سیاسی و مدیریتی، خالی از ضعف و خطا نیست؛ این واقعیتی است که رهبران انقلاب و بزرگان ما صریحاً بدان اذعان داشته‌اند. اما پرسش کلیدی این‌جاست : آیا راه درمان ضعف‌ها، تخریب بنیادهاست؟ آیا چون پزشکی خطا کرد، باید علم طب را منسوخ دانست؟ یا چون قاضی اشتباه کرد، عدالت را کنار گذاشت؟ من هم مانند شما منتقدم، اما منتقدِ اصلاح‌گر، نه معارضِ برانداز ، ما وارثان راه کسانی هستیم که به‌جای فرار، ایستادند، اصلاح کردند، و خون دل خوردند تا پرچم استقلال این ملت بر زمین نیفتد. 🔸 فرهنگ رفراندوم و نظر مردم؟ اگر رأی مردم ملاک است، همان مردمی که در همین شرایط دشوار، در بزنگاه‌ها پای صندوق آمدند و برای همین نظام، دولت و مجلس انتخاب کردند، چه؟ چرا رأی آن‌ها را زمانی می‌پذیرید که به نفع روایت شما باشد؟ رهبری کشور بارها گفته‌اند که اگر ملت نخواهند، ما نخواهیم ماند. اما تعیین این خواستن یا نخواستن، تنها با یک جمله‌ی معترضانه در شبکه‌های اجتماعی، یا حضور برخی در خیابان مشخص نمی‌شود؛ بلکه سازوکار آن در قانون اساسی آمده که با رأی همین ملت تصویب شده است. 🔸 تجربه حکمرانی ۴۵ ساله؟ بله، ما ۴۵ سال تجربه داریم؛ با همه‌ی خطاها، ولی با عزت، با استقلال، با تربیت نسلی که در میدان علم و شهادت، غرورآفرین شد. این تجربه، بدون کمک شرق و غرب، بدون استعمار و اشغال، و در اوج دشمنی‌ها، ایستاده است. آیا شما در میان ۲۰۰ کشور جهان، نمونه‌ای از ملت‌هایی را سراغ دارید که در این سطح از تهدید، هنوز پابرجا باشند و در اوج تحریم، ماهواره به فضا بفرستند؟ 🔸 مطهری و بهشتی؟ فرمایش دقیق شهیدان عزیز ما این بود که مردم باید آگاهانه انتخاب کنند؛ اما در همان آثار، بارها از خطر فریب رسانه‌ای و موج‌سازی‌های احساساتی هشدار داده‌اند. مطهری می‌گوید: آزادی، آن‌گاه مفید است که در فضای آگاهی رخ دهد. آیا امروز، فضای رسانه‌ای غرب، اجازه می‌دهد ملت‌ها آزادانه انتخاب کنند، یا آن‌ها را در بمباران تبلیغاتی له می‌کند؟ ✅ ما هنوز بر همان وعده اولیه انقلاب ایستاده‌ایم: میز خدمت، نه تخت سلطنت ، ولی خدمت را در روشنگری، نه فریب‌خوردگی، و در حفظ استقلال، نه ذوق‌زدگی از فرهنگ بیگانه می‌دانیم. جناب منتقد عزیز ؛ آنچه شما نقد می‌نامید، بیشتر تکرار تحلیل‌هایی است که از درون اتاق‌های فکر بی‌هویت غربی بیرون می‌آید؛ بدون درک عمیق از فرهنگ، ریشه‌ها و واقعیت‌های این سرزمین. اگر دغدغه دارید، نقد کنید؛ اما نه با برچسب اکثریت مردم ، بلکه با صداقت، مطالعه و دلسوزی. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5489