🔴 حرف‌ هایی که نوشتید واقعا تلخ است؛ اما تلخیِ بزرگتر زمانی است که چنین واقعیتی را ببینیم و بعد تصور کنیم چون چند بار تذکر داده‌ایم و نتیجه نگرفته‌ ایم، دیگر کاری از دست ما ساخته نیست. یک نکته را خیلی جدی عرض می‌ کنم : نوجوانی که امروز در برابر تذکر شما می‌ گوید مادرم خوشش نمی‌آید، لزوما نوجوانِ بی‌دین یا لجوج نیست؛ او محصول محیطی است که در آن زندگی می‌کند. اگر خانه، مدرسه، فضای مجازی، دوستان و حتی بعضی بزرگ‌ترهای خانواده یک پیام بدهند و شما در جلسه صالحین پیام دیگری، طبیعی است که حرف شما برای او به‌تنهایی قدرت کافی نداشته باشد. مشکل ما فقط این نیست که بعضی دخترها یا پسرها فلان لباس را می‌پوشند یا فلان رفتار را انجام می‌دهند. مسئله عمیق‌ تر است. وقتی ذائقه فکری و معیار ارزش‌گذاری یک نسل تغییر کند، ظاهر هم دیر یا زود تغییر می‌ کند. نوجوانی که از کودکی به او القا شده خوشبختی یعنی شبیه شدن به الگوهای فضای مجازی، طبیعی است که با یک تذکر اخلاقی ناگهان مسیرش عوض نشود. اما بزرگوار ، اینجا یک اشتباه خطرناک هم وجود دارد : اینکه تصور کنیم راه اصلاح، فقط تذکر دادن و برخورد کردن است. اگر می‌ خواهیم اثرگذار باشیم، باید قبل از آنکه با نوجوان درباره پوشش صحبت کنیم، کاری کنیم که حرف ما برای او ارزش شنیدن داشته باشد. نوجوان باید احساس کند شما دشمن آزادی و شادی او نیستید؛ بلکه کسی هستید که آینده او برایتان اهمیت دارد. باید با او رفاقت کرد، حرفش را شنید، دغدغه‌هایش را فهمید، در شادی‌ های سالمش شریک شد و بعد آرام‌آرام درباره انتخاب‌هایش با او گفتگو کرد. گاهی یک طلبه اگر فقط ده دقیقه کمتر سخنرانی کند و ده دقیقه بیشتر حرف نوجوان را بشنود، اثرش از ده جلسه تذکر بیشتر می‌ شود. از طرف دیگر، خانواده‌ها را هم نباید یک‌باره در مقابل خود قرار داد. وقتی مادری می‌گوید ما می‌خواهیم روستا پیشرفت کند، باید با آرامش از او پرسید : آیا پیشرفت یعنی فقط جاده و امکانات و ساختمان و اینترنت بهتر؟ اگر فرزند ما از نظر علمی پیشرفت کند اما از نظر اخلاقی، هویتی و شخصیتی فروبریزد، آیا واقعاً پیشرفت کرده‌ایم؟ پیشرفت یک جامعه فقط با آسفالت و ساختمان و امکانات سنجیده نمی‌شود. سرمایه اصلی هر روستا، انسان‌های آن روستاست؛ مخصوصاً نوجوانانی که قرار است چند سال دیگر مدیر، معلم، پدر، مادر و تصمیم‌ گیرنده همان جامعه باشند. اما یک نکته مهمتر : نباید همه چیز را به گردن خانواده‌ها انداخت و نباید هم همه تقصیر را متوجه نوجوان کرد. وقتی یک فرهنگ در فضای مجازی، فیلم، شبکه‌های اجتماعی و میان دوستان با قدرت تبلیغ می‌شود، نمی‌توان انتظار داشت چند جلسه مذهبی به‌ تنهایی آن را خنثی کند. ما باید برای نوجوان جایگزین جذاب بسازیم، نه فقط ممنوعیت. اردو، ورزش، کتاب، مسابقه، کار گروهی، مهارت‌آموزی، فعالیت اجتماعی، برنامه هنری سالم، گفتگوی آزاد، مشاوره و حتی استفاده درست از فضای مجازی. نوجوان باید در مسجد و جلسات دینی، زندگی را ببیند، نه فقط فهرستی از بایدها و نبایدها را بشنود. و درباره مادرها هم به نظرم باید از مسیر دیگری وارد شد. به جای اینکه بگوییم شما اشتباه می‌ کنید، باید به آنها گفت : ما نمی‌ خواهیم فرزند شما را از شما جدا کنیم؛ اتفاقا می‌ خواهیم کمک کنیم رابطه شما با فرزندتان محکم‌تر شود. ما نمی‌ خواهیم برای نوجوان شما تصمیم بگیریم؛ می‌خواهیم کمک کنیم خودش قدرت تشخیص درست و غلط را پیدا کند. این زبان، درِ گفتگو را باز می‌کند. بزرگوار، شاید امروز نتیجه زحماتتان را نبینید. شاید حتی نوجوانی که برایش وقت گذاشته‌اید، مدتی بعد راه دیگری برود. اما تربیت، پروژه یک‌شبه نیست. امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند : قلب نوجوان مانند زمین خالی است؛ هرچه در آن افکنده شود، می‌ پذیرد. اگر ما زمین را رها کنیم، دیگران آن را پر خواهند کرد. بنابراین مأموریت شما فقط این نیست که چند نوجوان را از یک رفتار نادرست بازدارید. مأموریت عمیق‌تر این است که نسلی تربیت کنید که خودش بتواند در برابر انتخاب‌های غلط، قدرت تشخیص داشته باشد. و یک هشدار صریح هم عرض کنم : اگر نیروهای مؤمن، دلسوز و اهل فرهنگ از عرصه نوجوانان کنار بکشند، این میدان خالی نمی‌ماند؛ دیگران آن را پر می‌کنند. فضای مجازی برای تربیت فرزندان ما مرخصی نمی‌رود. شب و روز در حال آموزش، الگوسازی و ذائقه‌سازی است. پس خسته نشوید، اما روش را اصلاح کنید. کمتر تقابل، بیشتر ارتباط. کمتر برچسب، بیشتر گفت‌وگو. کمتر تذکر مستقیم، بیشتر الگوسازی. کمتر گلایه از نوجوان، بیشتر کار با خانواده. و مهم‌تر از همه، کمتر انتظار نتیجه فوری. شاید امروز فقط یک نوجوان حرف شما را بشنود؛ فردا همان یک نفر بتواند چند نفر دیگر را تحت تأثیر قرار دهد. کار فرهنگی واقعی، کاشتن است؛ نه شمردن دانه‌ها در همان روزی که کاشته شده‌اند.

این میدان را نباید به دلیل سختی‌اش واگذار کرد. اتفاقاً هرجا کار سخت‌تر شده، حضور انسان‌های مؤمن و عاقل ضرورت بیشتری پیدا کرده است. خداوند به شما توفیق بدهد که هم دل‌سوز بمانید، هم صبور، هم حکیم؛ چون نوجوان امروز بیش از آنکه به یک سخنران نیاز داشته باشد، به یک انسان قابل اعتماد نیاز دارد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8674

🔴 مناظره‌ای علمی با مخالفین ، درباره اثبات ولایت فقیه #بخش_اول آیا ولایت فقیه را می‌توان با استدلال عقلی اثبات کرد؟ در این مناظره آنلاین ، دو برهان مهم و قابل تأمل بررسی می‌ شود : 🔹 برهان رجوع به متخصص 🔹 برهان دفع ضرر محتمل 🎤 موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8676

🔴 مناظره‌ای علمی با مخالفین ، درباره اثبات ولایت فقیه #بخش_دوم 🎤 موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8677

🔴 مناظره‌ای چالشی درباره حقانیت اسلام و نفی سکولاریسم با حضور یکی از مخالفان سرسخت 🎤 موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8678

زیبایی ببینید و بشنوید #دلتنگی امام رضایی ها ببینند 🆔https://eitaa.com/Myidea/8679

جهت جلسات آنلاین این بستر را نصب بفرمایید : 👇👇 https://my.parsaplanet.ir/parsaplanet.apk

🔴 پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله ؛ معمار جامعه توحیدی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را اگر فقط در قامت یک پیام‌ آور تاریخی ببینیم، از حقیقت شخصیت او فاصله گرفته‌ ایم. او آمد تا انسان را از اسارت بت‌ های سنگی و بت‌ های پنهان درون آزاد کند؛ عقل را بیدار سازد، کرامت انسان را به او بازگرداند و اخلاق را از یک توصیه فردی به ستون زندگی اجتماعی تبدیل کند. در مکتب محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله، ایمان با عقل دشمن نیست، عبادت از اخلاق جدا نمی‌شود و قدرت بدون عدالت مشروعیت ندارد. او با مردم چنان رفتار می‌ کرد که گویی ارزش انسان پیش از جایگاه، ثروت و قبیله اوست. راز ماندگاری حضرت ایشان همین باشد: او فقط سخن نگفت ؛ انسانی ساخت که بتواند حقیقت را بفهمد، خوبی را انتخاب کند و در برابر ظلم، مسئولانه بایستد و چه زیباست که قرن‌ها بعد، امام جعفر صادق علیه‌السلام همان حقیقت را با زبان دانش و استدلال بسط داد؛ گویی پیامبر در مدرسه‌ ای دیگر، اما با همان روح، به تعلیم انسان ادامه می‌دهد. مکتب صادق آل‌محمد، مکتب پرسیدن، اندیشیدن و رسیدن به یقین است؛ جایی که علم از ایمان جدا نیست و ایمانِ بی‌معرفت به عادت فرو نمی‌ریزد. اسلام در این نگاه، فقط مجموعه‌ ای از احکام نیست؛ دعوتی است برای ساختن انسانی که هم دلش روشن باشد و هم عقلش بیدار، هم اهل عبادت باشد و هم اهل عدالت، هم با خدا پیوند داشته باشد و هم با خلق خدا مهربان باشد. اگر حضرت ختمی مرتبت صلی‌الله‌علیه‌وآله جانِ این مکتب است و جعفر بن محمد علیه‌السلام زبانِ دانش آن، حقیقت اسلام همان نوری است که وقتی وارد جان انسان می‌ شود، او را نه از زندگی، بلکه از پوچی نجات می‌ دهد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8681

🔴 قرآن و مسجد را آتش می‌زنی؛ از مواخذه الهی غافل نباش در نپال، مسجدی به آتش کشیده شد و قرآن و کتب دینی در میان شعله‌ها سوختند؛ چند روز بعد، سیلی ویرانگر بخش‌هایی از کشور را فراگرفت و قربانیان و آوارگان بسیاری بر جای گذاشت. نمی‌توان با قطعیت گفت این حادثه عذاب الهی و پاسخ مستقیم به آن جنایت بوده است؛ داوری درباره فعل خدا در اختیار ما نیست. اما یک حقیقت تغییر نمی‌کند: ظلم و اهانت به مقدسات بی‌ پاسخ نمی‌ ماند. امروز اگر کسی قرآن را به آتش می‌کشد، باید بداند جهان بی‌حساب و کتاب نیست. خداوند ظلم را می‌بیند و عدالت الهی فراموش نمی‌کند. اللهم عجل لولیک الفرج 🤲 ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8682

🔴 لطفا خانوادگی ببینید این کلیپ را ، باشه عزیزم؟ 🆔https://eitaa.com/Myidea/8683

🔴 علت حمله امشب آمریکا به لارک چه بود؟ 🆔https://eitaa.com/Myidea/8684