مستقل شدن و مسئولیت پذیری زیاد رو واقعا هیچ دختری انتخاب نکرده ، بلکه چون تو مسیر زندگیش آدم امنی ندیده این لایف استایل شده توفیق اجباری.
تو این دور و زمونه خیلی کم پیدا میشه یکی کسی و از ته قلبش دوس داشته باشه ولی اگه تو داری و کسی دیگ به چشمت نمیاد
تبریک میگم تو یک آدمی.
نمیدونم متوجه منظورم میشین یا نه ولی؛
قبل اینکه از دست کسی ناراحت شم اول از دست خودم ناراحت میشم ، که اصن چرا اجازه دادم تو انقد مهم بشی که منو ناراحت کنی.
-ɴᴏᴛʜɪɴɢ"
- مگو ك با تو چه کردم ، بگو چهها ك نکردی :)!
- هنوز در کف دستهایمان جنازه امید نفس میکشد :)!
وقتی ناراحت بودم ، به او گفتم که نمیخواهم او را ببینم ، پس چراغ را خاموش کرد و در کنارم ماند.
به مسیری قدم گذاشتم که هیچی ازش نمیدونم.
از نزدیکانم کسی نیست که این مسیر رو رفته باشه ؛ از اجدادم هم همینطور.
اما آینده ؟ نمیدونم.
سوال «دقیقا میخام به چی برسم؟»
خرخرهام رو گرفته و ول نمیکنه.
چون همراهش یه عالمه فکر و سوال و احساس و شک و تردید و کلی ادویهجات داره. و من هیچ جوابی ندارم ، حتی گاهی اوقات نمیدونم چرا ادامه میدم ، نمیدونم چرا ایستادهام ، نمیدونم..
بله من نمیدونم ؛ حتی گوگل هم نمیدونه.
-ɴᴏᴛʜɪɴɢ"
اگه درست نشد ، بیا دو تایی پاستا درست کنیم بخوریم.
اگه درست نشد بیا دوتایی زیر بارون شیرکاکائو بخوریم.
وای بچه ها
با اینکه مدرسه تموم شده
ولی ما گروه بچه های سال آخر رو داریم و هرازگاهی صوبت میکنیم
و الان به حدی داره خوشمیگذره ک😭😂
خدایا منو آدم کن به بقیه چیزی نگم