خب

★@muslim_pov

ادم ازینا میبینه میگه وای گیلی گیلی ولی خب بنظر من خدا اصن گیلی گیلی نیس. بیشتر بوهاهاعه. (استغفرالله) میدونی، منظورم اینکه واقعا خیلی وقتا جریان اینقد قشنگ نیس. اغلب اون گلستونه میره واسه اون دنیا البته اگه تو این سقوطه تر نزنی بهش.

ینی اینجا بیشتر درگیر برنامه‌های وحشتناک خدا میشی. نظر منه.

می‌تونم یه مثال بزنم-

من اصن نمیخوام ناامید یا منفی‌نگر باشم، صرفا یکم واقع‌بینانه‌تر و غیر فانتزی‌تر بهش نگاه میکنم که اگه حالت دوم ینی اون برنامه ترسناک به پستم خورد، کمتر ناامید و شوکه بشم. معمولا سعی میکنم بدترین چیزو درنظر بگیرم ولی به بهترین چیز امیدوار باشم. شمام صرفا براساس مثالی که میخوام‌ بزنم تحت‌تاثیر قرار نگیرین اگه تصور گوگولی‌ای از برنامه‌های خدا دارین یا چی. این صرفا یه مثاله برای درک بهتر زمانی که درگیر اون اتفاق بده میوفتیم وگرنه که الله الرحمن الرحیم!

و مثاله. چند نفر رو می‌شناسین که زندگی‌ای مشابه تصویر داشته باشن؟ دقیق‌تر بخوام بپرسم، چند نفر رو دیدین، که به یه موفقیت خیلی خفن برسن؟ تعداد انسان‌های موفق (به تعریف عام) در جهان چقدره؟ چند نفر واقعا توی گلستونن؟ این ادم‌های در گلستون چه وضعی‌ن؟ خودشون چجور آدمایی‌ن؟ میخوام بگم، واقعا تعداد کسایی که شامل برنامه‌های گلستونی خدا میشن کمن. ما خیلی وقتا برای رسیدن به اون شاخه گله، طبق برنامه خدا سقوط می‌کنیم، حتی ممکنه کمرمون بشکنه، ولی شاید اون پایین دوباره گله رو پیدا کنیم. یا یه راه جدید که دوباره بتونیم بریم بالا دنبال اون گل. کسایی که بعد یه شکست یه راس بیوفتن وسط گلستون، واقعا نایابن، یا اونقد خرابن که خدا ازشون ناامید شده و فقط هرچی میخوان میده که برن پی کارشون.

با در نظر گرفتن این بنظرم کمی راحت‌تر میشه توی شکست‌ها ناامید نشد‌. البته، اینکه نگاهت عمیقا به خدا چجوری باشه‌ هم خیلی مهمه.

اگه واقعا فکر میکنی که خدا گلستونه رو میده، میده. اگرم فک میکنی میوفتی وسط بوته خارا، میوفتی. یه روایته این... بنظرم میگفت خدا اینه قلب ماست؟! نه نمیدونم یه چیزی تو این مایه‌ها بود معنیش همونی میشه که گفتم فقط یادم نیس دقیق چی بود-🕳

اره دیگه.

صدای جرقه میاد اینجا

اها صدای ساعته😐