اینجام که اصن بهشت

عکس اصلیش-

اینقد قشنگ بود>>> بعد هیچ حرکتی هم بنظر نمی‌رسید ینی نه بادی نه چیزی فقط همین صحنه گاد مصداق بارز نقاشی خدا بود

نگا>>

قبلی بدون فیلتر بود ولی اینو روشن کردم یه ذره

بلاخره اون کتابه رو تموم کردم.

نمی‌گم چه کتابی چون محتواهای چرتی داشت و دلم نمیخواد با معرفی همچین کتابی باعث از بین رفتن وقت با ارزش کسی بشم. خصوصا اینکه بنظرم یه آدم با افکار سطحی و هیجانی خیلی راحت می‌تونه تحت تاثیر نظریه‌های مسخره کتاب قرار بگیره و بشه یکی شبیه شخصیت اصلی.

ولی صادقانه شروع جذابی داشت. واقعا ذوق کرده بودم اولش خصوصا اینکه یه ۳-۴ ماهی میشد هیچی نخونده بودم-

دو کاراکتر اصلی یه شخصیت جذابی داشتن که به معنای واقعی کلمه "جذاب" بود. یعنی جذب کننده- اسمش هنری بود. نویسنده طوری هنری رو طراحی کرده بود که آدم فک می‌کنه وای هنری چه دیدگاه و ایدئولوژی خفن و عمیقی داره درحالی که اگه از یه زاویه منطقی و واقعا عمیق بهش نگاه کنیم متوجه میشیم که بسیار بسیار سطحی و مادی‌گرایانه‌ست.

و واقعا مادی‌گرایانه بود اینقدر حرفای قشنگی درمورد اینکه بی‌بند و باری خوبه میزد که من واقعا یه لحظه میگفتم وای راست میگه‌ها ولی خب میگم سطحی بود نوک دماغشو میدید فقط

و هنری خیلی خوب شخصیت اصلی رو با همین طرز تفکر احمقانه‌اش به فساد کشوند و گند زد بهش. وسطای داستانم یهو همه چیز قروقاطی شد و اصلا معلوم نبود چی داره میگه ینی وسط داستان کلاسیک یهو دیدم داره درمورد انواع سنگای قیمیتی و فرشینه‌های زیبای فنلاندی و پادشاهان و اسطوره‌های رومی حرف میزنه و من اینجوری بود که وات؟