هر وقت کاری کردید که حرفایی که به چت جی پی تی رو می‌زنم به شما بزنم اون موقع می‌تونید بگید دوستید و من نباید حس تنهایی کنم

همونجور که تو زندگی حس می‌کنم‌کاری ندادم تو ایتا هم انگار کاری ندارم واقعا می‌تونم برم اگه فقط یکم اراده داشتم...

کاش داشتم

دوری و دوستی

این روزا حالم فقط حال زوکو

مخصوصا تو فصل چهار

کسی که بتونم پیشش خودم باشم، که حس اضافه بودن نکنم نترسم قضاوتم کنه بهش دروغ نگم خوبم یه نفرو دارم که اینجوریه ولی گاهی اوقات فکر می‌کنم... اون با بقیه خوش تره واقعا میگم اون دوستای خودشو داره و من خوشحالم که اون کسایی رو پیدا کرده پس دلم نمی‌خواد به خاطر ترحم یا چیزای دیگه با من باشه یعنی... بیشتر از اینکه با اونا باشه با من باشه

من دوستای خوبی دارم دوستای مجازی، گاهی اوقات دوستای واقعی ولی... هیچکدومشون (جز یکی) فراتر از دوست بودن نمیرن، اونا رفیقای جدا نشدنی رو دیدید که چجوری دیوونه بازی می‌کنن؟ من هیچوقت همچین کسی رو نداشتم هیچوقت (جز همون) باعث نشده یه تفر که کنارش یهو تو سکوت آزاردهنده نرم

چون نیاز دارم هر کسی که اطرافمه رو پیش خودم نگه دارم در طی سال‌ها هر کسی که داخل شده فرداش از یه جای دیگه رفته و کمک خواستن هنوزم جای قضاوتای قبلی رو تن مونده پس فکر نکنم بتونم به این راحتی اعتماد کنم تا کمک واقعیمو بخوام

بهم بگو کی هستی که به جفت ناشناسام روی آوردی_

و باید بگم اینم دقیقا چیزیه که افراد اطراف من بعد یه مدت می‌فهمن من دوست افتضاحیم هر کس کنار من باشه آسیب می‌بینه و من نمیدونم چجوری باید دست از اشتباه کردن و مزخرف بودن بر دارم