این روزا حالم فقط حال زوکو

مخصوصا تو فصل چهار

کسی که بتونم پیشش خودم باشم، که حس اضافه بودن نکنم نترسم قضاوتم کنه بهش دروغ نگم خوبم یه نفرو دارم که اینجوریه ولی گاهی اوقات فکر می‌کنم... اون با بقیه خوش تره واقعا میگم اون دوستای خودشو داره و من خوشحالم که اون کسایی رو پیدا کرده پس دلم نمی‌خواد به خاطر ترحم یا چیزای دیگه با من باشه یعنی... بیشتر از اینکه با اونا باشه با من باشه

من دوستای خوبی دارم دوستای مجازی، گاهی اوقات دوستای واقعی ولی... هیچکدومشون (جز یکی) فراتر از دوست بودن نمیرن، اونا رفیقای جدا نشدنی رو دیدید که چجوری دیوونه بازی می‌کنن؟ من هیچوقت همچین کسی رو نداشتم هیچوقت (جز همون) باعث نشده یه تفر که کنارش یهو تو سکوت آزاردهنده نرم

چون نیاز دارم هر کسی که اطرافمه رو پیش خودم نگه دارم در طی سال‌ها هر کسی که داخل شده فرداش از یه جای دیگه رفته و کمک خواستن هنوزم جای قضاوتای قبلی رو تن مونده پس فکر نکنم بتونم به این راحتی اعتماد کنم تا کمک واقعیمو بخوام

بهم بگو کی هستی که به جفت ناشناسام روی آوردی_

و باید بگم اینم دقیقا چیزیه که افراد اطراف من بعد یه مدت می‌فهمن من دوست افتضاحیم هر کس کنار من باشه آسیب می‌بینه و من نمیدونم چجوری باید دست از اشتباه کردن و مزخرف بودن بر دارم

نمی‌دونم کی هستی ولی واقعا ممنونم که اهمیت دادی و اومدی این... حس خیلی خوبی بهم داد و واقعا متاسفم اگه باعث شدم حس بدی بهت دست بده یا به خودت شک کنی چیزای زیادی تو سر من می‌گذره و حل کردنشون واسم سخته و حسای مزخرف باعث میشن خودمم مزخرف بشم پس متاسفم اگه باعث شدم حس بدی بهت دست بده

حس بدی بهم دست داد من دوست بدی هستم‌ ولی نه انقدررسمست

پرتاب شدم🤣🤣🤣 آره گفتم که مرخرفم_ چیکار کنم اگه چیز ناله نکنم واقعا می‌ترکم_ آه ببین من اعتماد به نفس دارم... دوستای واقعی رو که بیا درباره‌شون حرف نزنیم چون من هر جوری رفتار کردم آخرش یه پایان داشت ولی دوستای مجازی... من اینا رو می‌دونم گاهی حتی به خاطرشون مغرور هم میشم ولی کلی دلیل احمقانه هست که جور دیگه رفتار می‌کنم_