همونجور که فکر میکردم The Basketball diaries تیکه تیکهم کرد.
آخه چرا؟ چرا باید اینجوری پیش بره؟ چرا این کوفتی باید این کار رو کنه. اگه رجی نبود چه بلایی سر جیم میومد؟
خیلیا رجی ندارن
خیلی پایان خوب نسیبشون نمیشه
خیلی تو اون گندآب فرو میرن و غرق میشن، خانوادههاشون... اونا... اونا بیشترین درد رو میکشن.
واقعا ارزششو داره؟ به چه قیمتی؟
لعنت
من بازم ایده واسه کانال رسید به ذهنم (خودم نمیتونم پس شماها باید یکی بزنید)
اسم nyc1986 خیلی خفنه مخفف نیویورک سیتی ۱۹۸۶ که همون سالش به میلادیه
میتونید با ادیت از فیلما و آهنگا و وایب اون دهه پرش کنید
اه خیلی قشنگ میشه یه کاریش کنید دیگه
تیک داشتن خیلی مزخرفه یهو میاد و تا انجامش ندی همش میخاره
و به طرز افتضاحی من در طول دوران کلی تیک داشتم، برای مثال الان خیلی وقتا دلم میخواد گونهمو منقبض کنم تا بپره (نمیدونم چجوری توضیح بدم)
فقط بدونید خیلی چرته
شماره "۱"
جیمی فریاد زد:《یه بازیکن جدید داریم. ببشتر از همهتون رو این یخها اسکیت کرده ولی الان جدیده. با هاک
کلی فکر کردم تا فهمیدم نقص این داستان چیه
واقعی نیست
خیلی همه چیز خوب پیش میرفت
پس کلی بدبختی بهش اضافه کردم_
شماره "۱"
کلی فکر کردم تا فهمیدم نقص این داستان چیه واقعی نیست خیلی همه چیز خوب پیش میرفت پس کلی بدبختی بهش ا
به هر حال فکر نکنم بتونم هیچوقت چیزی به خوبی پسران خیابان بنویسم
احتمالا اون فوق العادهترین کارم باشه
بحث نوشتن شد، من یه سر رسید بدبخت دارم پر از داستانای کوتاه نصفه نیمه و متنای در هم بر هم و بی سر و ته
هر چیزی توش میخونی باید منتظر باشی یهو وسط کار تموم بشه
جالبه مگه نه
روزی که بتونم فیلمایی که میخوام رو پیدا کنم و ببینم خیلی شاد خواهم بود
یه لیست درازن که یا رایگان پیداونمیشن یا دوبله و زیرنویس ندارن
یا کیفیت
د خب
شماره "۱"
No.26 گل با ساتن، کلاس زبان، برونکس تِیل، تین ولف، دلتنگی، اتوبوس، پینترست، دهه ۸۰، تصمیییم، جک شدن،
No.27
بسکتبال دایریز، تین ولف به مقدار زیاد، خانواده تیبو، کتاب بعد مدتها، قصههای جزیره، جوش و خروش نویسندگی.
---
No. ???
Yggdrasil
تین ولف، تقدیمی، پینترستگردی، فیلم بینی نصف شبی با خانواده، کیک، زبان، "تا جوووون داری ریفرش کن"، حال تهوع تا سرحد مرگ، "در کل جلد چرتی بود"، غول!
(در کل روزای بی محتوا)