همه چیز از وقتی شروع شد که اون پسر مو بلوند اومد تا اون ساندویچ تن ماهی رو بخوره که البته اون ساندویچ فقط یه بهونه بود. برایان اوکانر، دنده‌ها رو عوض کرد و دریفت کشید، از پلیس اف‌بی‌آی تبدیل شد به یه راننده ماشین‌های خیابونی. برای پسری که دلش برای آدم‌ها و ماشین‌ها تنگ نشد، برای گلوله‌ها تنگ شد. برای بهترین پدر و بهترین دوست و همراهی که دام می‌تونست داشته باشه و برای بازیگری که اونو شاهکار بازی کرد، پُل واکر. خوب بخوابی مرد، نمی‌شناسمت ولی مطمئنم تا ابد با برایان اوکانر در یادها باقی خواهی ماند.

‌No.65 پل واکر و برایان، سریع و خشن، see you again، کتاب و دززز، کتاب زیر نور چراغ‌قوه، دعواها و بحث‌ها، بی اینترنتی، جود و کیت و بیمارستان، تکس و زیر و رو کردن گوگل.

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)