دارم زندگی و گذران عمر با یه سریال رو یاد میگیرم و چیز جالبیه
موندم چرا زودتر انجام نمیدادم.
وقتی میگم معتاد موسیقیام یعنی برام مهم نیست دارم کتاب میخونم یا کمیک، شبه یا صبحه، دور و ورم سر و صدا هست یا نه، من در همه حال میخوام و میتونم آهنگ گوش کنم و لذت ببرم.
یعنی ذرهای سکوت باشه باید با موسیقی پر کنمش، یعنی چی که شب برای سکوته و آهنگ گوش نمیدن، اتفاقا همین سکوت و تاریکیش باعث میشه بیشتر بهم بچسبه.