به‌عنوان امت خیلی داریم با اماممون پسرخاله میشیم، خانومه چندشب‌پیش کنار گوشم میگفت ؛ لبیک سید مشتباااا 💘💘💘 .

این‌روزا کلی آه‌َم و کلی سوزش پلك .

امروز هم .

خیلی دلم سوخت آقای‌امام‌حسین . خیلللی .

‌

اصلا احوالات جالبی ندارم، اصلا . همین روزاست که قید همه چیو بزنم، همه چیو پاك کنم و بزارم برم . برای نامعلوم‌ترین موقع .

اصلا راستشو بگم همین‌روزاست که دیگه کلا بیخیال هیئت رفتن بشم . من که باری از رو دوش کسی برنمیدارم، فقط جای یکی دیگرو اشغال میکنم . نه لیاقت زیارت دارم نه لیاقت هیئت .

فقط دلم میخواد برم کتابخونه، برگردم خونه، دوباره همین روند .

همیشه فکرمیکردم یه‌‌وقتی توی این عالم هست که مال خودم باشه . یهو یه‌نفر صدای تموم آدمای اطرافمو ساکت کنه و بگه خب، تو بگو چیشدی ؟

همیشه فکرمیکردم یه وقتی نوبت منم میرسه که کسی جویای زندگیم بشه . ولی انگار نه، قراره تهش همون کرام‌الکاتبین ازم بخوان زندگیمو بریزم رو دایره .

کاش یه وقتایی خفه بشم . واقعا . جدی .🤦🏻‍♀

ببخشیدا ولی باید صدای تو مغزمو آزاد کنم ؛ خرخانوم آخه کی به تو پیام میده ؟ کی دور و برت هست که تو براش وجود داشته باشی ؟ کی درگیر شرایط توئه ؟ کی نگرانته ؟ کی منتظرته ؟ چرا واقعا انقدر (😂) خنده‌دار غم داری ؟