💢 ۲۷ اردیبهشت👇👇👇 👌 در این لحظه؛ واکنشم متفاوت است. 🔹 وقتی کودک بودم پنهان می‌شدم. 🔸 به من گفته بودند: «بچه‌ها باید دیده شوند، اما نباید شنیده شوند.» 🔹 در خانۀ ما جملۀ «دوستت دارم» هیچ‌وقت گفته نشد. 🔸 هیچ کس، دیگری را بغل نمی‌کرد. 🔹 من عبارتِ «تو خوب این کار را انجام دادی» را هیچ‌وقت نشنیدم، حتی وقتی نمرات خوبی در مدرسه می‌گرفتم. 🔸 فکر نمی‌کردم که خیلی مهم باشم یا به‌حساب بیایم. 🔹 وقتی ده‌ساله بودم تلاش کردم فرار کنم. 🔸 امروز می‌دانم که مهم هستم. 🔹 من کامل نیستم ولی مجبور نیستم برای این‌که تصویر خوبی از خودم داشته باشم، روی تأیید دیگران حساب کنم. 🔸 من مکالمات درونی‌ام را مثبت می‌کنم. 🔹 نمی‌توانم کس دیگری را تغییر دهم اما می‌توانم خودم را تغییر دهم و می‌توانم روشی را که با خودم رفتار می‌کنم تغییر دهم، 🔸 وقتی کار عجیبی انجام می‌دادم، اولین واکنشم این بود که سریع به خودم می‌گفتم «احمق!» 🔹 من این روش را تغییر داده‌ام. 🔸 امروز سرم به دوش خورد و واکنشم متفاوت بود، به خودم گفتم: «حالت خوبه؟». 📖 صفحۀ ۵۸ 🇮🇷 شورای منطقهٔ هم‌وابستگان گمنام ایران 🆔 https://eitaa.com/PARSICoDA