هدایت شده از اتحادیه بین المللی امت واحده_قم
📌سلسله جلسات هفتگی امت واحده
▫️فصل تمدن اسلامی
▪️جلسه اول : تمدن اسلامی
(از چیستی تا تبیین نسبت آن با انقلاب اسلامی)
با حضور استاد امین اسدپور (استاد سطوح عالی حوزه و مدیر اندیشکده ضحی )
⏰ دوشنبه ۱۹ تیر، ساعت: ۱۷:۳۰
🏠 قم_میدان روح الله_ حسینیه هنر_ طبقه دوم_ دفتر امت واحده
@iuuu_Qom
🔶🔷🔶شرح یک عکس در دو حدیث
✅اول
حضرت علی ع :
رسول خدا(ص) بر منبر خود به من فرمود: «خدای عزوجل #دوستی_مسکینان و #مستضعفان در زمین را به تو بخشیده است؛ پس آنان را بهعنوان برادر گزیدهای، و آنان تو را بهعنوان یک پیشوا برگزیدهاند. پس خوشا به حال کسی که تو را داشته باشد و دربارة تو سخن راست گوید؛ و وای بر آن کس که تو را دشمن دارد و بر تو دروغ بندد.»
منبع
✅دوم
پیامبر اکرم ص:
«ای علی ....تو #ضعیفان را بهعنوان پیرو گزیده ای، و آنان تو را بهعنوان امام گزیدهاند. برادران تو هر انسان گرسنه و پاکیزه و کوشایی است که در جهت تو دوست میدارد، و در جهت تو دشمن میدارد، در چشم خلق کوچک مینماید و پایگاهی بزرگ در پیشگاه خدا دارد.»
منبع
🔶پابرهنگان؛ پنجره ای رو به اسلامِ مستضعفان
@paberahnegan
هدایت شده از الف لام میم || ابوالفضل شهبازی
حاشیه نگاری دیدار طلاب با رهبر انقلاب در ۲۱ تیر ۱۴٠۲
📝 ابوالفضل شهبازی
بخش اول
۱۵۲۶؛ این تعداد روزهایی بود که طلاب برای دیدار مجدد با رهبر انقلاب و پیر مرادشان شمارش کرده بودند و حالا پس از چهار سال، قرار بر قرارِ دلها در حسینیه امام خمینی(ره) بود.
من که از قم عازم بودم، قبل از روشن شدن هوا از خانه بیرون زدم، گنبد طلایی حرم زودتر از آفتاب، مقابل چشمانم طلوع کرد؛ سمت امام میآمدم و راهم از فیضیه میگذشت، قدمهایم را محکمتر کردم و دست روی دیوار فیضیه به راه افتادم، هر کدام از آجرها حرفی برای گفتن داشت؛ یکی میگفت: «سلام بر حماسهسازان همیشه جاوید روحانیت که رسالهی علمیه و عملیهی خود را به دم شهادت و مُرکب خون نوشتهاند.[1]»
دیگری در گوشم زمزمه میکرد: «باید مراقب بود که تفکر جدایی دین از سیاست از لایههای تفکر اهل جمود به طلاب جوان سرایت نکند.[2]»؛ «خطر تحجرگرایان و مقدسنمایان احمق در حوزههای علمیه کم نیست. طلاب عزیز لحظهای از فکر این مارهای خوش خط و خال کوتاهی نکنند.[3]»؛ داشتم با فیضیه خداحافظی میکردم که آخرین حرفش را هم شنیدم: «روحانیت متعهد، به خون سرمایهداران زالوصفت تشنه است و هرگز با آنان سر آشتی نداشته و نخواهد داشت.[4]»
دقایقی بعد در میدان 72 تن، سفر آغاز شده بود و من نگران دیر رسیدن؛ وقتی وارد تهران شدم، راننده با لبخند گفت: بفرما دیدی دقیقا ساعت شش رسیدیم!؛ تدابیر امنیتی در خیابانهای اطراف حسینیه، داد میزد که امروز، اینجا خبرهاییست.
مقابل درب حسینیه دوستان آشنایی را ملاقات کردم، دوستانی که چند دقیقه بعد، دیگر آشنا نبود، آدمهای موقری که در شرایط عادی برای عبور از هر در، دهها تعارف نثار هم میکردند، اینجا برای ورود هر چه سریعتر به داخل حسینیه، انواع و اقسام سبقتها را از یکدیگر میگرفتند؛ «یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْأُ مِنْ اَخِیهِ[5]» بود برای خودش.
عجلهها برای عبور از درب اول، به اشتباهت میانداخت که نکند آقا پشت همین در ایستاده است اما نه، بندگان عاشق ولی خدا خبر نداشتند که باید سه، چهار ایست بازرسی دیگر را بگذرانند و به این زودیها خبری از وصال نیست.
پا گذاشتن روی زیلوهای آبی معروف، قبل از آخرین ایست بازرسی، من را به این باور رساند که دیگر چیزی تا لحظه دیدار نمانده؛ ثانیههایی بعد و حدود ساعت هشت من داخل حسینیه امام بودم و قطرهای از یک دریای خروشان.
عدهای از آنها سرتاپای حسینیه ساده امام را برانداز کرده و تحرکات عوامل را زیرنظر داشتند، بعضی هم به پرده پشت جایگاه سخنرانی چشم دوخته بودند، نقطهای که احتمال میدادند، محبوبشان از آنجا رخ نمایان کند؛ کمی بالاتر، آیهای از قرآن، موضوع سخنرانی آقا را لو میداد: «ادع الی سبیل ربک بالحکمة والموعظة الحسنة[6]»؛ با خودم فکر میکردم، آقا چه چیزی درباره تبلیغ میخواهد بگوید؟
با اضافه شدن جمعیت، بر حجم پچپچها هم اضافه شد؛ هرازگاهی، صلواتی بلند، صداها را یکی میکرد اما باز گمانهزنیها از زمان حضور آقا شروع میشد؛ بالاخره کاسه صبرمان لبریز شد؛ یک شعار حسینیه را پر کرد: «ای پسر فاطمه منتظر تو هستیم»؛ خواهران طلبه هم که بخشی از حسینیه را به خود اختصاص داده بودند، به صدا آمدند: «این همه لشکر آمده، به عشق رهبر آمده»
در میان این جوش و خروش، طلبه جوان آفتاب سوختهای که بر سر نردههای حسینیه آوار شده بود، توجهام را جلب کرد؛ خسته شدهای؟ این را من پرسیدم، پاسخ داد: نه، منتظرم؛ راست میگفت انتظار به این روزش انداخته بود، این را وقتی بیشتر باور کردم که زنده شدنش را هنگام ورود آقا دیدم.
ادامه👇
هدایت شده از الف لام میم || ابوالفضل شهبازی
بخش دوم
ساعت 10 را نشان میداد که بالاخره آقا آمد، همه از جا برخاستند؛ خیلیها دیگر اختیار اشکهایشان را نداشتند؛ شعار در لحظه ورود، این بود: «علمدار ولایت، حوزویان فدایت»؛ آقا همه را نگاه کرد، لبخند هدیه داد و از دور دست بر سرمان کشید.
با آمدن آقا، آقا مرتضی آوینی هم آمد و کنار من نشست: «دست خداست بر زمین؛ آن همه به صفات خداوندی آراسته است که هنگامی که دست محبتش را بر سر شیفتگان بالا میآورد، سایهاش زمین و آسمان را میپوشاند و آن زمان که از حکمت و عرفان سخن میگوید، میبینی که او خود نفس حقیقت است. من بوی خوشش را از نزدیک شنیدهام و صورتش را دیدهام که قهر موسی را دارد و لطف عیسی را و آرامش سنگین محمد را[7]!»
آیات قرآن که گوشها را نوازش کرد، حسینیه کمی آرام گرفت؛ قاری از سوره احزاب خواند، « آنان که تبلیغ رسالت خدا کنند و از خدا مىترسند و از هیچکس جز خدا نمىترسند و خدا براى حساب به تنهایى کفایت مىکند.[8]»؛ مداح هم چند روز زودتر، محرم را به حسینیه آورد؛ مدیر حوزههای علمیه که گزارشش را بیان کرد، انتظار داشتم تعدادی از طلاب هم پشت تریبون بروند، اما نه مثل اینکه خبری نبود.
حالا همه چیز آماده بود؛ حسینیهای که گوش شده بود برای دوخته شدن به لبهای آقا؛ آقا اول اهمیت کار روحانیت را با بیان یکی از آرزوهایش گوشزد کرد؛ آقا میگفت یکی از آرزوهایش نفس کشیدن در میان مسئولان قلبی و دلی دین است؛ آقا برای این آرزویش یک شاهد مثال تاریخی هم آورد، یک خاطره از روزی که به امام گفته بود پس از اتمام دوره اول ریاست جمهوری، دلش میخواهد به قم برگردد و امام هم در جواب گفته بود من هم دلم میخواد؛ خنده حسینیه را پر کرد.
بعد آقا رفت سراغ اصل مطلب، آقا نگران بود، نگران از اطلاعاتی که به دستش رسیده، نگرانِ تبلیغ؛ میگفت تبلیغ باید اولویت اول حوزه باشد، اما اینجور نیست؛ میگفت اگر از تبلیغ غفلت کنیم، دچار استحاله فرهنگی میشویم، به قول امام، اسلام سیلی میخورد، سیلیای که تا سالهای متمادی اثرش باقی میماند.
آقا از الزامات کاربردی شدن تبلیغ هم گفت، از اینکه باید به مبانی فکری دشمن حمله کرد، از اینکه باید وسط میدان بود و به جوان و نوجوان توجه داشت، از اینکه امروز سطح آگاهی عمومی مخاطب با گذشته قابل مقایسه نیست؛ آقا دست آخر یک راهکار عملی هم داشت، تشکیل کانونهای عظیم حوزوی برای تهیه مواد تبلیغی لازم، برای تنظیم شیوههای اثرگذار و در نهایت برای تربیت مبلغ به معنای واقعی کلمه.
آقا حرفهایش را که زد، عزم رفتن کرد، جمعیت بیاختیار به پای آقا بلند شد، هر کسی به نحوی از اندک لحظات باقی مانده برای تجدید بیعت استفاده میکرد؛ طلبه جوانی در جنگ فریادها، موفق شد صدایش را به آقا برساند، گلایه داشت که چرا دیدار طلاب سالیانه نیست و حلقه ازدواجش را هم از آقا میخواست؛ آقا گلایهاش را با «فهمیدم» و درخواستش را با «قبول دارم» جواب داد. آقا رفت و حسینیه با هزاران چشم خیره و با «ابالفضل علمدار، خامنهای نگهدار» بدرقهاش کرد.
آقا گفتنیها را گفت، حالا خیل عظیمی که میخواستند در اتصال با ولی باقی بمانند، باید میرفتند سراغ تکلیف خواسته شده، بیشتر از همه، مسئولان و چهرههای شاخصی که در دو طرف آقا، روی صندلیها نشسته بودند؛ طلاب جوان هم به سراغشان رفتند، از دغدغههایشان گفتند، نقد کردند و تذکراتی هم دادند.
حسینیه کمکم خالی شد، من اما هنوز نشسته بودم و با خودم تکرار میکردم: تبلیغ، در مرتبه اول است.
[1] منشور روحانیت
2. منشور روحانیت
[3] منشور روحانیت
[4] منشور روحانیت
[5] سوره عبس، آیه 34
[6] سوره نحل، آیه 125
[7] توصیف امام خمینی(ره) در نامه شهید آوینی به برادرش در سال 1358
[8] سوره احزاب آیه 39 ترجمه مهدی الهی قمشهای
متن کامل یادداشت در خبرگزاری تسنیم👇https://tn.ai/2926048
@khaterparishan
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
تو گويي هنوز كاروان سال ٦١ هجري قمري به بيابان پردرد و بلاي كربلا نرسيده است.
...از عاشوراي سال ٦١ هجري قمري، ديگر زمان از عاشورا نگذشته است و همهي روزها عاشوراست.
زمان بر امتحان من و تو ميگردد تا ببينند كه چون صداي «هل من ناصر» امام عشق برخيزد چه ميكنيم...
مرتضی آوینی
🔶پابرهنگان؛ پنجره ای رو به اسلامِ مستضعفان
@paberahnegan
هدایت شده از انسان انقلاب اسلامی
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🔵 دوره دهم انسان انقلاب اسلامی آغاز شد.
با موضوع: جنگ فقر و غنا در طول چهار دهه
موضوع ویژه جلسه اول: بررسی پیام امام خمینی(ره) درباره قطعنامه ۵۹۸
🔵با ارائه:محمد صادق شهبازی
🔵مکان: حسینیه هنر تهران واقع در خیابان ۱۶ آذر
🔵 زمان: پنجشنبه ها ساعت ۱۵ شروع از این هفته ۲۹ تیر
@ensanenghelabeslami
#انسان_انقلاب_اسلامی
#محمدصادق_شهبازی
هدایت شده از KHAMENEI.IR
📢 توصیه رهبر انقلاب به مداحان: مبارزه با طاغوت، ظلم، استکبار و فساد را در فضای کشور منتشر کنید
✏️ رهبر انقلاب: امروز هزاران نفر در سراسر کشور، با تسلّط بر شگردهای گوناگونِ جذبِ مخاطب، مشغول کار مدّاحیاند. خب این یک پدیدهای است در کشور، این چیز کوچکی نیست؛ از این باید استفاده کرد... شما باید مبارزهی با طاغوت را، مبارزهی با ظالم را، مبارزهی با استکبار را، مبارزهی با فساد را در فضای کشور منتشر کنید. ۱۴۰۱/۱۰/۲۲
🖼 در ایام محرم، مجموعه سخن نگاشت #از_تبیین_تا_قیام با مضمون حضور تبلیغی و تبیینی برای انتقال فرهنگ عاشورا در برپایی عزای حسینی در KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.
💻 Farsi.Khamenei.ir
هدایت شده از برای انسان||هادی هروی
√روح قرآن از ظاهرش جدا نیست√
🔻 این روزها که رسم زشت قرآن سوزی توسط دشمنان عنود بالا گرفته و خشم ملت های مسلمان را در پی داشته، در کشور ما هم هر چند معمولا نسبت به بعضی کشورهای مسلمان دیگر در این مواقع در اظهار مواضع مؤثر مردمی و حتی حاکمیتی کم رمق تر عمل میکنیم، بخشی از مردم به تظاهرات و راهپیمایی علیه این واقعه ننگین پرداختند و صداو سیما هم شروع به تحلیل پشت صحنه این مسأله کرده که هم خوب است هم لازم.
❓اما سؤال این است، ما که این گونه از سوزاندن ظاهر قرآن خشمگین میشویم که باید بشویم، چرا همین قدر نسبت به پایمال شدن مضامین قرآن در جامعه مسلمانان حساس نیستیم و ما را به تحرک وا نمی دارد.
📣 مگر قرآن هدف ارسال رسل و کتب را اقامه عدل و قسط بوسیله مردم نمیداند؟!(۱)
❓آیا در جهان اسلام و ایران اسلامی ما که یک قدم جلوتر از بقیه جهان اسلام، حکومت اسلامی تشکیل دادیم،عدالت حکم فرماست؟!
🔻 در جهان اسلام کشورهایی همانند مصر و عربستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس مبتنی بر نظام دیکتاتوری اند، در کشورهایی مانند سوریه و یمن و عراق و افغانستان هم بعد از جنگ های بنیان برافکن که در این کشورها رخ داده، نمیشود انتظار چندانی در تحقق این مسأله اجتماعی داشت که تازه کار برای آنها شروع شده.ترکیه هم که با اردوغان اسلامگرا روزهای سختی در پیش دارد.
🔺کشور ما هم بعد از پیروزی انقلاب توانست با آرمان های انسانی و اسلامی خود چشم جهان به خصوص جهان اسلام را به خود خیره کند و به عنوان روحی بر کالبد افسرده جهان امروز بدمد اما بعد از چهل و پنج سال در این مسأله یعنی «اقامه عدالت»نمره مطلوبی نگرفته است و عقب مانده.(۲)
🔴 میخواهم چه بگویم؟
میخواهم بگویم هان ای مسلمانان و دوستداران قرآن همانگونه که از اهانت به ظاهر قرآن غضبناکید که من هم غضبناکم، به همین شدت از عمل نشدن به محتوا و روح قرآن هم غضبناک باشیم، این خشم نه خشم کور بلکه خشم مقدس است.
✅وقتی به فکر افتادیم و یقظه برای ما حاصل شد و زمانی که این درد جانکاه را پذیرفتیم و فهمیدیم که محتوای قرآن تا حد زیادی در زندگی اجتماعی ما نقش تعیین کننده ندارد، آنگاه باید گام هایی نظری و عملی تعریف کنیم که چطور باید این درد را دوا کرد.
✅این که چطور در مقابل ظالمان و مستکبران ایستاد و در جنگ مقدس فقر و غنا جنگید، همانطور که حسین بن علی «ع» ایستاد و مبارزه کرد و ثمره مقاومتش خون خودش و یارانش بود که تا روز قیامت آدم های غافل ولی آزاده را بیدار نمود و در رکاب حق و این جنگ مقدس به عنوان مبارز تربیت کرد.
✅همانطور که سید روح الله خمینی با الگوگیری از سیره او ، قدم اول این راه را برداشت و امید به تحقق گام های بعدی توسط ما داشت آنجا که فرمود:
💯 «امروز جنگ حق و باطل، جنگ فقر و غنا، جنگ استضعاف و استکبار، و جنگ پابرهنهها و مرفهین بیدرد شروع شده است. و من دست و بازوی همه عزیزانی که در سراسر جهان کوله بار مبارزه را بر دوش گرفتهاند و عزم جهاد در راه خدا و اعتلای عزت مسلمین را نمودهاند میبوسم.»(۳)
(۱) حدید ۲۵
(۲) بیانات حضرت آقا: ۱۳۹۹/۳/۷ و ۱۳۹۶/۱۱/۲۹
(۳)پیام قطعنامه ج ۲۱ صحیفه امام
https://eitaa.com/brayensan
هدایت شده از مستضعفین تیوی
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎙 #امام_خمینی:
#کربلا چه کرد، ارض کربلا در روز #عاشورا چه نقشى را بازى کرد، همه زمینها باید آن طور باشند. همه روز باید #ملت ما این معنا را داشته باشد که #امروز روز عاشوراست و ما باید مقابل #ظلم بایستیم؛ و همین جا هم کربلاست و باید نقش کربلا را ما پیاده کنیم.
🎬 @Mostazafin_TV
🔶🔷🔶شعر و شمشیر
گاه هست كه كس از «خويشتن» رسته، اما هنوز در بند «تن خويش» است ... تن هم كه مقهور دهر است. آنگاه از دهر می نالد كه :
یا دهر اف لك من خلیل
كم لك بالاشراق و الاصیل
من صاحب او طالب قتیل
و الدهر لا یقنع بالبدیل
و انما الامر الی الجلیل
و كل حی سالك السبیل
این آوای #حسین است كه ازخیمه همسایه می آید، آنجا كه «جون» شمشیر او را برای پیكار فردا صیقل می دهد. شعر و شمشیر؟ عشق و پیكار؟ آری! شعر و شمشیر، عشق و پیكار، این حسین است، سر سلسله عشاق، كه عَلَم جنگ برداشته است تا خون خویش را همچون كهكشانی از نور بر آسمان دنیا بپاشد و راه قبله را به قبله جویان بنمایاند.
آنجا كه قبله نیز در سیطره حرامیان خون ریز است، عشاق را جز این چاره ای نیست. شعر نیز ترنم موزون آن مستی و بیخودی است و شاعر تا از خویش نرهد، شعرش شعر نخواهد شد. شعر، تا شاعر از خویش نرسته است، حدیث نفس است و اگر شاعر از خود رها شود، حدیث عشق است، پس نه عجب اگر شعر و شمشیر و عشق و پیكار با هم جمع شود... كه كار عشق، یاران، لاجرم كربلایی است.
پس دیگر سخن از منصور و بایزید و جنید و فلان و بهمان مگو كه عشاق حقیقی، تذكرة الاولیاء را بر خیابان های خرمشهر و آبادان و سوسنگرد و بر دشت های پرشقایق خوزستان و بر سفیدی برف های ارتفاعات بلند كردستان باخون می نویسند، با #خون.
#مرتضی_آوینی
📚فتح خون
🔶پابرهنگان؛ پنجره ای رو به اسلامِ مستضعفان
@paberahnegan
🔶🔷🔶محرابی در میانه ی حرب
🔶پابرهنگان؛ پنجره ای رو به اسلامِ مستضعفان
@paberahnegan