ادامه... ⚔حالا اگر این نکات را در کنار هم بگذاریم، می‌توانیم نسبت جنگ، تجمیع قوا و به سخن آمدن انسان را بهتر بفهمیم. ما گفتیم که موقعیت‌های دشوار، به‌ویژه صحنه‌های جنگ و تقابل، باعث می‌شوند نیروهای انسان پراکنده نمانند و در یک کانون جمع شوند. همچنین گفتیم که تجمیع قوا، زمینه ارتقا و شدت وجودی را فراهم می‌کند. و از سوی دیگر، روشن شد که نطق و سخن، خود نتیجه نوعی ارتقای وجودی است. پس می‌توان نتیجه گرفت که وقتی فرزند ما در موقعیت جنگ قرار می‌گیرد و همه قوایش متوجه آن تجربه می‌شود، در حقیقت راهی برای به سخن آمدن او نیز گشوده می‌شود. او فقط چیزی را ندیده است، بلکه درگیر تجربه‌ای شده که توانسته نیروهای درونی‌اش را متمرکز کند و او را به مرتبه‌ای تازه از فهم و بیان برساند. 🎭از همین‌جا می‌توان به یک نکته تربیتی بسیار مهم رسید. ما معمولاً وقتی با تجربه‌های بزرگ و تکان‌دهنده روبه‌رو می‌شویم، عجله می‌کنیم که خودمان برای فرزندانمان توضیح بدهیم، تحلیل کنیم و روایت بسازیم. گمان می‌کنیم هرچه ما بیشتر بگوییم، آنها بهتر خواهند فهمید. اما شاید در بسیاری از مواقع، کار درست این باشد که کمی سکوت کنیم و اجازه بدهیم خودِ کودک یا نوجوان به سخن بیاید. بگذاریم او روایت کند، بگذاریم او واژه پیدا کند، بگذاریم او تجربه‌اش را با زبان خودش بیان کند. چون آنچه در این میان اهمیت دارد، فقط انتقال یک خبر یا حادثه نیست؛ بلکه شکل گرفتن نسبتِ درونیِ او با آن واقعه است. 🎯اگر کودک بتواند درباره آنچه دیده، حس کرده یا فهمیده سخن بگوید، این سخن گفتن فقط گزارش دادن نیست؛ بلکه نشانه آن است که درون او اتفاقی افتاده، قوا در او جمع شده، تجربه در جانش نشسته و وجودش نسبت به قبل، گامی به پیش برداشته است. در این صورت، روایت جنگ دیگر چیزی تحمیلی و بیرونی نخواهد بود، بلکه به تجربه‌ای درونی و شخصی تبدیل می‌شود؛ تجربه‌ای که او خودش آن را فهمیده، با آن درگیر شده و اکنون می‌تواند از دل آن سخن بگوید. 🧩شاید به همین دلیل، گاهی لازم است بیش از آنکه بخواهیم ما برای فرزندانمان از جنگ بگوییم، این فرصت را فراهم کنیم که آنها خودشان از جنگ بگویند. بگذاریم روایت، از درون آنان بجوشد، نه آنکه فقط از بیرون به آنان داده شود. زیرا آنجا که انسان به سخن درمی‌آید، فقط زبان او فعال نشده است، بلکه مرتبه‌ای از وجود او آشکار شده است. و این، خود نشانه‌ای از رشد، ارتقا و شدت یافتن وجود انسان است. 🔴مانع روایت فرزندانمان نشویم. 📬منتظر نقطه نظراتتان هستم: @rezakiani313 جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌مبانی انسان‌شناسیِ فتح(جهاد) در تعلیم و تزکیه با الهام از آراء ملاصدرا ✍نویسنده: رضا کیانی ⬅️قسمت اول: موقعیت تقابل و تجمیع قوا 🧩بخش اول 🧩بخش دوم ⬅️قسمت دوم : یک قطره یک دریاست 🧩بخش اول 🧩بخش دوم ⬅️قسمت سوم: مانع روایت فرزندانمان نشویم 🧩بخش اول 🧩بخش دوم 🧩بخش سوم 📬منتظر نقطه نظراتتان هستم: @rezakiani313 جهت عضویت👇 مدرسه والدین

به گفته استاد عزیزمان عنوان موضوع تغییر کرد و حقیقتا این عنوان با این بحث سازگار تر میباشد. تشکر

آقا سید عزیز همیشه در میدان از دوستان قدیم و فعلی الحمد الله برایتان کاربردی بود.

📌صلوات خاصه حَسَنِین(ع): 🤲اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ عَبْدَيْكَ وَوَلِيَّيْكَ، وَابْنَيْ رَسُولِكَ، وَسِبْطَيِ الرَّحْمَةِ، وَسَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَوْلادِ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ، اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ سَيِّدِ النَّبِيِّينَ، وَوَصِيِّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ، أَشْهَدُ أَنَّكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ أَمِينُ اللّٰهِ وَابْنُ أَمِينِهِ، عِشْتَ مَظْلُوماً، وَمَضَيْتَ شَهِيداً، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمامُ الزَّكِيُّ الْهادِي الْمَهْدِيُّ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَبَلِّغْ رُوحَهُ وَجَسَدَهُ عَنِّي فِي هٰذِهِ السَّاعَةِ أَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَالسَّلامِ؛ 🌊خدایا بر حسن و حسین درود فرست، دو بنده‌ات و دو نماینده‌ات، دو فرزند رسولت، دو فرزندزاده رحمت و دو سرور جوانان اهل بهشت، برترین درودی که بر یکی از فرزندان پیامبران و رسولان فرستادی؛ خدایا بر حسن درود فرست، فرزند سرور پیامبران و جانشین امیرمؤمنان، سلام بر تو ای فرزند رسول خدا، سلام بر تو ای فرزند سرور جانشینان، گواهی می‌دهم ای فرزند امیرمؤمنان‌ که تو امین خدا و فرزند امین خدایی، مظلومانه زیستی و شهید از دنیا رفتی و گواهی می‌دهم که تویی امام پاکیزه راهنمای راه‌یافته. خدایا بر او درود فرست و از سوی من در این ساعت به روح و جسدش بهترین درود و سلام را برسان؛ جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌کارگاه نسبت تربیت و رنج ✅جلسه چهارم_ بخش اول ⌛️مدت زمان این بخش ۱۳:۲۶د میباشد. 📎#تذکرات_تربیتی: هدایت یک انسان ارزش و قیمت هدایت همه‌ی بشریت را دارد؛ چون گوهر انسانی در این انسان و در همه بشریت یک گوهر است، وقتی شما به گوهر انسانی کمک کردید و او را هدایت نمودید _چه در زمینه عقیده، چه در زمینه اخلاق_ به گوهر بشری کمک کرده اید و یاری رسانده اید؛ بنابراین، این همان ارزش را خواهد داشت. این نشان دهنده‌ی این است که مساله‌ی هدایت و کمک رساندن به نجات انسانها، وظیفه‌ی هرکسی است که بتواند آنرا انجام دهد. (ع.خ) جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌کارگاه نسبت تربیت و رنج ✅جلسه چهارم_ بخش دوم ⌛️مدت زمان این بخش ۱۲:۴۳د میباشد. 📎#تذکرات_تربیتی: توجه داشته باشید و توجه دارید که تربیت فرزندان اینجور نیست که انسان هر یک یک بچه‌ها را بخواهد که مثل یک شاگرد معینی جلو بیایند، دعوتشان کند، بهشان حرف بزند و تربیتشان کند؛ نه. بعضی‌ها میگویند که شما می‌گویید فرزند زیاد داشته باشید، خب اگر فرزندان زیاد شدند در خانه، تربیتشان نمیتوانیم بکنیم؛ این حرف غلط است. تربیت فرزندان، تربیت تک تک فرزندان نیست، تربیت محیط خانواده است. محیط خانواده که خوب بود، چه بچه یکی باشد چه پنج تا باشد، فرقی نمیکند، خوب تربیت میشوند. به طور طبیعی، به طور غالب خوب تربیت میشوند. (ع.خ) جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌کارگاه نسبت تربیت و رنج ✅جلسه چهارم_ بخش سوم ⌛️مدت زمان این بخش ۹:۵۲د میباشد. 📎#تذکرات_تربیتی: نقش مادر [در تربیت] از دوران حمل و بارداری شروع میشود و تا آخر زندگی انسان ادامه دارد. اگر زنان ما از لحاظ رتبه‌ی معرفتی و بینش و معلومات، سطح خود را ارتقاء دهند، این نقش با هیچ نقش دیگری، با هیچ موثر دیگری از موثرات فرهنگی و اخلاقی تا آخر قابل مقایسه نیست. مادر است که فرهنگ و معرفت و تمدن و ویژگی‌های اخلاقی یک قوم و جامعه را با جسم خود، با روح خود، با خُلق خود و با رفتار خود، دانسته و ندانسته به فرزند منتقل میکند. همه تحت تاثیر مادران هستند. تربیت فرزند به وسیله مادر، مثل تربیت در کلاس درس نیست؛ با رفتار است، با گفتار است، با عاطفه است، با نوازش است، با لالائی خواندن است؛ با زندگی کردن است. مادران با زندگی کردن، فرزند تربیت میکنند. هرچه زن صالح‌تر، عاقل‌تر و هوشمند‌تر باشد، این تربیت بهتر خواهد شد. زن اگر به خانواده پایبند شد،...نسل‌ها در آن جامعه، بالنده و رشید خواهند شد. مادر از هر سازنده‌ای، سازنده‌تر و با ارزش‌تر است. بزرگترین دانشمندان، ممکن است مثلا یک ابزار بسیار پیچیده الکترونیکی را به وجود آورند، موشک‌های قارّه‌پیما بسازند، وسایل تسخیر فضا را اختراع کنند؛ اما هیچ یک از اینها اهمیت آن را ندارد که کسی یک انسان والا به وجود آورد. و او، مادر است. این، آن الگوی زن اسلامی است. (ع.خ) جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌کارگاه نسبت تربیت و رنج ✅جلسه چهارم_ بخش چهارم ⌛️مدت زمان این بخش ۱۵:۰۸د میباشد. 📎#تذکرات_تربیتی: اگر زن با قرآن مانوس بشوند، بسیاری از مشکلات جامعه حل خواهد شد؛ چون انسان‌های نسل بعد در دامن زن پرورش پیدا میکند و زن آشنای با قرآن و مانوس با قرآن و متفاهم با مفاهیم قرآن، خیلی میتواند در تربیت فرزند تاثیراتی داشته باشد. یکی از مهم‌ترین وظائف زن، خانه داری است. همه میدانند؛ بنده عقیده ندارم به این که زن‌ها نباید در مشاغل اجتماعی و سیاسی کار کنند؛ نه، اشکالی ندارد؛ اما اگر چنانچه این به معنای این باشد که ما به خانه داری به چشم حقارت نگاه کنیم، این میشود گناه. خانه داری یک شغل است، شغل بزرگ، شغل مهم، شغل حساس، شغل آینده ساز. فرزندآوری یک مجاهدت بزرگ است. ما با خطاهایی که داشتیم، با عدم دقتهایی که از ماها سرزده، یک برهه‌ای در کشور ما متاسفانه این مسئله مورد غفلت قرار گرفت و ما امروز خطراتش را داریم میبینیم.(ع.خ) جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌کارگاه نسبت تربیت و رنج ✅جلسه چهارم_ بخش پنجم ⌛️مدت زمان این بخش ۱۰:۱۸د میباشد. 📎#تذکرات_تربیتی:باید پدرها و مادرها، بچه‌ها را از اول با کتاب محشور و مانوس کنند. حتی بچه‌های کوچک باید با کتاب اُنس پیدا کند. از کودکی عادت بدهیم کتاب بخوانند...یعنی کتابهایی را معیّن کنند، بخوانند و تمام کنند. باید خرید کتاب، یکی از مخارج اصلی خانواده محسوب شود. مردم باید بیش از خریدن بعضی از وسایل تزییناتی و تجمّلاتی _ مثل این لوسترها، میزهای گوناگون، مبل‌های مختلف و پرده و... _، به کتاب اهمیت بدهند. اول کتاب را مثل نان و خوراکی و وسایل معیشتی لازم بخرند؛ بعد که این تامین شد به زواید بپردازند. افرادی که کار روزانه دارند... بخشی از زمان را ولو نیم ساعت برای کتاب خواندن بگذارند. چقدر کتابها را در همین نیم ساعت‌ها میشود خواند! کتابخوانی باید یک سیره و سنت رایج بین مردم ما بشود. (ع.خ) جهت عضویت👇 مدرسه والدین

📌کارگاه نسبت تربیت و رنج ✅جلسه چهارم_ بخش ششم ⌛️مدت زمان این بخش ۱۱:۳۷د میباشد. 📎#تذکرات_تربیتی: اینکه کسی تصور کند با پدید آمدن وسایل ارتباط جمعی جدید و نوظهور، کتاب منزوی خواهد شد، خطاست. جای کتاب را هیچ چیز نمی‌گیرد. یکی از کارهای مهم این است که ما ذهن را عادت بدهیم به نظم در مطالعه. بعضی از ذهن‌ها اهل کتابند؛ منتها کتاب آسان، کتابی که احتیاج به فکر کردن نداشته باشد(مثل کتب رمان، خاطرات و تاریخ). عیبی ندارد،... اما باید بیامیزد آنها را با کتابهایی که احتیاج دارد به فکر کردن، مطالعه کردن؛ ذهن را عادت بدهیم به این که اهل تامل باشد، اهل تدقیق باشد؛ ذهن کار کند، در مواجهه‌ی با کتاب فعالیت کند. یک نکته‌ی دیگر، انتخاب و گزینش کتاب است. کتاب، محصول فکر و مغز و تجربه و هنر و ذوق یک کسی است یا کسانی است که این کتاب را تهیه و تولید کرده‌اند. لزوما هر کتابی مفید نیست و هر کتابی غیر مضر نیست. بعضی کتاب‌ها مضر است. (ع.خ) جهت عضویت👇 مدرسه والدین