⭕️پرونده‌ی «ایران در جنگ» جنگ زمان جدی‌شدن و واقعی‌دیدن است. زمان تنظیم‌شدن است. زمان شکستن کلیشه‌ها و از بین‌رفتن فانتزی‌ها و توهم‌ها است. زمان بازنگری در تمام موضوعات و مسائل و بازتنظیم آنها بر اساس اولویت‌ها است. و تاریخ ایران، یک عنوان دارد و آن «ایران در جنگ» است. زین‌پس، یادداشت‌هایی با عنوان پرونده‌ی «ایران در جنگ» منتشر می‌کنم. از ایران صفویه تا ایران جمهوری اسلامی. ✍تفرشی #امنیت #قدرت #بازدارندگی #جنگ #تاریخ_ایران #روایت_ایران 🆔@political_science14

🚨 واکنش تند ابوترابی، نماینده مجلس به اظهارات روحانی و ظریف: ⭕️ نمی‌شود با یک دست پاسپورت بیگانه داشت و با دست دیگر برای سرنوشت این ملت نسخه پیچید/ آقای اژه‌ای برخورد با نفوذ دوتابعیتی‌ها دیگر جای درنگ ندارد ⭕️ ابوالفضل ابوترابی، نماینده مردم نجف‌آباد در مجلس نوشت: رها بودن چهره‌هایی(روحانی و ظریف) که ترس از سلب تابعیت خود و فرزندانشان، آن‌ها را با سیاست‌های دشمن همسو کرده، سمی برای امنیت ملی است، جناب اژه‌ای مطالبه مردم روشن است؛ برخورد با نفوذ دوتابعیتی‌ها دیگر جای درنگ ندارد.

*ظریف خائن نیست...* رهبر شهید، ده سال پیش، در فروردین ۱۳۹۵ در پاسخ به اظهارات مرحوم هاشمی رفسنجانی که گفته بودند الان زمان گفتمان و مذاکره است و زمانه موشک نیست، فرمودند که این افراد یا ناآگاه هستند یا خائن! در ادامه همین سخنرانی به نحوه مذاکرات برجام هم اشاره و به آن انتقاد کردند و در نهایت این جنس افراد که چنین حرفهایی در برابر دشمن می‌زنند و درک درستی از دشمنی دشمنان ندارند را ساده‌لوح نامیدند. هنوز بعد از ده سال آن جملات زنده است. مرحوم هاشمی و افرادی شبیه آقای ظریف در بهترین حالت ممکن ساده‌لوح هستند. حتی اگر سالها در غرب زندگی کرده باشند و در دانشگاه‌های اروپا و آمریکا درس خوانده‌ باشند.‌ این طیف و نگاه از پهلوی تا الان اینطور فکر می‌کنند و حداقل صد سال سابقه تاریخی موثر‌ در ایران و منطقه جهان اسلام دارند. آنها درک درستی از سیاست در جهان معاصر ندارند و فقط با قبول نظم فعلی جهان که به ویژه بعد از جنگ جهانی دوم با محوریت آمریکا شکل گرفته همه چیز را تحلیل می‌کنند. آنها واقعاً اینطور فکر می‌کنند و نیت وطن‌فروشی ندارند هرچند این نحوه فکر کردن آنها ضربات مهلکی به کشور وارد کرده و خواهد کرد. اما فرق است بین کسی که آگاهانه تصمیم به ضربه زدن دارد و کسی که نتیجه رفتارش ضربه به ایران است. این افراد با فرض قدرت مطلقه آمریکا به جهان نگاه می‌کنند، در حالی که جهان از سال ۱۳۵۷ ه.ج یا همان ۱۹۷۹ م(انقلاب اسلامی ایران) و بعد در سال ۱۹۸۹(فروپاشی شوروی) تغییرات بنیادینی داشته و آنچه امروز می‌بینیم امتداد همان تغییرات بنیادین است. تا تعیین تکلیف نشدن وضع میان ایران و آمریکا هم این تغیرات ادامه خواهد داشت و راه‌حل ترمیمی برای این چالش بزرگ وجود ندارد. بدون شک جمهوری اسلامی ایران با همین نظام‌‌ ارزش‌ها و آرمان‌هایی که در طول نیم قرن گذشته با آنها پیش‌رفته و ایالات متحده آمریکا با همان رویای آمریکایی که با آن جهان را اداره کرده است، امکان ندارد که ثابت بمانند و هر دو با هم و بدون تغییر فاصله بین سال‌های ۲۰۳۰ تا ۲۰۵۰ را ببینند. یکی از این دو باید دچار تغییرات اساسی شود و این مسیر گریزناپذیر است و با چسب زخم و قرص مسکّن هم قابل درمان نیست. اما این افراد بیشتر از اینکه در درک تغییرات بنیادین جهان معاصر ساده‌لوح باشند، در شناخت مردم ایران دچار اشتباه و بدفهمی هستند.‌ اگر نبودند اینطور از سر ضعف در لحظه خلق حماسه سخن نمی‌گفتند. حداقل این را درک می‌کردند که ملت ایران در چنین روزها و شرایطی حاضر نیست با دشمنی که قاتل هم‌وطنانش بوده و رهبرش را به شهادت رسانده ‌و به سرزمین مادری‌اش تجاوز کرده، پای میز معامله بنشیند و برای طرحهای سرمایه‌گذاری گفتگو کند. وقتی طرح شما اینقدر خام و فانتزی و دور از واقعیت جاری جامعه و سیاست در ایران است، نشان از این دارد که رهبر شهید درست فرمودند، شما واقعا خائن نیستید، اما به شدت ساده‌لوح هستید. چون خائنین‌، از سر آگاهی و پیچیدگی عمل می‌کنند و اینقدر صریح و روشن ساده‌لوحی خودشان را فریاد نمی‌زنند...

🔻از فتحعلیشاه و وثوق‌الدوله تا روحانی و ظریف ✍️مسعود اسداللهی 💢 یک ماه بعد از شروع جنگ رمضان، ناگهان حسن روحانی و جواد ظریف به سخن درآمدند و به جای درخواست از مردم برای باقیماندن در خیابان‌ها و حمایت از نیروهای مسلح، صحبت از "لزوم اصلاحات اساسی" و یا "توافق جامع صلح با امریکا و تضمین گرفتن از جنایتکاری همچون ترامپ" می کنند. فتحعلیشاه در اوایل قرن نوزدهم در جریان جنگ های ایران و روسیه و وثوق الدوله در اوایل قرن بیستم در جریان سیطره و هیمنه انگلیس بر ایران، نقش های ننگین و شرم آوری ایفا کردند. در سال 1405، دانسته‌ یا جاهلانه شیخ حسن روحانی" فتحعلیشاه قرن 21" و جواد ظریف"وثوق الدوله قرن 21" شده و  آن نقش ها را تکرار می کنند. ظاهرا گفته ترامپ مبنی بر اینکه "رضا پهلوی توانایی حکومت بر ایران را ندارد و باید فردی از داخل ایران را برای اینکار پیدا کرد"، باعث شده که بعضی ها خود را "گزینه مناسب" احساس کنند. اما آنچه که "ایران قرن 21" را از ایران قرن 19 و 20 متمایز می سازد، وجود جایگاه متعالی ولایت فقیه و آموزهای انقلاب اسلامی و ساختار مردمی نظام جمهوری اسلامی می باشد که اجازه تکرار آن خیانت ها را نخواهد داد. زمستان خواهد رفت و روسیاهی به ذغال باقی خواهد ماند #نبرد_با_آمریکا "مثل بهشتی"؛ منعکس‌کننده بهترین تحلیل‌ها؛ عضو شوید👇 ✅️ @mesle_Beheshti‌

🌕مسأله راهبرد مواجهه با کنش ظریف است؟ تغافل کنیم؟ برخورد قضایی کنیم؟برخورد رسانه ای کنیم؟ 🖋سیدمحمدحسین هاشمیان اگر کنش ظریف را در شرایط فعلی یک کنش سیاسی لحاظ کنیم یا یک کنش رسانه ای در برخورد با آن تفاوت ایجاد می شود. کنش سیاسی از خاستگاه قدرت نشأت می گیرد.خواه قدرت حاکم یا قدرت گروه های فشاری که قبلاً در ساختار قدرت بر مصدر امور بوده اند. اما کنش رسانه ای خاستگاه اصلیش حوزه عمومی است. خواه مخاطب نخبگان باشد یا توده. هر چند ممکن است کنش رسانه ای اغراض سیاسی داشته باشد اما ذات و ماهیتش از یک کنش اولا و بالذات سیاسی متفاوت است. هر چند این دو کنش در موقعیت‌هایی کاملا در هم تنیده و هم سو عمل می کنند اما می توان بین این دو کنش ذاتا تمایز قایل شد. با توجه به سابقه محمدجواد ظریف به عنوان وزیر خارجه دو دولت روحانی و آشپز برجام و نماد مذاکره با غرب با هر قیمت و هر شرایطی، عملا ظریف را نمی توان یک کنشکر رسانه ای قلمداد کرد. بلکه او نماینده گروه فشار سیاسی است که می کوشد با برساخت پنجره فرصت مذاکره ، عملا اراده سیاسی جریان متبوع و مطبوع خودش را از حاشیه به متن و حتی فرامنن بیاورد. نکته عجیب در این کنش سیاسی، ترجیح منافع شخصی و حتی نه الزاما حزبی بر منافع ملی است. لذا نمی توان نسبت به این کنش سیاسی در شرایط جنگی فعلی تغافل به خرج داد. چرا که او در مقام یک قدرت سیاسی در سایه می کوشد تا عملا برای حاکمیت تعیین تکلیف کرده و به دشمن پالس مثبت داده و چارچوب بازی و پازل دشمن را تکمیل کند. لذا قابل تغافل نیست. از این جهت کنش ظریف با کنش امثال زیباکلام و سریع القلم و فاضلی فرق اساسی دارد. اونجا به شرط اینکه کنش. موجب انشقاق در جامعه نشود جای تغافل است. اما در مورد ظریف باید خیلی هوشیار بود. کنش او بر هم زدن ساختار بازی است که با هزینه خون امام شهید و فرماندهان و مردم طراحی و تثبیت شده است. اما اینکه نحوه مواجهه چه باشد رجوع به منطق قرآن کریم و سیره نبوی و علوی راهگشاست. در دو جای قرآن کریم می توان نحوه مواجهه با کنش سیاسی خلاف مصلحت جامعه اسلامی را استخراج کرد نخست در سوره مبارکه احزاب آیه شصت، منطق مواجهه به سه گروه منافق. بیماردلان و مرجفون ترسیم شده است: تبعید یا حصر. لئن لم ينته المنافقون والذين في قلوبهم مرض والمرجفون في المدينة لنغرينك بهم ثم لا يجاورونك فيها إلا قليلا اگر منافقان و بیماردلان و مرجفون (کسانی که با اراجیف خود القای یاس و ترس می کنند) از کارشان دست برندارند تو را بر آنان مسلط کرده و به جز زمان اندکی در کنار تو باقی نخواهند ماند (از سرشان خلاص می شوید) دوم در سوره مبارکه توبه آیه 118 و داستان جنگ تبوک و سرپیچی سه نفر از اصحاب برای همراهی با رسول خدا. مجازات رسول خدا بایکوت این سه نفر بود. احدی با ابن سه نفر سخن نگفت . تعبیر قرآن عجیب است: وعلى الثلاثة الذين خلفوا حتى إذا ضاقت عليهم الأرض بما رحبت وضاقت عليهم أنفسهم با سکوتی که زمین بر آن ها تنگ شد و جان شأن در تنگنا قرار گرفت. سوم سیره امیرالمومنین علیه السلام نیز بر ضرورت حفظ وحدت و انسجام اجتماعی تأکید ویژه ای دارد تا جایی که حضرت می فرمایند اگر کسی وحدت را بر هم زد او را بکشید حتی اگر اون شخص تحت عمامه من علی باشد. من دعا إلی هذا الشِعار فاقتلوه، ولو کان تحت عمامتی هذه.» ( خطبه 127). #ظریف #مذاکره #رسانه #محمد_حسین_هاشمیان ➕ @esharat_57

🌕«تفرقه می‌اندازم» پس «هستم»: چه کسانی انسجام اجتماعی ایرانیان را نشانه گرفته‌اند؟ 🖋مهدی حسین‌زاده یزدی کنش‌های سیاسی روحانی، ظریف، آخوندی و آشنا در این چند روز اخیر، برایم بهت‌آور است. به عنوان مثال، حسام‌الدین آشنا در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «هر جنگ/پدیده بزرگی مانندکرونا و جنگ اوکراین در۱۰ تا ۶۰ روز اول آثار شگرفی بر بازارهای جهان و رفتار بازیگران کلیدی داشته‌است. اگر این حوادث در همین بازه زمانی، عزتمندانه حل نشود،می‌تواند به مساله بدخیم و بلند مدت ‌تبدیل شود. این جنگ هم استثنا نیست؛ دلیل: تجربه تلخ لانه و دفاع مقدس». در جنگی ظالمانه و نابرابر، در هنگامه‌ای که دشمن کودک‌کش و سفاک، مردم، نیروهای نظامی و انتظامی و زیرساخت‌های کشور را هدف گرفته است، طرح دوگانه‌های پوشالی و کشاندن موضوعات مرتبط با امنیت ملی به عرصۀ عمومی و کف خیابان، جز ایجاد شکاف و تفرقه چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ آیا اگر کسی ذره‌ای عِرق ملّی داشته باشد، حاضر است در شرایط جنگی و در وسط میدان با انسجام اجتماعی بی‌نظیر ایرانیان بازی کند؟ بیش از یک ماه است، مردم شریف و بزرگ ایران، پس از به شهادت رسیدن رهبر عظیم‌الشأن انقلاب اسلامی، زن و مرد، پیر و جوان، خردسال و بزرگسال، از ادیان و مذاهب مختلف، اقوام گوناگونِ لُر، ترک، کرد، عرب، بلوچ، فارس، ترکمن و ...، با گرایشات سیاسی مختلف، با پوشش‌های متفاوت، هر شب به خیابان‌ها می‌آیند تا اجنبی و ایادی داخلی‌اش فرصت عرض اندام پیدا نکنند. جالب آنجاست که هر شب شلوغ‌تر و باشکوه‌تر از شب گذشته. چه فرهنگی، چه دین و آیینی و چه تمدنی پشتوانۀ حضور مردمان این سرزمین‌اند؟ در کجای دنیا می‌توان چنین صحنۀ باشکوهی را مشاهده کرد؟ اما درباره متن آشنا و فرامتن آن چند پرسش اساسی مطرح است: ۱. بی‌تردید، چگونگی حل مسئله‌ای مانند جنگ، یک بحث تخصصی است و برای تصمیم گیری درباره آن به داده ها و اطلاعات گوناگونی در حیطه‌های مختلف نیاز است؛ از توان لجستیکی گرفته تا تاب آوری اقتصادی کشور. آیا جای طرح موضوعی به این اهمیت که به طور مستقیم به امنیت ملی کشور گره خورده، آن هم در زمانۀ جنگ، در ساحت عمومی است؟ ارتباطات امنیتی و غیر امنیتی این افراد بر کسی پوشیده نیست. آیا نمی‌توان این مطالبات را از مسیرهای دیگری، غیر از کف خیابان پی‌گرفت؟ آیا درانداختن دوگانه‌های پوشالی مثل جنگ و صلح و میدان و دیپلماسی، جز انداختن شکاف در صفوف به‌هم‌پیوستۀ ملت، ثمر دیگری خواهد داشت؟ آیا این‌ها همه، دستاویزی نیست برای احیاء جریانی که مرگ خودش را در مرگ برجام دید؟ با آن همه خسارت‌ها، فرصت‌سوزی‌ها، دروغ‌گویی‌ها و فرانچسکوها. ۲. استدلالی که در متن با ذکر نمونه‌‌ای مانند دفاع مقدس مطرح شده، تمثیل است؟ که معتبرنیست؛ استقرا است؟ که تنوع و تکثر ندارد؛ ‌قیاس است؟ کو کبرای کلی؟ آیا موضوعاتی که ابعاد پیچیده، زمینه‌های کاملاً متفاوت و بازیگران و کنشگرانی غیر قابل‌مقایسه دارند، با وجود یک یا دو مورد تجربه مشابه، حکم یکسان پیدا می‌کنند؟ با چه منطقی؟ ۳. دفاع مقدس هشت‌ساله تجربۀ تلخ بود یا جنگ تحمیلی هشت‌ساله؟ تجربۀ لانه؟ ثبّت العرش ثم انقش. ۴. پیش‌فرض این متن آن است که راه مذاکره و آتش‌بس به مثابۀ مسیری عَقلانی و عُقلایی باز است. آیا مذاکره با کسی که دو مرتبه در میانۀ مذاکرات به وطن‌مان تجاوز کرد، عقلایی است؟ آیا عهدنامه‌ای جدید با کسی که به هیچ معاهده‌ای پایبند نیست، معقول است؟ با کسی که برجام را با آن همه حفره‌هایش برنتابید و از آن یک‌طرفه خارج شد، امیدی به پایببندی وجود دارد؟ اگر مذاکره‌ای شد و آتش‌بس یا صلحی محقق شد، آنگاه تجدید قوا کرد، پدافندش را ترمیم کرد و ... و دوباره حمله کرد، ضمانتی وجود دارد کشور توان ایستادن داشته باشد؟ اگر خدایی ناکرده، نابود شد که هیچ، اگر دوباره ایستاد و دوباره بعد از اندک زمانی دشمن طلب مذاکره کرد، چه؟ این چرخه تا کجا باید و می‌تواند ادامه پیدا کند؟ نفرمایید که پیشنهاد ظریف در مجله فارین افرز ضمانت را لحاظ کرده که یضحک به الثکلی. با توجه به این مطالب، اینگونه کنشگری‌های سیاسی نشانه چیست؟ آیا ابزاری است برای اردوکشی خیابانی و نشان‌دادن قدرت به حاکمیت؟ که به خواست الهی با هوشمندی مردم تاکنون شکست خوده است؛ یا پای احتمال دیگری مطرح است؛ مثلاً قطعه‌ای از یک پازل کودتا؛ به این معنا که مخاطب این کنشگران داخل نیست و اساساً بازی برای خارجی‌ها طراحی شده است. چنین کنشگری‌هایی به دشمن نشان می‌دهد که افرادی در کشور وجود دارند که اگر به قدرت برسند، در هر شرایطی مذاکره می‌کنند و لو بلغ ما بلغ. تنها کافی است موتور ترور دوباره روشن شود. بعید می‌دانم این فرض، محتمل باشد؛ به نظر می‌رسد دست‌کم تا الان، دلایل کافی برای آن وجود ندارد. شاید پای احتمال سومی در میان است. آن چیست؟! #عقلانیت #راهبرد #مهدی_حسین_زاده_یزدی ➕ @esharat_57

📍مردم؛ مکمل میدان نویسنده : مهدی فضائلی قریب چهل روز از آغاز "جنگ رمضان" سپری شده است اما شگفتی‌های آن همچنان ادامه دارد. یکی از مهمترین و عجیب‌ترین‌ این شگفتی‌ها، حضور مستمر و بی‌وقفه شبانه مردم در خیابان‌ها و میادین است؛ آن‌هم به پهنای همه ایران! درباره این حضور شگفتی‌ساز و مستمر، زیاد گفته و نوشته شده ولی همچنان جادارد مورد توجه قرار گیرد. این تجمعات آثار متعددی دارد که این یادداشت نیز به سهم خود به برخی از آنها می‌پردازم. ۱) پایه‌های عمیق بعد مردمی نظام این تجمعات یکبار دیگر ثابت کرد که یکی از مهمترین مولفه‌های قدرت جمهوری اسلامی "مردم" اند. مؤلفه‌‌ای که دشمن و حتی برخی درداخل گمان می‌کردند افول کرده و دیگر تکیه‌گاه ایران عزیز و نظام جمهوری اسلامی نیست. شروع این حضورهای حماسی از شامگاه روز آغاز جنگ در ۹ اسفند، تجلی زودهنگام دگرگونی قلوب و تحقق تحول حال ملت قهرمان ایران بود؛ ملتی که دشمن احمق گمان می‌کرد با حمله به ایران، به خیابان می‌آیند تا نظامشان را ساقط کنند! این حضور و این تجمعات آنچنان باعظمت است که از سویی باید اذعان کرد نتیجه امداد غیبی است و از سوی دیگر جوشش خون رهبر شهید در رگ‌های مردم! ۲) پشتیبانی از نیروهای مسلح کشور نتیجه و اثر مهم دیگر این حماسه حضور را در تقویت عزم و اراده رزمندگان و مجاهدان نیروهای مسلح و نیروهای امنیتی باید جستجو کرد؛ حضوری که سردار موسوی فرمانده شجاع نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خطاب به مردم گفت: خیابان با شما میدان با ما. میدان_ خیابان، مفهوم جدیدی در ادبیات این روزهاست و رزمندگان ایثارگر خود را مستظهر به مردمی می‌دانند که آنها را تنها نگذاشته و "سوخت معنوی" موشک‌ها را تأمین می‌کنند. ۳) افزایش اعتماد به نفس مسئولان برای مقاومت تا تسلیم شدن دشمن سومین نتیجه و اثر مهم حضور حماسی مردم را باید در افزایش روحیه استقامت و پایداری مسئولان مشاهده کرد. همانطور که شجاعت مسئولان در تشجیع مردم مؤثر است و مسئولان بزدل، مردم شجاع را نیز بی‌انگیزه می‌کنند، مردم شجاع و بااراده نیز به مسئولان و دولتمردان خود شجاعت و اراده تزریق می‌کنند. تصور کنید! اگر مردم در صحنه نبودند ویا در این شرايط مردمی نق‌زن و اهل وادادن بودند، آیا مسئولان و یا حداقل برخی از مسئولان مانند الآن، تاب و تحمل ایستادگی داشتند؟ آیا به بهانه و یا بخاطر مردم حاضر به امتیاز دادن و عقب‌نشینی نمی‌شدند؟ بگذریم از برخی متوهم که حتی در اوج ایستادگی مردم و ضعف دشمن، بازهم از موضع ضعف برخورد می‌کنند و توصیه به امتیاز دادن و امتیاز اندک گرفتن می‌کنند! ۴) تنگ کردن عرصه برای تحرک گروه‌های تروریستی سازماندهی شده یکی از برنامه‌های دشمن برای تضمین پیروزی خود، وارد عمل کردن گروه‌های تروریستی آموزش دیده و سازماندهی شده بود؛ گروه‌هایی که بعضا در دی‌ماه سال گذشته عملیات انجام دادند و چه جنایاتی که نکردند! حضور شبانه مردم، آن هم با این شور و انگیزه بالا، عرصه را بر ورود مجدد این گروه‌های تروریستی به شدت تنگ کرد و با توجه به شناسایی و ضربات دستگاه امنیتی به این گروه‌ها، دشمن هیچ دستاوردی از قبل آنها نداشت و در این جبهه نیز از مردم شکست خورد. ۵) تقویت روحیه و انسجام اجتماعی پنجمین و آخرین اثر حضور شگفتی‌ساز شبانه مردم در میادین را در تقویت روحیه خود مردم و ارتقا و تحکیم انسجام اجتماعی مشاهده می‌کنیم. وقتی مردم شب‌ها اینگونه کنار هم جمع می‌شوند وپرچم ایران عزیز را به حرکت در‌می‌آورند و شعارهای حماسی سرمی‌دهند یا در کاروان‌های موتوری و خودرویی در سطح شهر به حرکت در‌می‌آیند، از یکدیگر روحیه می‌گیرند و انسجام اجتماعی خودرا به نمایش می‌گذارند. این مردم درکنار هم، ترس را مرعوب می‌سازند! و شجاعت را درخون هم تزریق می‌کنند و شاید یکی از دلایل استمرار و روبه افزایش بودن این تجمعات، همین باشد. 💢لسنگ متن یادداشت در جام جم https://jamejamonline.ir/006UeU #مهدی_فضائلی|عضو شوید👇 https://eitaa.com/Fazaeli_M

🌕 جمهوری اسلامی؛ حافظ میراث ایران سلطنت‌طلبان؛ تخریب‌گر میراث سلطنت! 🖋سیدحسین_شهرستانی اوضاع جالبی است! عموی سلطنت‌طلبان بمب می‌اندازد و میراث سلطنت ایرانی را تخریب می‌کند. کاخی که در دوران صفوی پایه‌اش نهاده شده و در دوران زندیه و بخصوص قاجار به اوج شکوه می‌رسد؛ (چند دوره دانشجویانم را برای نشان دادن ظرفیتهای هنر ایرانی به بازدید کاخ برده‌ام و بچه‌ها کیف کرده‌اند و شگفت آنکه بسیاری همشهری‌های تهرانی تاحال سری به این محیط فرهنگی نزده‌اند.) پهلوی اول و دوم هم از این محیط استفاده کرده و در آن مراسم تاج‌گذاری‌شان را برگزار می‌کنند. حالا پهلوی‌چی‌ها دارند این میراث تاریخی را تخریب می‌کنند (و موارد دیگر چون کاخ چهلستون اصفهان) و در مقابل، جمهوری اسلامی حافظ این میراث و مدافع حفظ آن است. الحق که امروز امر ملی و ایرانی بیرون از مرزهای جمهوری اسلامی، دروغ رسوایی بیش نیست. جمهوری اسلامی حتی وارث درست وجوه مثبت میراث شهریاری در ایران است که توسط تمدن پرشکوه صفویه در دوران اسلامی بازیابی و تجدید شد، در دوران قاجار به‌جهاتی تداوم یافت ولی به‌شدت تضعیف شد و در دوران پهلوی به‌کلی مسخ و تحریف شد. پی‌نوشت: #شاهرخ_کلانتری، فعال مدنی احیاء بافتهای تاریخی و میراث ملی است که در تمام این سالها در این مسیر بسیار جنگیده و مسئولان را نقد کرده و هزینه داده و امروز هم محکم پای دفاع از ایران است. #مسعود_جعفری_جوزانی، به‌حق بزرگترین حامل پرچم مفهوم "سینمای ملی" در ایران است. "شیر سنگی" و "در چشم باد"، به گواهی این مدعا کافی است. و اما #فرامرز_پارسی؛ گوهری از گنجینه دارایی‌های انسانی ایران. در حوزه میراث و معماری و مرمت همه او را می‌شناسند اما در حوزه عمومی این شخصیت ذوابعاد و غیور و میهن‌دوست و مردمی، هنوز به‌قدر کافی شناخته نشده است. روحیه مردمی‌اش در همین مصاحبه پیداست. می‌گوید مسئله فقط آثار ثبت جهانی نیست، مسئله کل بافت تاریخی ایران و ایران تاریخی است. فرامرز پارسی را من خود از نزدیک ندیدمش اما او را در یک کلمه توصیف می‌کنم: "زنده" است به معنی واقعی کلمه. برای آشنایی اولیه با او گفتگوی سروش صحت با او را در برنامه "کتاب‌باز" ببینید. دیدن این مصاحبه در این روزها بسیار شیرین و روحیه‌بخش است. همچنین مستند "چکاد: گفتن و باز گفتن، همراه با فرامرز پارسی" به تهیه‌کنندگی دوست عزیزم #احمدرضا_بلیغ و کارگردانی جواد مولانیا لینک مستند در آپارات: https://www.aparat.com/v/w74920n لینک گفتگوی کتاب‌باز: https://www.aparat.com/m/mxj91 خداوند بزرگ، حافظِ حافظان حقیقی #ایران باشد! #ایران #هویت #بی_وطن #امر_ملی #سید_حسین_شهرستانی ➕ @esharat_57

آنقدر بیرق ایران بلند می‌کنم که بیرق شما گم شود! #امیرکبیر ‌ گفتاری از دکتر #سیدحسن_شهرستانی (مدرس دانشگاه و رئیس اسبق سازمان اسناد ملی، کتابخانه ملی و دانشگاه هنر) ‌ #ایران امروز، عصاره همه فضائل فرهنگی تاریخ ایران و تجسم ایده و امید بزرگان این سرزمین، از دوران باستان تا روزگاران عسرت معاصر است. امیرکبیر یکی از پی‌افکنان بنای "ایران مقتدر مستقل" است. بنایی که در عصر انقلاب اسلامی و به‌خصوص به تدبیر رهبر شهید انقلاب برومند و پایدار شد. ‌ ➕ @esharat_57

الحق که شما یک مهندس اطلاعات بودید... رحمت الله علیه

نگاهی دیگر به مقوله ترور قبلا بحث شد که نگاه پایه موجود در خصوص ترور اشخاص در کشور این است که «سیستم به فرد متکی نیست و لذا حذف افراد نیز تاثیری در هدف، اراده و مسیر ما ندارد». گفته شد که تجربه های تاریخی نشان می دهد این گزاره در بسیاری از موارد محقق شده اما اگر در علم تبدیل به مخدر شده و در عمل تنها به آن اکتفا شود، خطراتی را برای ما به همراه دارد. اکنون اما نگاهی به ترورهای صورت گرفته در دو جنگ اخیر (با تمرکز بر شخصیت‌های سیاسی، امنیتی و نظامی) نشان می دهد دشمن دو هدف را در پیش گرفته: از سویی ما شاهد ترور افرادی هستیم که حلقه اصلی امام شهید بودند و به نوعی نماد دکترین ایشان محسوب می شدند مانند سرداران رشید و باقری و شمخانی و سپبهد موسوی و دکتر لاریجانی و... . از حیث دیگر، نیز شاهد ترور نخبگان با تفکر راهبردی و دارای تحلیل در عرصه های امنیتی و نظامی هستیم. هدف این اقدام دشمن در کوتاه مدت، تلاش برای ایجاد فرسایش درونی و ایجاد اختلال در تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری جمهوری اسلامی ایران تا حاکم شدن وضعیت بی تصمیمی یا بد تصمیمی و یا عدم توان اتخاذ تصمیمات راهبردی در تهران است؛ امری که تاکنون با انسجام و پایداری سیستمی نظام، محقق نشده است. همچنین در بلند مدت به طور طبیعی آن ها به دنبال تضعیف سرمایه انسانی کشور با حذف افراد دارای تفکر راهبردی و تحلیلی هستند. در حوزه اطلاعاتی و امنیتی نیز، ترور افراد نخبه این بخش حتی می تواند پیامدهای مهم تری نیز داشته باشد زیرا به دلیل ماهیت این حوزه، افراد خود بخشی از حافظه نهادی محسوب شده و بسیاری از تجارب، اطلاعات، مهارت ها و ... در ذهن ایشان حضور دارد. راهکار چیست؟ به نظر می رسد در حوزه ترور ما پیش از هر چیز نیازمند یک تحول ادراکی و شناختی هستیم. این تحول، حوزه های مختلف از اهمیت و دکترین ترور نزد دشمن و تاثیر و تاثرات آن تا مسائل فنی همچون شیوه ترور، حفاظت از شخصیت ها و ... را در بر می گیرد. موضوع بعدی، توجه به سرمایه انسانی کشور در حفظ و تزریق نخبگان در نهادهای حاکمیتی است که بسط آن خارج از حوصله این بحث است. همچنین مسئله بعدی، کسب بازدارندگی در برابر کمپین ترور دشمن است. اخیرا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرده که در برابر هر ترور، زیرساخت‌های فناوری دشمن را تحت آماج خود قرار می دهد، رویکردی بسیار لازم و موثر اما احتمالاً ناکافی زیرا گاه تنها خون است که خون را می شوید. نهایتاً اتخاذ رویکرد متقابل در حذف نخبگان و تئوریسین‌های حریف ولو در رده‌های میانی از موثرترین گام هایی است که می توان اتخاذ کرد. @Muhallel

🚩 محمدجواد لاریجانی: به یک دیپلماسی شجاعانه نیاز داریم/ ما وقتی دست بالا را داریم نباید فرصت‌ها را از دست بدهیم/ اگر زمانی که در پیروزی بودیم 598 را پذیرفته بودیم به چیزهای بیشتری می‌رسیدیم 🔹محمدجواد لاریجانی، رئیس پژوهشگاه دانش‌های بنیادی گفت: ما تجربه بزرگی از جنگ {تحمیلی اول} داریم. زمانی که فاو دست ما بود و قسمت هایی در غرب، قطعنامه 598 نوشته شد، زمانی که ما در پیروزی بودیم. برای قبول آن ما اشکالی در فهم داشتیم و ما فکر کردیم که بصره هم می تواند در قضیه قرار بگیرد؛ اما امام خمینی مخالف گرفتن هر بخشی از عراق بودند و معتقد بودند که ما نمی خواهیم سرزمین عراق را بگیریم. 🔹ما در آنجا نتوانستیم آن را به نتیجه برسانیم و اگر ما در دستگاه دیپلماسی آن زمان عرضه داشتیم و آن را به نتیجه می رساندیم و در زمانی که دست بالا را داشتیم می توانستیم به چیزهای بیشتری برسیم. 🔹ولی در عین حال 598 محصول زمانی است که ما دست بالا را داشتیم. امروز هم ما نباید فرصت ها را از دست بدهیم. ما مقاصدمان را باید روشن کنیم. دستگاه دیپلماسی این مقاصد را دنبال کند. 🔹اگر کسی می خواهد برای ما وساطت کند قشنگ او را توجیه کنیم. ما برای مذاکره و صحبت با دوستانمان مشکلی نداریم، ما با دشمن مذاکره نمی کنیم. به ژانر جدیدی از دیپلماسی نیاز هست، دیپلماسی شجاعانه، متهورانه و دارای ایده های نو و اساسی. این ممکن است در تاریخ دیپلماسی ایران بی سابقه یا کم سابقه باشد. ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ــ ـ ـ ـــ ـ ـ ـ ✅نظر خودتون رو در گروه ما بگید: https://eitaa.com/joinchat/814089745C9373462dc2 🌏 دالان و گروه فرهنگ جغرافیا: 🆔 @IranGeoCulture