eitaa logo
راض‌ِمان
2.3هزار دنبال‌کننده
764 عکس
310 ویدیو
0 فایل
خرده روایت‌های کوچک از اتفاقات بزرگ؛ 📮جهت ارتباط با ما: @ad_raz مجموعه فرهنگی اجتماعی شهید چمران
مشاهده در ایتا
دانلود
خرابه ساکت و آرام، اشک می‌ریزد شکسته بغض و سرانجام اشک می‌ریزد...🥀 ☕️ @Razee_man
هدایت شده از خبر پونز دو
27.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 | وقتی که استاد شهیدمان از خواب دیدار امام خامنه‌ای(قدس سره) می‌گویند... 📌 جلسه استاد فرج‌نژاد با بچه‌های مجموعه‌ی شهید چمران (تابستان ۹۶) 📌 خبر پونز
7.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اگر کسی در سخن از ارزش‌ها دفاع کند تا وقتی در رفتار نشانی از عمل به آن‌ها نباشد، این دفاع امتیازی بزرگ نیست. نمی‌شود در حرف ارزش را تمجید کرد و هم‌زمان در نقطه‌ای ایستاد که از واضح‌ترین ارزش‌ها عبور کرده است. اگر این مرزها کمرنگ شود، به‌تدریج حقیقت معیارها جابه‌جا می‌شود و جامعه به‌جای دقت در حقیقت، مجذوب ظاهر و زبان می‌شود. خطر آنجاست که کم‌کم حرف جای پایبندی واقعی را بگیرد و تحسین یک موضع لفظی، ما را از دیدن تعارض روشن رفتار و باور غافل کند. ☕️ @Razee_man
🗒 ▪️نبرد در طبیعت همیشه به حمله‌ی یک شکارچی یا ورود یک موجود مهاجم خلاصه نمی‌شود. گاهی خطرناک‌ترین دشمن، آنی نیست که از بیرون دیده می‌شود بلکه چیزی است که آرام‌آرام وارد ساختار یک زیست‌بوم می‌شود. ▪️در گذشته که نوع درگیری اکولوژیکی بود، مهاجم معمولاً یک عامل بیرونی به حساب می‌آمد. مثل گونه‌ای که وارد یک جنگل می‌شد یا آلودگی‌ای که از خارج به محیط می‌رسید. چون با محیط تفاوت داشت، طبیعت دیر یا زود آن را تشخیص می‌داد و برای حذفش واکنش نشان می‌داد. ▪️اما در جنگ‌های زیستی جدید یا همان اکوسایبرنتیکی، ماجرا پیچیده‌تر است. گاهی تغییرات طوری طراحی می‌شوند که با سازوکارهای طبیعی هماهنگ به نظر برسند. در نتیجه، طبیعت دیگر آن‌ها را «بیگانه» تشخیص نمی‌دهد. ▪️همین‌جاست که خطر آغاز می‌شود؛ وقتی عامل مخرب به جای اینکه پس زده شود، به بخشی از چرخه‌ی طبیعی تبدیل می‌شود و حتی به کمک همان چرخه، تکثیر و گسترش پیدا می‌کند. ادامه دارد... ☕️ @Razee_man
ایمانی که همراه آن احساس مسئولیتی نباشد، نه به درد دنیا می‌خورد، نه به درد عقبی میخورد، این منطق قرآن است. 📚کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن ☕️ @Razee_man
راض‌ِمان
🗒 #زیست_وارونه ▪️نبرد در طبیعت همیشه به حمله‌ی یک شکارچی یا ورود یک موجود مهاجم خلاصه نمی‌شود. گاهی
🗒 ▪️در اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰، ورود بذرهای اصلاح‌شده به کشاورزی هند، وعده‌ی جهش در تولید و سود کلان را می‌داد. استقبال اولیه چنان گسترده بود که بسیاری از کشاورزان این «بهره‌وری فزاینده» را یک پیشرفت فناورانه می‌پنداشتند ولی این افزایش محصول، تنها طعمه‌ای بود برای تغییر ریل کشت. ▪️طولی نکشید که روی دیگر این سکه نمایان شد. بازیگر اصلی این میدان «مونساتو» بود؛ غول مهندسی ژنتیک که با تولید بذرهای انحصاری و سموم شیمیایی، عملا نبض کشاورزی را در دست گرفت. مونساتو بذرهایی عرضه کرد که با تغییر خاک، قابلیت کشت سایر بذرها از بین رفت. ▪️این وابستگی تنها به بذر ختم نشد؛ محصولات جدید برای بقا نیازمند دوزهای فزاینده‌ای از سموم و نهاده‌های شیمیایی انحصاری همان شرکت بودند. بدین ترتیب، «استقلال مزرعه» فروپاشید و تصمیم‌گیری درباره‌ی حیات زمین، از دست کشاورز خارج و به اتاق‌های فرمان یک کمپانی چندملیتی منتقل شد. ▪️در چنین الگویی، بدون آنکه مرزهای جغرافیایی جابه‌جا شوند یا تانک‌ها از خطوط مرزی عبور کنند، «مرزهای استراتژیک» یک کشور –یعنی امنیت غذایی و نبض اقتصاد کشاورزی آن– عملا به خارج از کنترل حاکمیت و تولیدکنندگان منتقل شده است. این همان «جنگ زیستی» است؛ نبردی که با اسیر کردن چرخه‌ی تولید در زنجیره‌ای از وابستگی‌های تکنولوژیک آغاز می‌شود. مستند «بذرهای نابودی» روایتی مستند از این الگوی استعمار نوین است. ادامه دارد... ☕️ @Razee_man
آن موعد، روز اربعین است؛ و جای شرکت، سرزمین کربلا است؛ چون روح شیعه روح کربلایی است؛ روح عاشورایی است. ☕️ @Razee_man