امارات و قطر به دنبال ۷۰۰۰ پهپاد رهگیر اوکراینی هستند تا با هزینه‌ای کمتر از موشک‌های پاتریوت، حمله‌های دسته‌ای پهپادهای شاهد را متوقف کنند. با تجربه جنگ 40 روزه اخیر، حالا این کشور ها به فکر چاره‌ای کم هزینه بابت این مسئله افتاده اند. در آینده نزدیک مقابله با پهپاد های ما برای دشمن با هزینه اندک صورت خواهد گرفت، انگار کم کم داریم به پادزهر قابل قبولی برای پهپاد های انتحاری نزدیک می شویم. البته در جنگ های اخیر این پهپاد های انتحاری روی اسرائیل آنچنان تأثیری نداشتند که در ادامه مختصر اشاره ای می کنیم. اما در مورد کشور های عربی موثر عمل کردند به دلیل طی مسافت کمتر و به تبع زمان کمتر برای دشمن و همچنین فشردگی و میزان توان مقابله به مراتب کمتر پدافندی کشور های عربی نسبت به اسرائیل. روی پستی که ریپلای شده بروید، در مورد زنبور های وحشی اوکراین... ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

در وعده صادق1 تعداد زیادی پهپاد انتحاری علیه اسرائیل استفاده شد اما فقط چند عدد اصابت رخ داد. به دلیل فاصله زیاد و سرعت کمتر از 200 کیلومتر بر ساعت این پهپاد های شاهد 136، دشمن حدود 8 ، 9 ساعت فرصت داره برای رهگیری و انهدام اینها. در آسمان عراق ، سوریه و اردن جنگنده های اسرائیل به رهگیری اینها می پردازند و تعداد محدودی که به اسرائیل وارد می شوند هم باید از گنبد آهنین و آپاچی های رژیم جان سالم به در ببرند و به هدف خود برسند. در وعده صادق 2 دیدیم که دیگر از این پهپاد ها و همچنین کروز برخلاف وعده صادق 1استفاده نشد و تمرکز بر استفاده از تعداد زیادی بالستیک گذاشته شد. سوالی که یکی از مخاطبین عزیز داشت این بود که چرا با وجود اینکه این ها شانس و درصد برخورد پایینی دارند در مورد اسرائیل، در جنگ 12 روزه و حتی همین جنگ اخیر استفاده شدند؟ به نظر می رسد که هدف اصلی استفاده از این ها این است که توان آفندی نیروی هوایی اسرائیل کاسته شود. با تخصیص سورتی پرواز های بیشتر برای دفاع ، تعداد سورتی های آفندی محدود تر خواهند شد. بنابراین به نوعی عملکرد پدافندی ایجاد می‌کنند و به هرحال هرچند کم از حجم آفند دشمن می کاهند و هزینه چندانی هم بابت ساخت برای ما ندارند. در اولویت دوم هم به خودی خود می‌توانند به تعداد اندک از لایه های دفاعی عبور کرده و باعث خسارت شوند. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

بررسی ظرفیت تولیدی موشک های سوخت جامد ایران: همانطور که میدانید هیچ آمار مستند و رسمی ای وجود ندارد اما اسرائیلی ها تخمین زده بودند که در صورت تکمیل تأسیسات شاهرود ایران به ظرفیت تولید ماهانه تا بیش از ۲۰۰ فروند موشک سوخت جامد خواهد رسید. اسرائیل در جنگ 12 روزه به جهت اختلال در این روند میکسر های سیاره ای را در تأسیسات گوناگون ما مورد هدف قرار داد‌. میکسرهای سیاره‌ای، جزء کلیدی تولید سوخت جامد و ساخت این نوع موشک ها هستند. موتور موشک های سوخت جامد سوخت مرکبی دارند که برای ساخت آن، سوخت و اکسیدکننده، هر دو به شکل پودر، با اپوکسی مخلوط می‌شوند که آنها را به صورت یک دوغاب همگن به هم می‌چسباند. سپس این دوغاب در محفظه‌ی بوستر به شکل خاصی ریخته‌گری می‌شود و از طریق گرمایش و پخت به یک جامد تبدیل می‌شود که البته کمی حالت لاستیکی دارد پس از پخت. بعدش بوستر ریخته گری شده و پخته را به نازل، بخش کنترل و هدایت و در آخر کلاهک انفجاری مجهز کنیم، یک موشک سوخت جامد آماده خواهیم داشت. نکته مهمی که باید توجه داشته باشید این است که این میکسر های سیاره ای کار مخلوط کردن صحیح و مناسب سوخت و اکسید کننده و بایندر یا همان چسب پلیمری (Binder) و دیگر افزودنی ها را انجام می دهد و برای داشتن یک ماتریس جامد با عملکرد مناسب بسیار ضروری هستند. میکسر های سیاره ای در ایران هم تولید می شوند اما برای کاربری های دیگر مانند برخی بتن ها اما فناوری میکسر های سیاره ای با استانداردهای لازم برای اختلاط اجزای سوخت جامد موشک فعلاً در داخل وجود ندارد و این میکسر ها وارداتی هستند. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

دقت داشته باشید که الان هدف توضیح سوخت جامد نیست. اگر استقبال شد از موضوع موشک های سوخت جامد، در آینده اشاره های لازم را خواهیم کرد. فعلاً ما می‌خواهیم تخمین حدودی داشته باشیم: پس از ریخته گری سوخت، باید فرآیند پخت و عمل‌آوری در گودال‌های زیرزمینی بزرگ، با دیواره بتنی و دمای کنترل‌شده انجام شود. روش اصلی ما برای تخمین تولید موتورهای سوخت جامد ایران، با استفاده از تعداد گودال‌های ریخته‌گری ایران و مدت زمان لازم برای عمل‌آوری موتورها است. کلمه chute به معنای سازه ای است که درون آن گودال های پخت (pits) وجود دارند. در هر chute بسته به ابعاد چند pit قرار دارد. در تصویر ها نوعی pit فرانسوی و آمریکایی رو مشاهده می کنید. ما تعداد pit ها و زمان پخت و عمل آوری (cure شدن) رو می‌خواهیم بررسی کنیم. این دو متغیر می توانند تخمینی حدودث از تعداد موتورهایی که ایران می‌تواند در یک ماه بسازد را به ما بدهد. ما در این محاسبه Curing Times رو ۱۰ روز در نظر می گیریم که به نظر میانه و معقول است. این مدت به دمای pit و حجم و قطری که میخواهیم پخته شود و همچنین نوع بایندر مورد استفاده بستگی دارد. ایران از HTPB استفاده می کند. (Hydroxyl-Terminated Polybutadiene) پلی بوتادین با هیدروکسیل انتهایی مطالعات و منابع متفاوتی رو بررسی کردیم برای این ابعاد حدودی میان برد های ایران با HTPB در ساختار سوخت. منابع آمریکایی از ۱۰ تا ۱۴ روز ذکر کردن، در یک مطالعه چینی ۱۰ روز مشاهده کردیم و اسرائیلی ها نیز در این مورد از ۶ تا ۱۰ روز برای ایران در نظر گرفتند. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

ایران سه مرکز تولید موتور سوخت جامد دارد: خجیر، پارچین و شاهرود. ما تعداد chute های بتنی در هر یک از این مراکز را شمارش کرده‌ایم و بر حسب آن تعداد pit های پخت را تخمین زدیم. در مورد خجیر، کوچک‌ترین chute استاندارد آن شامل ۱ pit(گودال پخت) است. chute بعدی، که بزرگ‌تر است احتمالاً ۳ pit دارد و بزرگ‌ترین chute در این مجموعه نیز ۳ یا ۴ pit را در خود جای می‌دهد. جمع این‌ها ما را به مجموع ۷ تا ۸ pit در خجیر می‌رساند. پارچین هم شامل دو chute و احتمالاً هر یک ۳ یا ۴ عدد pit دارد. پس پارچین ۶ الی۸ pit در خود جای داده. در مورد شاهرود هم طبق شمارش حدوداً بین 31 تا 40 pit باید وجود داشته باشد. مجموعاً تعداد pit های ایران باید چیزی بین 44 تا 56 عدد باشد. خب با احتساب ۱۰ روز برای پخت هر pit در ماه می تواند سه موتور را cure کند. در مورد pit ها نیز اگر میانه را درنظر بگیریم عدد ۵۰ را خواهیم داشت. ۵۰ ضرب در سه می شود ۱۵۰ موشک سوخت جامد میان برد در هر ماه. یا این محاسبه میانه رو ما احتمالا با استفاده از حداکثر ظرفیت تیراژ سالانه حدوداً 2000 فروندی برای موشک های سوخت جامد خواهیم داشت. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

خدا رو شکر مخاطبین کنجکاوی داریم، در همین یک ساعت چندین عزیز پرسشی با این مضمون داشته اند: چرا این میکسر ها داخل پایگاه های زیر زمینی نبودن تا در امان باشند؟ داخل سایت های زیرزمینی نگه داری و دپو و حتی مونتاژ قطعات اصلی صورت می گیرد. اما تولید سوخت و گرین و ریخته گری آن فرآیندی بسیار خطرناک است و در صورت حادثه و نقص ایمنی می تواند باعث خسارت قابل توجهی شود. بنابراین سعی می‌شود این اعمال در تأسیسات سطحی و روی زمین صورت گیرد تا در صورت حادثه خسارات کنترل شده تر باشد. با این که ساختمان ها با فاصله از یکدیگر ساخته می شوند اما حتی دور تا دور این ساختمان ها خاکریز هایی ایجاد می کنند تا در صورت انفجار به دیگر سوله ها آسیب وارد نشود و یا کمتر وارد شود. اگر فرضاً انفجاری در تونل های موشکی رخ دهد شاید منجر به انفجار های زنجیره ای شود و یا حتی فروریختن دیواره ها از داخل و غیر عملیاتی شدن انبار های امن موشک ها اتفاق بیفتد. اما با این روند فعلی شاید سپاه مجبور شود این تأسیسات را به سایت های زیرزمینی مجزایی از سایت های دپو منتقل کند. انجام این عمل پر ریسک بوده و لازمه آن تأمین استاندارد ها و تدابیر ویژه ای برای کنترل خسارات احتمالی در صورت حادثه و همچنین پروتوکل های بسیار سختگیرانه تر است. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

تصویری از آسیب های وارده به تأسیسات شاهرود در جنگ12روزه‌ که انهدام ساختمان های تولید سوخت که میکسر های سیاره ای در آنها مستقر بوده اند و همچنین یک chute ریخته گری را نشان می دهد. نباید تصور کرد که این همه سال ایران سالی ۲۰۰۰ تا سوخت جامد تولید می‌کرده و این محض غلط است. این chute ها در طول زمان اضافه ، ساخته و تکمیل شده اند. حدوداً نیمی از این chute ها از 2024 استارت خورده ساختشان در مجموعه تأسیسات شاهرود. برخی هنوز هم تکمیل و عملیاتی نیستند. موشک فقط موتور و بوستر نیست، شما باید کنترل، هدایت و ناوبری ، برد و مدار های گوناگون، فیوز، کلاهک و ... را هم مدنظر داشته باشید. ممکن است تکمیل اینها برای هر موشک خیلی بیشتر از آن 10 روز زمان پخت طول بکشد. نکته بعدی توجه به تفاوت میزان تولید و پتانسیل تولید است. لزوماً با حداکثر پتانسیل تولید انجام نمی‌شود. مطابق با یکی از صحبت های سردار حاجی زاده عزیز ، موشک های سوخت جامد میان برد ایران حدوداً 200 هزار دلار هزینه تولید دارند، با نرخ کنونی مساوی است با 35 میلیارد تومان برای هر یک فروند. در یکی از دیگر صحبت های ایشان اشاره می شود که در دولت روحانی به دلیل عدم تخصیص بودجه مجبور به فروش زمین شده بودیم تا تولید به صفر نرسد. پس در این سالیان همیشه نرخ تولید در حالت حداکثری قرار نداشته. ایران از بهار سال 2024 به دلیل شرایط تهدید درجه بالایی که ایجاد شد، با شروع ساخت خط سوم تأسیسات شاهرود اقدام به افزایش قابل توجه پتانسیل تولید کرد که متأسفانه در جنگ 12 روزه میکسر ها رو از دست دادیم. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

پرسش های متعددی داریم از وضعیت این تأسیسات پس از این جنگ 40 روزه ای که داشتیم. ما به دلایلی تمایلی نداریم به بعضی موارد اشاره کنیم اما به جهت پرسش های مکرر به این پست بسنده می کنیم. تصویری که مشاهده می فرمایید مربوط به تأسیسات شاهرود است در 9 مارس 2026 که معادل روز 10 ام از جنگ 40 روزه اخیر می باشد. متأسفانه مجدداً زیر حملات دشمن قرار داشته اما تعدادی از ساختمان های ریخته گری همانطور که پیداست به طور جدی دچار آسیب نشدن. ساختمان هایی که با خط چین سفید مشخص شده اند مربوط به ریخته گری و ساختمان هایی که با خط چین زرد مشخص اند مربوط به اختلاط سوخت می باشند. نقاط نارنجی آسیب شدید و مستقیم در جنگ 12 روزه ،، نقاط سبز آسیب غیر مستقیم و محدود در جنگ 12روزه نقاط قرمز آسیب شدید و مستقیم در جنگ 40 روزه ،، نقاط آبی آسیب غیر مستقیم و محدود در جنگ 40 روزه اخیر یک نکته کوتاه هم اینکه اگر در حال حاضر توان تولید موشک های سوخت جامد فراهم نباشد نیز، باز تولید موشک های ایران به طور کامل متوقف نخواهد شد. اگر فرضاً هیچ میکسر سیاره‌ای و زیرساخت ریخته گری برای موتور های سوخت جامد نمانده باشد؛ کماکان موشک های سوخت مایع، حتی در این شرایط هم کم و بیش تولید خواهند شد. سوخت مایع ارزان تر از سوخت جامد است و فرایند تولید و تجهیزات و ابزار به مراتب بسیار ساده تری‌ نیاز دارد.‌ همچنین با فرض عدم تولید جدید و اکتفا به همان ذخایر پیشین نیز اگر با همین آهنگ و روال جنگ ۴۰ روزه قرار باشد شلیک صورت پذیرد، احتمالاً تا مدت زیادی به مشکل نخواهیم خورد. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]