eitaa logo
هندوستان
819 دنبال‌کننده
77 عکس
19 ویدیو
6 فایل
کانال اشعار عاصی خراسانی @sheikh_ali_moghaddam
مشاهده در ایتا
دانلود
اللهم عجّل لولیک الفرج طفل می‌گرید چو راه خانه را گم می‌کند چون نگریم من؟ که صاحب خانه را گم کرده‌ام @SAEB_TABRIZ
صلی الله علیک یاعلی بن موسی الرضا این حریم کیست کز جوشِ ملائک روزِ بار نیست در وی پرتو خورشید را راه گذار... همچو اوراق خزان بال ملائک ریخته‌ست هر کجا پا می‌نهی در روضۀ آن شهریار هر که باشد در شمار زائران درگهش می‌تواند شد شفیعِ عالمی روزِ شمار آتش دوزخ نمی‌گردد به گردش روز حشر از سر اخلاص هر کس گشت گِرد این مزار... می‌شود همسایۀ دیوار بر دیوار خلد در جوار روضۀ او هر که را باشد مزار... آن که باشد یک طواف مرقدش هفتاد حج فکر «صائب» چون تواند کرد فضلش را شمار...؟ @SAEB_TABRIZ
پریشان مے ڪنے جمعیت شب زنده داران را به زلف خود مڪش اے عنبرین مو ، شانه در شب ها @saeb_tabriz
یک ساعت است گرمی هنگامهٔ هوس زود از سر حباب هوا می‌رود برون @SAEB_TABRIZ
آنچه ما از دلسیاهی با جوانی کرده‌ایم هرچه با ما می‌کند پیری، سزاواریم ما @SAEB_TABRIZ
تا کسی دریا تواند گشتن از ترک هوا چون حباب پوچ در بند نفس باشد چرا @SAEB_TABRIZ
از هواداران به این روز سیاه افتاده‌ام در ترقی بود کارم تا حسودی داشتم @SAEB_TABRIZ
یاعلی بن موسی الرضا آن که باشد یک طواف مرقدش هفتاد حج فکر صائب چون تواند کرد فضلش را شمار ؟ @SAEB_TABRIZ
از توبه ی شکسته، زمین‌گیرِ خجلتم این شیشه ی شکسته به راهِ کسی مباد @SAEB_TABRIZ
🥸چند بیت توصیه پدرانه ی صائب تبریزی وقتی می بینه جوانی داره سراغ دود میره نیست سرمایه عمر تو به جز یک دو سه دم چه کنی صرف به دودی که ندارد سودی؟ دود اگر زلف ایازست ببر پیوندش حیف باشد که به زنجیر بود محمودی چون سیاووش گذشتند ز آتش مردان ما به همت نتوانیم گذشت از دودی!؟ عیش خود تلخ مکن صائب ازین دود کثیف گر به آتش نگذاری به تکلف عودی @SAEB_TABRIZ
هندوستان
🥸چند بیت توصیه پدرانه ی صائب تبریزی وقتی می بینه جوانی داره سراغ دود میره نیست سرمایه عمر تو به جز
6.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اینم یه غزل از صائب در مورد قلیان خیلی هم ظاهرا عصبانی بوده تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟ این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟ تا کی برای دودی آتش پرست باشی؟ تا چند همچو حیوان با این گیاه سازی؟ تا چند شمع ماتم در بزم دل فروزی؟ هر دم که سربرآرد همرنگ آه سازی لوح وجود انسان آیینه ای خدایی است این قسم مظهری را تا کی سیاه سازی؟ در یک شمار باشد جادو و دود، تا کی این قسم جادویی را از دل پناه سازی؟ رنجی نبرده ای زان در سوختن دلیری یک برگ را نسوزی گر یک گیاه سازی خندید صبح پیری وقت سفیدکاری است طومار زندگی را تا کی سیاه سازی؟ غلیان به کف ندارد جز اشک و آه چیزی تا کی به اشک جوشی، تا کی به آه سازی؟ از ریشه گر برآری این برگ بی ثمر را هر موی بر تن خود زرین گیاه سازی هر دم که تیره نبود صبح گشاده رویی است صبح وجود خود را تا کی سیاه سازی؟ گر ترک دودگیری، آیینه درون را در عرض یک دو هفته روشن چو ماه سازی وقت است وقت صائب کز دود لب ببندی روشنگر دل خود ذکر اله سازی @SAEB_TABRIZ
انصاف نیست آیه ی رحمت شود عذاب چینی که حقّ زلف بُود بر جبین مزن @SAEB_TABRIZ