- #مــادمــازل🤍! - #پارت137. تعللمو که دید، با دو انگشت شصت و اشاره اش چشماشو فشرد و همزمان گفت: - سوارشو دلدار! توی همین نیم ساعت دیوونم کردی. ناخودآگاه ایشی زیرلب گفتم و پا توی آسانسور گذاشتم. اونم کنارم ایستاد و دکمه طبقه مدنظرشو فشرد. طبق عادت، نگاهی به خودم توی آیینه آسانسور انداختم. درگیر درست کردن شالم بودم که نگاهم به مرد بغل دستم و نگاه خیره اش افتاد. دستم از روی شالم افتاد و سرمو پایین انداختم. چه معنی میده آدمو معذب کنه؟ در آسانسور باز شد و اینبار جلوتر از من بیرون رفت.

- #مــادمــازل🤍! - #پارت137. تعللمو که دید، با دو انگشت شصت و اشاره اش چشماشو فشرد و همزمان گفت: - سوارشو دلدار! توی همین نیم ساعت دیوونم کردی. ناخودآگاه ایشی زیرلب گفتم و پا توی آسانسور گذاشتم. اونم کنارم ایستاد و دکمه طبقه مدنظرشو فشرد. طبق عادت، نگاهی به خودم توی آیینه آسانسور انداختم. درگیر درست کردن شالم بودم که نگاهم به مرد بغل دستم و نگاه خیره اش افتاد. دستم از روی شالم افتاد و سرمو پایین انداختم. چه معنی میده آدمو معذب کنه؟ در آسانسور باز شد و اینبار جلوتر از من بیرون رفت.

- #مــادمــازل🤍! - #پارت138. سمت در اتاقی رفت و با بازکردن قفلش وارد شد. نگاه متعجب بقیه رو روی خودم حس میکردم و همین بیشتر اذیتم میکرد. با قدم های تند پشت سرش وارد اتاق شدم و درو بستم. کتشو درآورد و روی جالباسی گوشه اتاق گذاشت. - عادتشونه. متعجب از حرف بی سر و تهی که زد، سوالی نگاهش کردم. سمتم چرخید و همونطور که سمت میز ریاستش میرفت گفت: - اولش بد نگات میکنن، یکم بگذره درست میشه. دستامو توی هم قفل کردم و حرفی نزدم. دراصل، حرفی نداشتم که بزنم.

- #مــادمــازل🤍! - #پارت138. سمت در اتاقی رفت و با بازکردن قفلش وارد شد. نگاه متعجب بقیه رو روی خودم حس میکردم و همین بیشتر اذیتم میکرد. با قدم های تند پشت سرش وارد اتاق شدم و درو بستم. کتشو درآورد و روی جالباسی گوشه اتاق گذاشت. - عادتشونه. متعجب از حرف بی سر و تهی که زد، سوالی نگاهش کردم. سمتم چرخید و همونطور که سمت میز ریاستش میرفت گفت: - اولش بد نگات میکنن، یکم بگذره درست میشه. دستامو توی هم قفل کردم و حرفی نزدم. دراصل، حرفی نداشتم که بزنم.

- #مــادمــازل🤍! - #پارت139. - بشین، حرفام زیاده. بدون مخالفت سمت مبلای اداری شکلاتی رنگ که به تم اتاق میومد رفتم و روی یکی که نزدیک ترین بود به میزش، نشستم. کیفمو روی پام گذاشتم و منتظر نگاهش کردم تا حرفشو شروع کنه. - خب، نیازی نمیبینم درمورد وظایفت چیزی بهت بگم، میدونی دیگه؟ میدونی آخرش، یعنی باید میدونستم. میدونمی زیرلب گفتم که ادامه داد: - توی کارخونه حواستو جمع میکنی. آدم برای آتو گرفتن و سو استفاده کردن زیاده. مو به مو گزارش کاراتو میخوام. نه کمتر نه بیشتر. ممکنه بعضی وقتا نیاز بشه توی یه سری جلسه و قراردادها باشی. لجبازی نمیکنی، کلکل نمیکنی، مهربونی نمیکنی، از کیسه خلیفه نمیبخشی. نبینم، نشنوم، دور از چشم من، برخلاف خواسته من کاری کردی دلدار! لحن صحبتش گویا بود که گفتن این حرفا به من برای پرسیدن نظرم نیست، بلکه یه اتمام حجته.

- #مــادمــازل🤍! - #پارت140. بازم سرمو تکون دادم که خوبه ای زمزمه کرد و از جاش پاشد. - پاشو بریم سرکارت. بدون حرف پشت سرش از اتاق خارج شدم. جلیقه مشکی و پیراهن سفیدش، بدون کت بیشتر به چشم میومد، اونم وقتی که دستشو توی جیبش میکرد. بدون توجه به به سمت آسانسور رفت. حرفا و پچ پچا، کم و بیش از گوشه و کنار به گوشم میخورد. ناخودآگاه خودمو بهش نزدیک تر کردم و بند کیفمو بیشتر توی دستم فشردم. همونطور که دستشو سمت کلیدای آسانسور میبرد، نگاه متعجبی بهم انداخت. بعد از اینکه در آسانسور بسته شد، تک خنده ای کرد و گفت: - آروم باش! نمیخورنت که.

- #مــادمــازل🤍! - #پارت141. مردمکای مضطربمو رو بالا کشیدم و زمزمه کردم: - اینا یه فکر دیگه ای درمورد من میکنن. شونه ای بالا انداخت و دست به سینه شد. - بکنن. - درمورد توهم یه فکر دیگه ای میکنن. بازم شونه اشو بالا انداخت و گفت: - بکنن. با حال زاری نالیدم: - اینا فکرمیکنن من با تو سر و سری دارم. نگاهشو از دیوار آهنی آسانسور گرفت و به من داد. چشمکی زد و گفت: - نداری مگه؟ ناباور لب زدم: - معلومه که نه!

- #مــادمــازل🤍! - #پارت142. در آسانسور باز شد و بازم مقدم شد. دستی توی هوا تکون داد و گفت: - خیلی غر میزنی دلدار. ناگهان ایستاد که چون پشت سرش بودم، فاصله بینمون خیلی کم بود. لبخند محوی زد و گفت: - آیا میتونی انکار کنی که با واسطه من تو شرکت کار میکنی؟ از بین دندون های روی هم چفت شده ام لب زدم: - به اجبار! سرشو روی شونه اش کج کرد و گفت: - فرقی نداره عزیزم. درهرصورت، تو با من در ارتباطی، پس افکار اونا غلط نیست.