👌🏼#خاطرات_شهید
● پنج پسر داشتم، اما عبدالله چیز دیگری بود.
یک روز آمد دو زانو نشست روبه رویم.
زُل زد تو چشم هایم.
نگاهش دلم را لرزاند.
گفت: مامان من تو نمیخوای خمس پسرهات رو بدی؟
● گفتم:
مادر نرو سوریه.
عبدالله گفت:
خودت یادم دادی مامان همان وقت ها که چادرت رو می کشدی سرت و دست ما پنج تا رو می گرفتی و می کشوندی تو هیئت و مسجد...
● در روضه ضجه می زدی و می گفتی:
کاش کربلا بودیم یاری ات می کردیم، یادته؟؟
بلند بلند داد می زدی که خانم زینب من و بچه هام فدات بشیم.
● بفرما الان وقت عمل شده. گفتم:
پسرم من هیچ؛ با این دخترهای بابایی چه کنم؟!
گفت:
مادر با این حرفها دلم رو نلرزون ؛ مگه هیچ کدام از اونایی که زمان جنگ رفتند زن و بچه نداشتند.
آنقدر گفت و گفت تا راضی ام کرد.
✍🏼به روایت مادر بزرگوار شهید
#شهید_عبدالله_باقری🌷
#سالروز_شهادت
⊰᯽⊱≈•≈⊰᯽⊱