بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیم💚

آنجا فهمیدم عشق‌بازی با خدا سن‌وسال نمی‌شناسد. با خودم می‌گفتم: آخر این بچه‌ی سیزده‌چهارده‌ ساله از کجا می‌دانسته معرفتِ خدا چیست که آمده به عشقِ خدا جانش را فدا کرده؟ #بریده_کتاب: تولد در توکیو @Sarirman

این قلم هم مثل من لبریز از ناگفته‌هاست روی کاغذ گاه‌گاهی جوهرش خون می‌شود...

به نام خدای قهّار که قدرتِ پوشالی دشمنان را درهم می‌شکند.✊

پایی که به خاک ما تجاوز بکند با ضربه‌ی حیدری قلم می‌گردد _ حسین کریمی‌نیا @Sarirman

• ـــ آره جوون که بودم دیدمش، آدمِ آتیشی‌ای بود. ـــ الآن آتیشی‌تر هم شده. ـــ زنده‌س؟ ـــ آره، هنوزم هر جا می‌شینه، تا دهن باز می‌کنه؛ همه از ترسِ سوختن، فرار می‌کنن! #دیالوگ_نویسی @Sarirman

﷽ | به نام خدا، خالق زیبایی‌ها

صد روز؟ نه؛ صد سال! از کدام روز بگویم که هر چه می‌گذرد، نبودن‌تان پررنگ‌تر می‌شود و دردِ فراق تازه‌تر؛ از چشم‌هایی بگویم که روبه‌روی آن پرده‌ی آبی خشک شد؛ یا از آن صندلی ساده‌ی چوبی که تکیه‌گاهِ عشق‌آموزی‌تان بود؟ حالا صد روز است، از دلتنگی گذشته‌ام و دل‌خون شده‌ام! ولی آقا! فراتر از تمامِ این شمردن‌ها، قلب که نه؛ جانم می‌تپد برای دیدنِ دوباره‌ی پدرانگی‌های بی‌تکرارتان، برای پیچیدنِ طنین دل‌انگیز‌ِ: «بـچـه‌هـای عـزیـزِ مـن…». @Sarirman | صَریر.مَن