کارآگاه! با ظرافت قلم‌مو را روی بوم می کشید و رنگ ها را در هم می آمیخت. «چی شده؟‌ چرا اومدین سراغ من؟...همون‌طور که میبینید الان مشغول زندگی کردن هستم و از کارآگاه خصوصی بودن دست کشیدم...بهتره از یه نفر دیگه کمک بگیرید.» بازرس جوان با نگاهی ملتمسانه به کارآگاهان نگاه کرد. «ولی ما به شما نیاز داریم کارآگاه...دادستان کل شخصاً ما رو به اینجا فرستاده تا از شما بخوایم بهمون کمک کنید...برای آخرین بار...» «چرا من؟» کارآگاه نگاه جدی اش را به نگاه مرد گره زد. بازرس با نگرانی به نگاهش‌ پاسخ داد. «پرونده ی قاتل اره ای رو به یاد دارید؟ کلی سر و صدا کرد...پنج سال پیش شما کارآگاه اون پرونده بودید...همون قاتلی که زوج های جوان رو با اره تکه تکه می کرد، امضاء خاص خودشو داشت و...» «یادمه...و بعد قاتل رو با همکاری گروهبان همون ناحیه دستگیر کردیم...یه مرد میانسال بود که سر سه تا از صحنه های جرم دیده شده بود... اعترافاتش رو هم ضبط کردیم...به کمک بازرسی که قبل از انتقال شما ، اونجا کار میکرد.هر چند که بعضی قسمت هاش تناقض داشت...» «کارآگاه! ما اون مرد رو اعدام کردیم اما... دیروز یه قتل مشابه همون قتل اتفاق افتاد! با همون امضاء خاص...ولی ما هیچ اطلاعاتی از نحوه ی خاص قتل ها به رسانه ها و خبرنگار ها نداده بودیم! ما آدم اشتباهی رو گرفتیم! اون مرد احتمالاً یه دیوونه بوده که فکر کرده با اینکار مشهور میشه، توی اعترافاتش چیزی از اون علامت های خاص نگفته بود...این یعنی...» بالاخره قلمو از حرکت ایستاد و او ناخودآگاه از جایش بلند شد. «چی داری میگی...اون...» «لطفاً کمکمون کنید تا قاتل واقعی رو دستگیر کنیم...» نگاهش به بوم نقاشی افتاد...چرا آنقدر از رنگ قرمز استفاده کرده بود؟ برای: Tsukino...:)

برگام... این خیلی خوب بوود🥲😂 ممنوننن‹:✨

نقشه تکراری در زمان جدید : تفرقه @hosein_kaftari | حسین کافتری

قشنگ‌ترین فیلمِ کوتاه عمرم بود =)

((':

امروز، بعد مدت‌ها یکی از بستگان سببی رو دیدم؛ بی‌دین یا ضددین نیستن اما مقید هم محسوب نمیشن و اطلاعات دینی خیلی کمی هم داشتند و دارند. تعریف می‌کردند: چند وقت قبل، خواب دیدم همه مردم، متدین و غیر متدین، داخل دریان و دست و پا میزنند؛ یکهو رعد و برقی اومد و از فشارش همه بدون استثناء رفتند زیر آب! نفس برای کسی باقی نمونده بود که یکباره صحن انقلاب حرم مطهر از زیر آب بالا اومد و همه رو نجات داد. همه تو حرم بودیم که یک آقایی با لباس پاکستانی سفید و عرقچین اومدن سمتم؛ بهم گفتن ایشون علامه طباطبایی هستند! فقط اسم این شخص رو چون رو یکی از دانشگاه‌های کشوره و کمی هم دوران دبیرستان شنیده بودم. اون آقا نزدیک اومدن و مطالبی بهم گفتند که توصیه آخر این بود: در آخرالزمان توسلاتتون به امام‌ زمان علیه‌السلام رو بیشتر و قوی‌تر کنید! از خواب بیدار شدم و اسم علامه رو سرچ کردم، دیدم شخصی که در خواب دیدم در واقع دو چهره داشت که هر دو در اینترنت موجود بودند و من قبل از این، هیچکدوم رو ندیده بودم: سید محمدحسین طباطبایی و سید علی قاضی! ✊🇮🇷@m_a_tavallaie | #محاکات

فکت هجدهم این باشه که... من وقتی فشار رومه و ذهنم درگیر میشه (شدیدا شامل اضطراب هم میشه) اولین قسمتی که به هم می‌ریزه ذهنمه. (سرم حالت مه گرفتگی پیدا می‌کنه و دچار فراموشی موقت و حواس پرتی زیاد میشم)

-

حضرت آقا سید مجتبی فرمودن

: نباید با اعلام بناء بر مذاکرات با دشمن، تصور شود که حضور در خیابانها لازم نیست. بلکه اگر بر فرض، ضرورتا نوبت دوره سکوت صحنه نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه آحاد مردمی که امکان حضور در میادین و محلات و مســاجد را دارا هستند، ســنگین تر از قبل به نظر میرســد. مسلما فریادهای شما در میادین، در نتِیَجه مذاکرات مؤثر است؛

نه مذاکره‌کنندگان جمهوری اسلامی ایران خائنند، نه مردمی که چهل روز، با دهان روزه، در سرما و گرما، زیر باران و آفتاب، در چهارراه و میدان، صبح و شب و نیمه‌شب، خسته و گریان، زیر جنگنده و موشک، پرچم را بالا نگه داشتند. همان‌قدر که سرباز موشک می‌پراند، و همان‌قدر که سیاست‌مدار امورات کشور را پیش می‌برد، مردم هم خیابان را نگه داشتند. دم همه‌شان گرم. البته که هیچکدام منتی بر دیگری ندارند. وظیفه‌شان بوده. هرکس در پست خودش نگهبانی می‌داده. حق دین و کشورش را به‌جا آورده‌. غیر از این نمی‌کرد، چه می‌کرد؟ نمی‌شود که چهل روز بگوییم مردم مردم، با اولین انتقاد و دلخوری‌شان، بگوییم خوارج خوارج، بی‌بصیرت بی‌بصیرت، انقلابی‌نما انقلابی‌نما، ایتایی ایتایی، تندرو تندرو، بی‌ عقل‌سرد بی‌ عقل‌سرد. اتحاد یک توافق یک‌طرفه‌ای نیست، چند طرفه‌است. به تعداد همه محور هایش، مردم یکی از محورهای این اتحاد هستند. همه‌شان، همه آن‌ها که چهل روز و شب با چشم خون‌بار پرچم را زمین نگذاشتند. هرچند دلخور، هرچند منتقد، هرچند درجه دمای عقلشان منفی ۲۷۳ درجه سلسیوس نباشد./۱۰۰۱ ♾ @binahayat_ir

این یه جوری بود.. که انگار دقیقا همین لحظه نازل شده بود.. که اصلا قلبم...