به نام خالق اشعار شیرینش :))

موی من مانند یال اسب مغرورم سپید روزگار من شبیه کتری چوپان سیاه هر کسی بعد از تو من را دید گفت از رعد و برق کنده ی پیر بلوطی سوخت نه یک مشت ماه ـ حامد عسکری

نوشتن . . . " سرمه ای "

ای آینه از تو در ستوه . . . " سرمه ای "

به نام خالق اشعار شیرینش :))

کاروانی رد نشد تا یوسفی پیدا شود یک نفر باید زلیخا را بیاندازد به چاه ادمیزادست و عشق و دل به هر کاری زدن آدم ست و سیب خوردن، آدم ست و اشتباه سوختم دیدم قدیمی ها چه زیبا گفته اند دانه ز فلفل سیاه و خال مهرویان سیاه ـ حامد عسکری

بم ، شب ، سرم به دوش تو .. در پشه بند ها .. " سرمه ای "

در شب سرما، شب خلوت . . . " سرمه ای "

به نام خالق اشعار شیرینش :))

غزل یک کتاب سرمه ای مثل سابق عزلم ساده و بارانی نیست هفت قرن است در این مصر فراوانی نیست به زلیخا بنویسید نیاید بازار این سفر یوسف این قافله کنعانی نیست ـ حامد عسکری

کلمه :) " سرمه ای "

از همه‌ی دنیا . . . " سرمه ای "