برنامه ای برای خبرنگار بودن نداشتم... اصلا اسم خبرنگار را در دایره‌ی آرزوهایم نمی‌دیدم... خبرنگاری را آرزو نمیدیم البته تا زمانی که با وارد شدنم به عرصه‌ی‌ خبرگزاری، معجزه را با چشمانم مشاهده کردم... معجزه ای که با آمدنش هزاران هزار حسِ خوب را روانه‌ی‌ وجودم کرد... حس خوب افتخار حس خوب رفاقت حس خوب تلاش و .... و من مدیونِ نویسنده‌ی‌ سرنوشتم هستم؛ بابتِ این معجزه‌ی‌ زیبا... پ.ن: سالروز تأسيس خبرگزاری_پانا مبارک. @Soundandwriting

امشب از اون شب‌هایی هست که باید امام رضا رو به جوادش قسم بدی ... 🥀🖤

درسِ امشب : سلامتی باید مهمترین اولویتِ زندگیتون باشه حتی اگر به خاطرش از تمامِ موقعیت هایِ خوبِ زندگیتون دور بمونید... :)

دختری که هنوز درسش مونده ولی درحال ادیتِ پادکسته اسمش چیه؟ بله درسته..: سادات :)

از دورانِ دبستان تابستون رو دوست داشتم... آخه در تابستونِ هر سالِ من خبری از درس نبود؛ انواع کتاب های داستان جای کتاب های درسی ام رو می‌گرفت و جای گوشی رو هم کلاس های جورواجور... تابستونِ من مساوی بود با رفتن به کلاس و یادگرفتن انواع و اقسام هنرها، از کلاس‌های‌ قرآن و تواشیح گرفته تا چرتکه و زبان انگلیسی... ولی میگن‌ امسال نباید اینطوری باشم نباید انواعِ کلاس هایی که دوست دارم رو ردیف کنم و برا انتخاب کردنشون وسوسه بشم... باید برا آزمون ثبت‌نام کنم و تو دریایی از تست و درس به دنبال ذره ای آرامشِ واهی بگردم... من مطمئنم این حرفا اون نوجوونِ پر از انرژیِ درونِ منو میکشه و به جاش یک عروسکِ متحرک میگذاره... پ.ن: من آدمِ این حرفا نیستم؛ دوست دارم به جای دریای درس برکه ای از درس رو کنارِ چشمه‌ی‌ هنر داشته باشم... :) همه چی به اندازه اش... @Soundandwriting

بعد از عمری سکوت، قلمم فریاد زد...

ولی آرامشی که بعضیا بهت میدن>>>>>

درس امشب: در زندگیتون به دنبالِ حالِ خوب بگردید... شده با صحبت کردن با خدا... با خوردنِ هندونه‌ی‌ خنک وسطِ تابستون... رفتن به کلاس‌های مورد علاقه... داشتنِ شغلی که دوسش داری... خوندنِ یه کتابِ قشنگ و مفید... از نظر من حالِ خوب، زندگی رو دلپذیر تر میکنه... :)💫

خسته‌ی‌خسته، از آن خستگی هایی که بدنت تحمل نگه داشتن خود را ندارد؛ نشسته ایم گوشه ای از شبستانی که برای حضرت معصومه(س) است... انگاری خستگی فقط برای من نیست، تمامِ خانم های زائر گوشه و کنارِ این شبستان، چادری بر روی خود کشیده و خوابیده اند... چند دقیقه بعد نوبت به من می‌رسد... چادر مشکی ام را بر رویِ خودم مرتب میکنم و به احترامِ حضورِ خستگی، دراز میکشم... @Soundandwriting