واقعا هزار و چهار صد و دو عجیب و متفاوت بود، اتفاق هایی رو تجربه کردم که تا قبلش که بهشون فکر می کردم می گفتم نه قطعا من دووم نمیارم اما تونستم، امسال یاد گرفتم اگر زمین خوردم و زانو هام زخم شد گریه کنم، ابراز کنم و غم هام رو نریزم تو خودم و بعد بلند شم و ادامه بدم؛ دردِ شیرینی رو تجربه کردم، دردی که خواستنی بود مثلِ قطره های آب‌لیمو‌ روی لب های پوست پوست شده.. . قشنگ‌ترین لحظه های عمرم رو با بهترین های خودم داشتم از جُمله خانوادم و رفیق‌هام‌.. . با آدم های جدیدی آشنا شدم؛ سالی بود پُر از خنده های از تهِ دل و اشک های مملو از غم و حقیقتا هزار و چهارصد و دو من رو بیشتر از قبل حساس و دل‌نازک تر کرد .. . اما هر چیزی که بود گذشت و دوست داشتنی بود و با تموم وجود دوستش دارم. - یک.چهار.صفر.دو‌

و چه آسان فراموش می شَویم.

این آخرِ سالی بیشتر از هروقتی دلم هوایِ بینُ‌الحرمین‌ رو کرده.

_ آرمین رجبی.

این وابستگی‌ چیه که یه جوری اتفاق میوفته حتی خود آدمیزاد هم متوجه نمیشه.

دلتنگ.

«این شاخه خشک، زنده به بوی بهار توست» - هوشنگ ابتهاج

سال تحویل شد، نوروز تون مبارککک💘.

🌱- غم زمانه به پایان نمیرسد برخیز! به شوق یک نفس تازه در هوای بهار - فریدون مشیری

سالی که با فشار شروع شه رو خدا بخیر کنه.