ما که همیشه عین خونواده بودیم، همیشه اومدم از خوشحالی‌ها و غم‌هام گفتم، چون اینجا عین‌ خونه‌ست برام. خب؟

ولی صادقانه و بی‌پرده ازتون یه چیزی رو می‌خوام، اونم اینه که اگر ذره‌ای پیام‌های اینجا حس بد و ناامیدی‌ القا می‌کنه بهتون لطفاً ترک کنید، من اصلا اصلا اصلا دوست ندارم که حتی اندازه‌ی بند انگشتی حس بد بهتون بدم.

من مدتیه‌ که همین‌طورم، نمی‌دونم تا کی این‌جوری می‌مونه، سعی می‌کنم حال خوبم رو باهاتون به اشتراک بذارم ولی گاهی توانایی تظاهر کردن در وجودم نابود می‌شه و برون‌ریزی می‌کنم، پس التماساً و لطفاً اگر یک درصد حس بدی می‌ده پیام‌هام.. خداحافظ‌تون. :)

چه چرتوپرتا

:)

ناتانائیل! گوش کن

من عاشقِ این درس توی ادبیات بودم. :) خط به خطش رو هایلایتش کردم.

دلم شدیدا گلزارشهدا میخواد :)))

_

وقتی شعر می‌خونم حواسم پرت می‌شه، پس بیاید شعر بخونیم.