خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

هوا یه‌طوریه، دل آدم می‌گیره.

خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

؛

خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

بی‌قرار تو ام و در دل تنگ گله‌هاست آه بی‌تاب شدن عادت کم‌حوصله‌هاست

خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب در دلم هستی و بین من و تو فاصله‌هاست

خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد؟! "بال" وقتی قفسِ پر زدنِ چلچله‌هاست

خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

بی‌تو هرلحظه مرا بیمِ فروریختن است مثلِ شهری که به روی گسل زلزله‌هاست

خانۀ‌انتهای‌خیابان‌۲۴۵؛

باز می‌پرسمت از مسئله دوری و عشق و سکوت تو جواب همه‌ی مسئله‌هاست..