زنگ خونه خورد و تعطیل شدیم، باباحاجی‌ رو دیدم با موتور اومده دنبالم، کوله‌ی سنگینم رو می‌گیره و بعد آروم بلندم می‌کنه می‌ذاره جلوی موتور، حرکت می‌کنیم و وقتی می‌فهمم قراره برم خونه‌شون از خوشحالی یه لبخندِ گندهه‌ می‌زنم، هنوز ۸ سالگیم‌ پُر نشده پس مجوز نشستن جلوی موتور رو دارم و کوچیکم‌. می‌رسم دم در و تند تند می‌رم بالا، عزیزجون‌ حالش خوبه، لبخندش واقعیه، کنار اجاق گاز آش توی دیگ رو هم می‌زنه که تَه نگیره. صدای علی و ملینا از توی اتاق می‌آد و می‌فهمم همه خونواده قراره جمع شیم دور هم و ما خونه رو بذاریم رو سرمون سه تایی. مقنعه و روپوشم‌ رو پرت می‌کنم کنار تخت که یهو می‌بینم لامپ گوشه‌ی اتاق عجیب به نظر می‌آد. - https://eitaa.com/Rih_nz/4876

دلم بی روی او، دریای درد است! فریدون مشیری

این روزا رو می‌خوام. ((((((((((:

دلتنگ توام جانا هر دم که روم جایی!.. مولانا

بخونیم.

بعدِ این همه هرج و مرج و اتفاقاتِ اخیر، یه سخنرانی از آقا مثل روزنه‌ی نور از بینِ تاریکی می‌موند.

پنجشنبه خیلی خوبه آقا، کاش تموم نشه.

تنها کسی که یه پوشهٔ جدا تو گالریم ازش دارم::

این بچه خیلی "محمدامین"‌ـه واقعا. :)))))))))))))