یه زمانی هم هست که ترسناک ترین دوره‌ی زندگیت بوده و می‌ترسی دوباره برگردی به اون موقع، الان دقیقا همون موقعه.

حالم گاهی بستگی به حال این خانوم‌کوچولو داره، وقتی سبزه سبز ترم، گاهی زرد می‌شه و می‌خشکه ولی سعی می‌کنم اون برگ های خشک رو بچینم و بقیه‌ی برگ هاش رو مرطوب کنم، دقیقا عین خودم، بلند شم، خستگی هام رو بچینم و با چندتا کار طراوت و تازگی رو برگردونم به لحظه هام.

ادبیات دل آدم ها را قوی می‌کند.

چند وقتی می‌شه یه هیأتِ درست دَرمون نرفتم، به شدت احساس کمبود می‌کنم.

تو نیلیِ چشات خیسه.

_

هرچه داریم همه از لطفِ لطیفِ حسن است.

حسن مولا؛

یك روز رسد که اهلِ عالم گویند، ایوانِ حسن عجب صفایی دارد:)!