🎼 " نگارم " 🎙 حسام الدین سراج @TAMASHAGAH

گاهی صداها بیشتراز کلمات حرف می زنند... "دلا امشب سفر دارم" با سه تار برای دل هایی که رفتن رو بلد شدن... @TAMASHAGAH

هوالمحبوب🌱 روز وصل دوستداران یاد باد یاد باد آن روزگاران یاد باد کامم از تلخیّ غم چون زهر گشت بانگ نوشِ شادخواران یاد باد گر چه یاران فارغند از یاد من از من ایشان را هزاران یاد باد مبتلا گشتم در این بند و بلا کوششِ آن حق‌گزاران یاد باد گر چه صد رود است در چشمم مدام زنده رودِ باغ‌ِ کاران یاد باد راز #حافظ بعد از این ناگفته ماند ای دریغا رازداران یاد باد @TAMASHAGAH

هر صورتِ پدیدار در جهان، تجلّیِ حق در آینه‌ی امکان است. #ابن_عربی @TAMASHAGAH

گاهی فقط یک بیت از حافظ بزرگ، کافیه تا امید برگرده به دل از کران تا به کران لشکر ظلم است ولی... @TAMASHAGAH

درون خویش بپرداز تا برون آیند ز پرده‌ها به تجلی چو ماه مستوران اگر چه گم شوی از خویش و از جهان این جا برون خویش و جهان گشته‌ای ز مشهوران #مولانای_جان @TAMASHAGAH

عجب جمله ای! @TAMASHAGAH

آرامش بی انتها🍂... @TAMASHAGAH

باب دلمی 🥰🥰🥰 پاییز یا زمستان چه تفاوتی دارد ؟ حضورت، خنده‌هایت، امیدواری‌ات، و گرمای صدایت بهاری میکند سرزمین ما را... @TAMASHAGAH

🎧#آهنگ باب دلمی #محسن_چاوشی ❤️❤️ @TAMASHAGAH

اکثر انسان‌ها عمر خود را در جست‌وجوی چیزی می‌گذرانند که گمان می‌کنند در «بیرون» گم کرده‌اند: آرامش، معنا، عشق، ایمان، اطمینان، شادی، ثروت و... اما امیرالمؤمنین علیه‌السلام پرده را کنار می‌زند و نور را به سمت آفتابگردان دل می‌کشد؛ آنچه در پیِ آنی، در خودِ توست، اما از خویش گریخته‌ای. روان‌شناسی امروز همین را به زبان علم می‌گوید: تا انسان با درون خود آشتی نکند، هیچ تغییر پایداری در بیرون رخ نمی‌دهد. هر اضطراب و سردرگمی، نشانه‌ی فاصله گرفتن از «خود» است. ساعت صفر تربیت از همین خودشناسی آغاز می‌شود و حرکت راستین آدمی زمانی شروع می‌شود که بفهمد از هر آنچه با آن مأنوس است، بزرگ‌تر است. تمام ترس‌ها، اضطراب‌ها و پوچی‌ها، حاصل دوری از خویشتن‌اند. گمشده‌ی ما در درون ماست؛ اما در ازدحام صداها، توقع‌ها و تقلیدها پنهان شده. کافی‌ست لحظه‌ای سکوت کنیم تا آن آرامش نهفته از پسِ غبار برآید و یادمان بیفتد: هرچه می‌خواستیم، همیشه در ما بوده است. وقتی ذهن به درون بازگردد و انسان با خودِ حقیقی روبه‌رو شود، آرام‌ترین لحظه‌ی هستی آغاز می‌شود. چنان‌که فرموده‌اند: «مَن عَرَفَ نَفسَهُ فَقَد عَرَفَ رَبَّهُ.» خود را که یافتی، او را یافته‌ای. مربی الهی هم وظیفه‌اش پاک‌کردن غبار از آینه‌ی قلب است؛ او نمی‌گوید چه باش، بلکه یاری‌ات می‌کند تا ببینی چه هستی. هر که این سیر را آغاز کند درمی‌یابد: راه خدا از درون او می‌گذرد، نه از بیرون. و آن‌گاه که خود را بیابد، دیگر هرگز چیزی را در بیرون گم نمی‌کند، زیرا دیگر چیزی بیرون از او نیست؛ او خود، یافته و یگانه گشته است... @TAMASHAGAH