جا دارد از بچه های باصفای نادرخوانی هم تشکر کنم. روزی که تصمیم به جمع‌خوانی آثار نادر ابراهیمی گرفتیم، ده نفر بودیم و دور هم یک عاشقانه آرام را خواندیم. اما رفته رفته بر تعداد عاشقان نادر افزوده شد. و حالا، ما یک خانواده‌ی صد و سی و خرده ای نفریِ مردمی هستیم که دور هم نادر می‌خوانیم. إن شاء الله از یکشنبه هم کتاب چهارم آتش بدون دود شروع می‌شود؛ اگر شماهم دوست دارید در فضای نادرخوانان تنفس کنید می‌توانید در کنار ما باشید : https://eitaa.com/joinchat/1705641001C2d60bc5815

بانک تجارت عزیزم ممنونم که تو این جهان به این بزرگی تو تنها کسی هستی که روز تولدمو یادت می‌مونه و بهم تبریک میگی حتی اگه منو "مشتری" خودت بدونی و نه چیزی بیشتر :) #بانک_تجارت_باشیم :)

قدرت نه گفتن ، فقط من و پژمان جمشیدی! من به هیچ همخوانی‌ ای نه نمیگم، پژمان جمشیدی هم به هیچ فیلم و کارگردانی :) #دراشام #مطالعه

هم اکنون کتابایی که نصفه مونده 😅 : #دراشام #مطالعه

🔘 ربیّون هنر! نشست ربیّون هنر، حوزه هنری استان یزد با حجت الاسلام و المسلمین قنبریان به هنرمندان متعهد شنیدن این فایل را توصیه می کنیم! ارائه ای مختصر با پرسش و پاسخ اهالی هنر #هنر #به_وقت_تحلیل ☑️ @m_ghanbarian

دارم «برکینگ بد» می‌بینم. الان فصل سوم هستم. به نظر میاد شخصیت‌ها تحول، صفت ظاهر و صفت پنهان خوبی داشته باشن. + خلاصه که آره! من هنوز بعد پونزده سال این فیلم رو که به " پر امتیاز ترین سریال تاریخ" عنوان گرفته، ندیدم! از دنیا عقبم ینی؟ #معرفی_فیلم

ور هنری مغزم اکلیل‌هاش رو پاشیده تو ور استدلالی! دیگه اون تیزیِ قبل از ورود به عرصه هنر رو ندارم... #شیفت_شب #رئالیته_ابژکتیو

این چند ماه، زیاد از خودم می‌پرسیدم که ادبیات به چه درد کار طلبگی می‌خورد؟ با داستان‌نویسی، مقاله که نمی‌شود نوشت. فیلسوف که نمی‌شود شد. علوم انسانی را اسلامی که نمی‌شود کرد. اما الان که دارم از دوره بر می‌گردم، با خودم فکر می‌کنم که مگر می‌شود بدون ادبیات، طلبگی کرد؟ ادبیات به تو یاد می‌دهد که چطور توی طرح درسَت، دست به طراحی یک شخصیت بزنی: یک جوان ساده‌ی جنوبی. با پوست تیره، قد بلند، لاغر، موهای فرفری، یک دشداشه مشکی، که نشسته توی قایق و تور می‌اندازد توی آب، و اسمش فواد است. ادبیات به توی یاد می‌دهد که چطور برای این فواد، جزئیات بسازی، ماجرا بسازی، زندگی پرکشمکش بسازی. آدم‌ها دیوانه‌ی ماجرا هستند. تشنه‌ی اتفاقاتند، محو جزئیاتند. ذهن آدم‌ها، امکان و وجوب و معیت و سنخیت را فراموش می‌کند، اما فواد را هرگز. حالا اگر هنر داری، با این فواد، وجود بخشی علت فاعلی را، سنخیت علی معلولی را، نظام احسن را، جبر و اختیار و حکمت و عدالت را، برای آدم‌ها توضیح بده تا حتی اگر خواستند هم نتوانند فراموشش کنند. ادبیات به تو یاد می‌دهد چطور با طراحی اتفاق ساده‌ای مثل «رستوران رفتن» برای خانواده یوسفی و خانواده مستوفی، نشان بدهی که اگر شناخت‌های بنیادینمان را اصلاح نکنیم، حسرت یک دست کباب برگ خوردن توی رستوران، کودکی بچه‌هایمان را سیاه می‌کند‌. ادبیات به کلاس تو شهامت تغییر می‌دهد. می‌توانی به خودت بگویی پاندای کونگ‌فو کار و خجالت نکشی. می‌توانی بشنوی که بچه‌ها می‌گویند خطت را عوض کن و احساس ناکافی‌بودن نکنی. می‌توانی از کسی که بلد است ادایت را در بیاورد، خواهش کنی اجرایش را بیاورد پای تخته تا همگی با هم بخندید. توی کلاسی که اینقدر امن است، بچه‌ها هم جرئت می‌کنند چیزها را زیر سوال کنند، دنبال جواب‌ها بگردند، برای چیزهایی که تو می‌خواستی به زور ازشان دفاع کنی، خودشان استدلال بیاورند... ادبیات، ماجرای آدم‌ها است. و ما به قول امام موسی، «برای انسان گرد آمده‌ایم...» .

زنهار از این تبسم شیرین که می‌کنی کز خندهٔ شکوفهٔ سیراب خوش‌تر است (سعدی) + اگه با هندزفری گوش بدی که لذت‌ش بیشتر 🙂🍂 #موسیقی

استادیارم درحال بررسی پرونده شخصیت کاراکترم بعد اینکه شخصیت تو داستان، موقع عصبانیت دستاش عرق کرد 😅 : (می‌خواد ببینه مطابقت داره یا نه😁) #دراشام