"قبل رفتن دو سه خط فحش بده،داد بکش. هی تکانم بده،نفرین کن و فریاد بکش."

شاید توی زندگی بعدی..!

بزرگترین غم تو، آن سکوت ابدی بود که بعد از رفتن او در خانه‌ات سایه افکند خورشید مثلِ همیشه طلوع میکند ، پرندگان آواز میخونند و شهر ریتم همیشگی‌اش را ادامه می‌داد . همه چیز خارج از دنیای تو عادی بود ، اما درون تو همه‌چیز متوقف شده بود . نه انفجاری بود ، نه فریادی ، فقط سکوت بود . یه سکوت تلخ . یه خلأ عظیم ، یه حفره‌ی تاریک که هرچه را که زمانی «زندگی» نام داشت ، در خود بلعید. تو او را در آغوش مرگ ندیدی ، صدایش را نشنیدی ، آخرین نگاهش را به یاد نمی‌آوری . فقط وقتی برگشتی ، خانه خالی بود . خالی از حضورش ، خالی از لبخندش ، خالی از آن عطر همیشگی که بوی «خانه» می‌داد . بزرگترین غمت از دست دادنِ «آینده‌ای» بود که با او ساخته بودی . آینده‌ای که حالا تبدیل به انبوهی از «ای کاش» ها و «چرا» های بی‌پاسخ شده است . هر صبح که بیدار می‌شوی ، اولین چیزی که حس می‌کنی ، سنگینیِ نبود اوست . انگار که بخشی از وجودت ، با او پرواز کرده و تو را با بدنی نیمه‌تمام رها کرده است . این غم ، نه قابل تقسیم است و نه قابل درک برای کسانی که هرگز طعم چنین خلأ بزرگی را نچشیده‌اند . غمت ، گم شدن در خانه‌ای است که دیگر «خانه» نیست ، زیرا او دیگر در آن حضور ندارد . for : https://eitaa.com/Timarox

اخرین چیزی بود که برای گریه کردن نیاز داشتم.

بمون که یه روز بالای کوه سیگار بکشیم و غروب و نگاه کنیم.

میمونم.

میشه اینو ببینید؟

سپردمت به دریا..!

کل خاندان رو جر دادم بریم دریا تا برای نجلا صدف جمع کنم.احساس میکردم توشه ی اخرتمه اصلا..

کدوم خاطره؟!