✨✨

بدنم در کوفته‌ترین حالت ممکنه. یا به قول ترکا بدنم خاماناماخ کرده. دیشب هم یاد گرفتم که کرمانشاهیا میگن بدنم جَمام کرده. تا آموزشاتی دیگر بدرود.

خدایا، شکرت که حتی در سختی‌ها هم نشونه‌ای از امید و عشق به من می‌دی. 🕊️ روز سیزدهم شکرگزاری

ولی این خیلی قشنگه که گارد ذهنیمون فقط پیش کسایی پایین میاد که تونسته باشن با خودواقعیمون ارتباط بگیرن و اون بخشی که آدمای دیگه نتونستن لمس کنن و اونا لمس کردن.

دوتا پسرخاله‌های کوچیکم امروز خیلی هوامو داشتن و خیلی گودو بودن😭 چمدونمو برداشتن و نزاشتن من چیزی بردارم ، برام میوه اوردن و چای ریختن و هی میگفتن بخور بخور سرد نشه ، نگران دیر رسیدن ب قطار بودن ، وقتی دیدن سردمه ، به باباشون گفتن بخاری رو بیشتر کنه ، خیلی آقا شدن کوچولوها😭✨

براشون سوال‌های ریاضیشونو تو دفتر مشقشون نوشتم ، تا الان ده بار گفتن ممنون خیلی زحمت کشیدی😭

و تا الان درباره چندلیتری بودن و عدد اسب بخارِ پنجاه تا ماشین و اسم پنجاه تا بازیکنِ فوتبال ، وارد مغزم شده 😭

و تا الان کلی دارن نکات ایمنی در قطار رو بهم میگن😭😂.

اینقدر به اینا گوش دادم و به پنجره قطار نگاه کردم که حالم داره بهم میخوره😂

ولی من برخلاف خیلیا ، تهرانو خیلی دوست دارم. نه برای زندگی کردن ؛ ولی دوسش دارم.