چندان که گفتم غم با طبیبان.. درمان نکردند مسکین غریبان! آن گل که هر دم در دست بادیست گو شرم بادش از عندلیبان! یا رب امان ده تا باز بیند؛ چشم محبان روی حبیبان:) درج محبت بر مهر خود نیست یا رب مبادا کام رقیبان ای منعم آخر بر خوان جودت تا چند باشیم از بی نصیبان! حافظ نگشتی شیدای گیتی گر می‌شنیدی پند ادیبان.. - از زبان آنها ؛ - صدای خاتون .

از صبح خیلی به سختی داشتم تظاهر میکردم کاملا بیدارم و چشام تو خواب نیست و مثل عقاب حواسم جمعه.

درهمین راستا خیلی با آرامش و تمرکز فلاسک چای برداشتم، جوری که یه قطره هم اینور اونور نریزه، قشنگ لبالب قالب پنیرو پر کردم

پس از اصابت دمپایی و بالاخره هوشیاری واقعی :

یه چاقو خوش دست خریدم مناسب فرو کردن در طحال

[ چه در دل من ، چه در سر تو .. من از تو رسیدم به باور تو تو بودی و من به گریه نشستم! برابر تو ، به خاطر تو .. به گریه نشستم بگو چه کنم؟ ]

آنچه میبینم دیوار است؛ آه این سختِ سیاه، آنچنان نزدیک است که چو برمی‌کشم از سینه نفس نفسم را برمی‌گرداند..

به طور شدیدی دل ریزه دارم و هیچ وقت این نشونه خوبی نبوده، امیدوارم در حدی باشه که با صدقه دفع شه.

با مقنعه شبیه کلاس اولیا شدم 🗿😂 امیدوارم خندم نگیره چون دوتا سیب از مقنعه میزنه بیرون

ولی جاده اش واقعا استرسیه