پس از اصابت دمپایی و بالاخره هوشیاری واقعی :

یه چاقو خوش دست خریدم مناسب فرو کردن در طحال

[ چه در دل من ، چه در سر تو .. من از تو رسیدم به باور تو تو بودی و من به گریه نشستم! برابر تو ، به خاطر تو .. به گریه نشستم بگو چه کنم؟ ]

آنچه میبینم دیوار است؛ آه این سختِ سیاه، آنچنان نزدیک است که چو برمی‌کشم از سینه نفس نفسم را برمی‌گرداند..

به طور شدیدی دل ریزه دارم و هیچ وقت این نشونه خوبی نبوده، امیدوارم در حدی باشه که با صدقه دفع شه.

با مقنعه شبیه کلاس اولیا شدم 🗿😂 امیدوارم خندم نگیره چون دوتا سیب از مقنعه میزنه بیرون

ولی جاده اش واقعا استرسیه

اولین روز کاریم ناهار قیمه ست قیمه قشنگ و ناز و مهربونم میتونم بگم تا قیمه‌امو تموم کنم دلیل واسه زندگی کردن دارم

"اگر از مرگ می ترسیم، از مردن در بستر خود می ترسیم، همانطور که شتر می میرد، می ترسیم در تصادفات جاده ای، سکته مغزی یا سکته قلبی بمیریم، اما از کشته شدن به خاطر دین خود نمی ترسیم. وطن و مقدسات و خون و جان ما از خون کوچکترین شهیدی که جان خود را فدا کرده است، ارزشمندتر نیست" یحیی سنوار اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج @SalehGaza

کم شد زِ جمعِ خسته دلان یار دیگری..