غربت این‌جاست؛ همین‌جوری که هست. - حتی پررنگ‌تر و غلیظ‌تر - 🛌 @WasCalm | #نت_ولگرد

• "طلبکار" • • پَسِ دلتنگیِ هرکس سببی هست؛ تویی! چه بگویم ز گله؟ چون که لبی هست؛ تویی! جلوی هرکه به غیر از تو سرم پایین است؛ که بدهکارم و گر هم طلبی هست؛ تویی! • – تریاق؛ - ششِ فروردینِ هزاروچهارصدوپنج 🛌 @WasCalm | #غزل_نشد_خیال_من

مهرِ تو را دلِ حزین بافته بر قماشِ جان؛ رشته‌به‌رشته، نخ‌به‌نخ، تار‌به‌تار، پو‌به‌پو. 🛌 @WasCalm | #نت_ولگرد

• #در_شرایط_حساس_کنونی - فصلِ۲، طرحِ۶: "هزارداماد"

*مجو درستیِ عهد از جهانِ سست‌نهاد؛
که این عجوزه عروسِ هزارداماد است

- حافظ. 🛌 @WasCalm | #در_شرایط_حساس_کنونی

جهان؟ نباشد اعتباری باین جهان. نباشد اعتباری باین روان. چو خواهی اعتبار از آن؟ 🛌 @WasCalm | #نت_ولگرد

• #شما_که_حتما_غریبه‌اید • - شبِ چهل‌و‌دوم: "الاغیسم" امروز، ۸ می، روز جهانی الاغ بود. خیلی فکر کردم چطور می‌شود از یک الاغ نوشت. به نتایج جالبی رسیدم که در امتداد روزنوشت امروز، برایتان شرح خواهم داد. پرداخت اول: می‌شود الاغ را نماد باربری دانست و این‌ را به انسانی که همواره مثل الاغ برای دیگران بار می‌کشد و مزدی دریافت نمی‌کند؛ نسبت داد. می‌شود الاغ را این‌طور دراماتیک توصیف کرد که او هم بدبختی‌ست مثل خیلی از ما الاغ‌ها که تا شمه‌ای محبت می‌بینیم، الاغ می‌شویم. کل بار غم و بدبختیِ طرف را می‌گذاریم پشتمان، می‌دویم که به مقصد برسانیمش. اما نمی‌دانیم که بار غم و بدبختی دیگران، کج است. به منزل نمی‌رسد. آخرسر دنیا برمی‌خیزد و تکان ریزی می‌خورد و ما الاغ‌ها را به جوب می‌فرستد، آن هم با پای شکسته. آن‌چه سعادتمند می‌شود، غم‌های دیگران است که به دست آب روان سپرده می‌شود. پرداخت دوم: می‌‌توانیم الاغ را نماد زیبایی بدانیم و به یارمان هرازگاهی بگوییم تو چقدر قشنگی د آخه الاغ. اما یار اگر از جنس شوخی‌های خاص ما آگاه نباشد، ممکن است با سُمش بزند توی فکمان. الاغ است دیگر‌. خودت گفتی الان. این پرداخت شاعرانه به الاغ را خلاصه توصیه نمی‌کنم. حالا بالفرض طرف هرقدر هم که مثل الاغ زیبا. جلوی رویش نباید بگویی که. عه. پرداخت‌ سوم: الاغ معروف است به سلسله فعالیت‌های مکانیکیِ غریزی‌اش که سخت هماهنگ می‌شود با خواسته‌ی انسان‌ها. تو، نویسنده‌ی شیرین، می‌توانی هرازگاهی که خواستی طنز سیاسیِ اصلاحیِ ریزِ ظریفِ بی‌کارکردِ نه‌سیخ‌بسوزه‌نه‌کبابی بنویسی و دل مردم عصبانی‌ات را ببری مثلاً؛ این مثل را برای مسئولینی که طرف انتقادت هستند به کار ببری. البته این را توصیه نمی‌کنم چندان. چون دیگر مشتری ندارد این طنزهای بی‌ضرر. طنز خطرناک را برگزین با رفتارهای خطرناک. این الاغ و شاخصه‌ی جالبش را جای دیگری خرج کن. این‌ها دهه‌ی نود ساختارشکن بود جوان منتقد من. پرداخت چهارم: گیر کردن الاغ توی گل. خر گیر می‌کرد البته اما الاغ کم‌تر از این نیست که توی گل گیر کند. دل دارد و می‌تواند هرجا خواست گیر کند. این را می‌شود نسبت داد به کلاً همه. هرکسی را می‌بینی برداشته کلی آب ریخته بر مساحت خاکی‌اش. یا نه. برداشتند کلی آب ریختند بر مساحت خاکی‌اش. یا بدتر. برداشتیم کلی آب ریختیم بر مساحت خاکی‌اش. و او هم گیر گرده در آن. من، تو، او، شما و ایشان؛ هر یک به طریقی در‌‌ گِلی گیریم. ادا و اطوار درنیاور دیگر. شاید بپرسی کرامت انسانی چه می‌شود؟ باید بگویم این را از مسببش بپرس که ما را برای اولین بار با گِل آشنا کرد. ما الاغ‌های شادتری بودیم. ببخشید.‌ آدم‌های شادتری. پرداخت پنجم: خر ضریب هوشی‌اش پایین است. پاشو. پاشو و شروع کن. هر جناح سیاسی‌ای که داری، تندرو شو. رادیکالیسم را به اوج برسان. ساید مقابلت را شدیداً مورد هدف قرار بده و با حروف غلیظ و کشدار و پرطنین، دهنش را صاف کن که: «چرا نمی‌فهمییییی؟ د الاغ!» و مطمئن هم باش که او با این کار خیرخواهانه‌ی تو هدایت می‌شود و از فردا می‌آید توی تیم خودت. آره. حتماً. می‌آید. فقط قبلش پیغام من را دریافت کن که: «چرا نمی‌فهمییییی؟ د الاغ. این راه هدایت انسان‌‌ها نیست.» ملاحظه فرمودید که. الاغیسم حتی دامان کسی که پیشنهادهای الاغی می‌دهد را هم می‌گیرد. الان نیازمند کسی هستیم که بیاید و به خودِ من بگوید: «چرا نمی‌فهمییییی؟ د الاغ.» و یک نفر هم به او و بعد هم یکی‌ دیگر به او. اساساً همه‌ی ما فکر می‌کنیم با یک مشت الاغِ کم‌ضریب‌هوشی طرفیم. در الاغ‌بودن هم که. دست بالای دست بسیار است. اما از میان همه‌ی این پیشنهادهای جالب و وسوسه‌انگیز، من کدام را باید انتخاب کنم؟ من روی‌ پرداخت ششم دست می‌گذارم. روی این مقوله که: «الاغه! چرا یورتمه می‌ری؟» می‌بینید چه سؤال انديشمندانه و خارق‌العاده‌ای پرسیده شده از الاغ در این شعر؟ می‌بینید چقدر قابل تعمیم است؟ آدم می‌خواهد صاف بایستد روبه‌روی کسی که دوستش دارد، اما او هی در می‌رود و فریاد بزند که «الاغه! چرا یورتمه می‌ری؟» این پرداخت، هم به اندازه‌ی کافی رمانتیک است و هم انديشمندانه. به همین جهت، روز الاغ را به هرکسی که یورتمه می‌رود و نمی‌خواهد و نمی‌گذارد با هم در آرامش زندگی کنیم؛ تبریک می‌گویم. – تریاق؛ ۰۵/۰۲/۱۸ 🛌 @WasCalm | #شما_که_حتما_غریبه‌اید

مشنگه پادشاست تو شهرِ مَنگا؛ بده‌بستون دارن با هم مشنگا. "فهم و شعور و سواد نداریم؛ با جُلُنبری پول درمی‌آریم" 🛌 @WasCalm | #نت_ولگرد

- من الان سه‌تا راه‌حل بیش‌تر ندارم: یکی این‌که خودمو بکشم راحت شم. دو این‌که افسرده و مشنگ و خل و چل شم. راه سوم، به‌نظر من اینه که معتاد شم، که لااقل خوش بگذره.

– چراگریه‌نمی‌کنی؟/ علیرضامعتمدی‌.

🛌 @WasCalm | #حقیقت_کوچیکا

افکارِ منحوسی، توی سرش چرخید. از روسریش رد شد؛ به پادری پاچید. پاچید رو کفشم؛ یعنی "برو بیرون" یعنی که: «دور شو! - دور از من و تهرون -» پاچید رو آیفون؛ یعنی که "برنگرد!" هی با خودم می‌گم...؛ می‌گم: «نترسی مرد!» 🛌 @WasCalm | #نت_ولگرد