➖سرطان لیبرالیسم و جاده‌ای که به جنگ ختم می‌شود؛ 🔴 عدالت اجتماعی، بخشی از قدرت دفاعی یک کشور است ▫️جنگ‌های امروز پیش از میدان نبرد، در ذهن مردم آغاز می‌شوند. دشمن تنها به دنبال تخریب زیرساخت‌ها نیست، بلکه می‌کوشد انسجام اجتماعی و اراده عمومی را تضعیف کند. ▫️هرچه احساس تبعیض، ناامنی معیشتی و شکاف‌های اجتماعی بیشتر باشد، جنگ شناختی مؤثرتر عمل می‌کند. عدالت اجتماعی فقط یک مطالبه اقتصادی نیست، بلکه بخشی از امنیت ملی است. ▫️سیاست‌هایی که به گسترش نابرابری، تضعیف تولید و کاهش حمایت‌های اجتماعی منجر می‌شوند، تاب‌آوری جامعه را کاهش می‌دهند و زمینه را برای فشارهای خارجی و جنگ شناختی فراهم می‌کنند. ▫️قدرت یک کشور تنها به تجهیزات نظامی وابسته نیست. مقاومت پایدار زمانی شکل می‌گیرد که میان مردم و حاکمیت همبستگی، عدالت و اعتماد وجود داشته باشد؛ زیرا انسجام داخلی مهم‌ترین سد در برابر جنگ شناختی و تهدیدهای خارجی است. 📝دکتر احسان فرزانه، پژوهشگر و دکتری علوم سیاسی 📃 #مرور_شماره_یازدهم_خردورزی 📎 مطالعه خلاصه یادداشت ➕ جهت خرید شماره ۱۱ مجله خردورزی، به ادمین پیام دهید: @ErfanKhalilifar 📍مجله خردورزی: @kheradvarzi_com

🇮🇷ایران با این حمله معادله جدیدی ثبت کرد این نخستین حمله پیش‌دستانه ایران محسوب می‌شود، چرا که حملات قبلی معمولاً در پاسخ به بمباران‌ها انجام می‌شد. ایران می‌خواهد چند مسئله را به اثبات برساند: شکست آمریکا، تسلط کامل بر تنگه هرمز، و توانایی ورود به یک جنگ فرسایشی طولانی با آمریکا از غرب آسیا تا اوکراین.

دلایل تاب‌آوری ایران در برابر تحریم‌ها ایسنا- فرید زکریا، مجری و تحلیلگر باسابقه آمریکایی دلیل تاب‌آوری اقتصادی ایران با وجود دهه‌ها تحریم و تجاوزات اخیر را انعطاف‌پذیری اقتصاد، مرزهای آبی و خاکی گسترده، تنوع صنایع و تولید کالاهای ضروری مثل غذا و دارو توصیف کرد. زکریا گفت: سال‌ها تحریم و جنگ کنونی ایران را دچار فشار اقتصادی کرده، اما «چرا مجبور به صلح با آمریکا نشده؟»، پاسخ تا حدودی در انعطاف‌پذیری اقتصادی شگفت‌انگیز تهران نهفته است. ایران یکی از متنوع‌ترین اقتصادهای صنعتی فعال در منطقه را دارد و می تواند با هفت همسایه خود  فراتر از مرزهایش تجارت کند. بندرهای متعدد و صادرات غیرتفتی هم دارد و سیاست‌های حمایتی و کارآفرینی، صنایع پررونقی مثل استیل، پتروشیمی، فولاد و محصولات غذایی را تقویت کرده؛ ایران با تولید بیشتر، تحریم های بین المللی را کنار زده، از جمله در صنعت خودرو و محصولات دارویی. گرچه خیلی از این تولیدات با جهان نمی توانند رقابت کنند، اما نیاز ایرانی ها را برآورده کرده است. تهران با انجام معاملات نفتی با چین از طریق یوآن و استفاده از ارز دیجیتال، توانسته تحریم‌ها را دور زند.

من نه اصلاح‌طلبی و نه اصولگرایی رو، هیچ‌کدام رو قبول ندارم و معتقدم نیروی سومی باید ظهور و بروز پیدا کند که هم آرمان‌خواه و هم واقع‌بین باشد. اما یادداشت خواندنی‌است. یادداشتی درباره نازپرورده‌های سیاسی؛ سوپرانقلابی‌ها؛ محصول تربیت ناقص سیاسی‌اند ✍️ محمد منتج، فعال سیاسی اصولگرا: این‌ها در گلخانه سیاست خوب رشد کرده‌اند اما مزرعه واقعیت‌های سخت؟ نه. 🆔@world_order

چرا ایران به اردن حمله کرد؟ (تحلیل‌گر ارشد ایران، اسرائیل) الف) در دست گرفتن ابتکار عمل: رهبری کنونی ایران مصمم است آهنگ و ضرباهنگ رویارویی را خودش تعیین کند، نه اینکه صرفاً به تصمیمات واشنگتن واکنش نشان دهد. تهران می‌خواهد نشان دهد که ابتکار عمل را حفظ کرده و می‌تواند روند تشدید تنش را طبق شرایط خودش شکل دهد. ب) آزمودن عزم آمریکا: رهبران ایران احتیاط واشنگتن را به‌طور فزاینده‌ای نشانه تردید و فقدان اراده سیاسی برای ادامه یک رویارویی طولانی تفسیر می‌کنند. در ارزیابی تهران، همین وضعیت فرصتی برای محک زدن عزم آمریکا فراهم کرده است. ج) محاصره دریایی = اقدام جنگی: از دیدگاه ایران، محاصره دریایی به‌خودی‌خود یک اقدام جنگی است. برخلاف بحران‌های گذشته، رهبری کنونی حاضر نیست محدودیت بر دسترسی دریایی‌اش را بدون پاسخ نظامی بپذیرد. د) بستر منطقه‌ای؛ یک کارزار واحد: حملات امروز باید در چارچوب گسترده‌تر منطقه‌ای دیده شود و پیوند نزدیکی با فعالیت شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران در عراق علیه اسرائیل، اردن و عربستان سعودی دارد. تهران این جبهه‌ها را اجزای یک کارزار واحد می‌داند که هدفش بازآرایی موازنه قدرت منطقه‌ای و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌های راهبردی کشورهای خلیج فارس و آمریکاست. هـ) چرخش دکترینی پس از درگذشت خامنه‌ای: این حمله بازتاب تحولی دکترینی در ایران پس از مرگ علی خامنه‌ای است. رهبری جدید به بازدارندگی صرفاً مبتنی بر تلافی بسنده نمی‌کند و به‌طور فزاینده‌ای ابتکارهای نظامی پیش‌دستانه را ترجیح می‌دهد؛ با اتکای سنگین بر توان موشکی، پهپادی و نیروهای نیابتی. تهران بحران کنونی را فرصتی برای بازتعریف نظم امنیتی خلیج فارس به سود خود می‌بیند. و) بازگشت فشار به واشنگتن: اکنون توپ در زمین واشنگتن است. تصمیم‌گیران ایرانی ظاهراً باور دارند پاسخ محدود آمریکا معادله راهبردی را تغییر نمی‌دهد و انتظارشان این است که آمریکا در نهایت میان دو گزینه قرار گیرد: پذیرش تشدید گسترده‌تر درگیری، یا انجام تعدیل‌های راهبردی قابل‌توجه. پیام نهایی تهران: ایران نه علامت تسلیم می‌فرستد و نه از موضع ضعف دنبال مذاکره است. برعکس، رهبری ایران آماده پذیرش ریسک‌های قابل‌توجه است، چون این رویارویی را نبردی تعیین‌کننده بر سر نقش منطقه‌ای و امنیت بلندمدت ایران می‌داند. https://x.com/i/status/2082230529504563578

🔹حمیدرضا عزیزی: این نخستین باری است که ایران بدون حملهٔ قبلی از سوی ایالات متحده یا اسرائیل، دست به حمله زده است. از این منظر، به نظر می‌رسد این حمله سیگنالی مرتبط با دیدار نتانیاهو از کاخ سفید در ساعات پیشین همان روز بوده است. ​این امر نشان می‌دهد که استراتژی نظامی ایران ممکن است تغییر کرده باشد و تهران اکنون آماده است تا در صورت شناسایی نشانه‌هایی از یک تهدید قریب‌الوقوع، دست به حملهٔ پیش‌دستانه بزند. ​بنابراین، به نظر می‌رسد این حمله هشدار به ایالات متحده بوده است تا از پیوستن به یک کارزار نظامی جدید علیه ایران یا آغاز آن خودداری کند. ​با توجه به اینکه حملات موشکی ایران به پایگاه‌های آمریکا در منطقه طی چند هفتهٔ گذشته گزارش‌شده که تا حد زیادی موفقیت‌آمیز بوده، اما این حمله این‌گونه نبوده است، این احتمال وجود دارد که ایران عمداً از موشک‌های نسل قدیمی‌تر استفاده کرده باشد تا صرفاً بدون ایجاد یک تنش بزرگ، پیامی ارسال کند. در عین حال، این ضربه نشان داد که ایران از افزایش تنش هراسی ندارد. ​از این حیث، به نظر می‌رسد تغییری بنیادی در رویکرد ایران رخ داده است؛ به‌ویژه در رابطه با تمایل این کشور برای آغاز یک حمله، در صورتی که آن را تنها گزینهٔ ممکن بداند. 🔹HamidReza Azizi: This is the first time #Iran has initiated an attack without a preceding strike by the United States or Israel. In that sense, the attack appears to have been a signal related to Netanyahu’s visit to the White House earlier in the day. It suggests that Iran’s military strategy may have changed and that Tehran is now prepared to launch a preemptive strike if it detects signs of an imminent threat. The attack therefore appears to have been a warning to the United States not to join or initiate a new military campaign against Iran. Given that Iranian missile strikes against U.S. bases in the region over the previous several weeks had reportedly been largely successful, while this attack was not, it is possible that Iran deliberately used older-generation missiles merely to send a signal without causing a major escalation. At the same time, the strike demonstrated that Iran is not afraid of escalation. In that sense, something appears to have changed fundamentally in Iran’s approach, particularly regarding its willingness to initiate a strike if it considers that to be the only viable option. https://x.com/i/status/2082245459205115998