«فقط برای اطلاع شما»؛ افشای ارتباط محرمانه مقام سازمان ملل با دیپلمات‌های اسرائیلی 🔵ایمیل‌های هک‌شده نشان می‌دهند «یاهَف لیخنر» مقام سازمان ملل، در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ به‌طور مکرر اطلاعات محرمانه و داخلی سازمان ملل را در اختیار دیپلمات‌های اسرائیلی قرار می‌داده است. 🔵طبق گزارش دراپ‌سایت، لیخنر در زمان افشای این ایمیل‌ها در صندوق جمعیت سازمان ملل کار می‌کرد، اما پیش از آن در هیئت اسرائیل نزد سازمان ملل و سفارت اسرائیل در لندن فعالیت داشت. 🔵ایمیل‌ها نشان می‌دهند او گزارش‌های محرمانه، پیش‌نویس‌های منتشرنشده، صورت‌جلسات و گزارش دیدارهای خصوصی مقام‌های ارشد سازمان ملل را برای دیپلمات‌های اسرائیلی می‌فرستاده و بارها از عباراتی مانند «فقط برای اطلاع شما» و «محرمانه» استفاده کرده است. 🔵بخشی از این اطلاعات مربوط به تحقیقات سازمان ملل درباره عملیات اسرائیل در غزه در سال ۲۰۱۴، وضعیت کرانه باختری و پرونده‌های حقوق بشری علیه اسرائیل بوده است. 🔵در یک مورد، لیخنر درباره تحقیقات مربوط به کشته‌شدن دو نوجوان فلسطینی در کرانه باختری، پیشاپیش به دیپلمات‌های اسرائیلی اطلاع داد که چه مقام‌های سازمان ملل قرار است درباره این موضوع بحث کنند و حتی استدلال‌هایی برای مقابله با انتقادهای سازمان ملل پیشنهاد کرد. 🔵همچنین اطلاعات داخلی درباره زمان انتشار گزارش کمیسیون تحقیق سازمان ملل درباره جنگ غزه را پیش از انتشار در اختیار اسرائیل گذاشت. 🔵این اطلاعات برای اسرائیلی‌ها ارزش عملی داشته و به آنها کمک می‌کرد پیشاپیش برای فشارهای دیپلماتیک و انتقادهای سازمان ملل آماده شوند و در برابر آنها موضع‌گیری کنند. 🔵«رون پروسور» نماینده وقت اسرائیل در سازمان ملل، پیش از استخدام لیخنر برای او لابی کرده بود. بر اساس ایمیل‌ها، پروسور حتی از «سامانتا پاور» سفیر وقت آمریکا در سازمان ملل، خواسته بود برای استخدام لیخنر نزد مدیر UNFPA رایزنی کند. 🔵پس از استخدام لیخنر، ارتباط او با هیئت اسرائیل ادامه یافت و ظاهراً به یک منبع داخلی برای دیپلمات‌های اسرائیلی تبدیل شد. 🔵یک مقام ارشد سابق سازمان ملل، این اقدامات را صراحتاً ناقض مقررات دانسته است. کارکنان سازمان ملل موظف‌اند منافع سازمان را، نه دولت کشور خود، نمایندگی کنند و اطلاعاتی را که به واسطه موقعیت شغلی خود به دست می‌آورند در اختیار دولت‌ها قرار ندهند. 🔵لیخنر از ژانویه ۲۰۲۵ مدیر دفتر واشنگتن یونیسف شده است.

🔹مجید شاکری: مى توان درباره اثر جنگ و محاصره بر اقتصاد ايران روضه مفصل خواند و من در آن از اكثر روضه خوانان فعلى حرفه اى ترم. اما جنگ اثرات مهمى هم بر اقتصاد آمريكا گذاشته كه با عقل سرد امكان كنترل زمان جنگ را به ايران مى دهد. چاره اى جز بردن جنگ تاب آورى نيست و ايران عقلا امكان برد دارد. https://x.com/i/status/2085715503629156817

عیار سواد و کارشناسی یک کارشناس، تنها به قدرت پیش‌بینی‌پذيری تحلیل نیست. این‌که بگوید درآینده جنگ می‌شود، یا رفتار فلان‌دولت این است، نیست. ویژگی‌های ضروری دیگر این است که آینده‌ی روشنی به مخاطب بدهد. صریح ضعف‌های خودی را در عرصه‌های مختلف به‌رخ بکشاند و از ضرورت ارتقا قدرت ایران بگوید. معمولا کارشناس‌های گفتمان انقلاب طوری موضع میگیرند که ما تمام مؤلفه‌های قدرت رو داریم و مشکل فقط اصلاح‌طلبان هستند که نمیگذارند درست شود. در بازی سیاست داخلی و حزبی - جناحی نیفتند و گیر نکند که مردم خسته‌اند از این صحبت‌ها. به عبارت دیگر مشکل فقط رویافروشی‌های رومانتیک طرف مقابل مانند غربگرایان و... نیست، انقلابی‌ون ضعف‌های درونی جدی دارند که موجب می‌شه مردم و مخاطبین جذب گفتمان‌های رقیب شن؛ از جمله کم‌بودن مواجهه نقادانه با حرکت خودشون و آسیب‌شناسی آن و نیز داشتن #طرح_ایجابی بسته‌ای که قدرت حل و هضم پیچیدگی کنونی را داشته باشد و برآن فائق آید.

هشتگ «نه به مثله‌کردن» و «نه به درآوردن قلب از سینه» نزدند. حتی «هشتگ‌»ها هم کاملا گزینشی، ابزاری «سیاسی» اند. #بسیجی #شهید

⭕️مرد سایه و دولت عمیق در ایران 🔸امروز مصاحبه‌ی مشاور دکتر لاریجانی شهید را در «فرهیختگان گپ» دیدم. پیشنهاد میکنم ببینید. شخصیت ارزشمندی بود و از عقلای جمهوری اسلامی که از دست دادنش خسرانی بزرگ بود. براساس این گفت‌وگو، ویژگی‌های او از حیث «هنر دولتداری و دولت‌سازی» را می‌شود اینطور ردیف کرد: ۱. هنر انسجام‌بخشی با بازگرداندن سرمایه‌ی اجتماعی: «فضای انسجام باید تداوم پیدا کند» ▪️شهید لاریجانی نسبت به ممنوع‌الکاری و بازداشت برخی هنرمندان حساس بود و می‌گفت چرا چنین اتفاقی افتاده و آیا امکان حل مسئله هست یا نه. برای نمونه، چند نفر را مأمور پیگیری کرد تا مشخص شود چرا چهره‌هایی مثل احسان علیخانی، رامبد جوان و مهران مدیری در صداوسیما حضور ندارند. منطقش این بود که فضای انسجام اجتماعی شکل‌گرفته در جریان جنگ دوازده‌روزه باید حفظ شود و جامعه همچنان این تنوع و تکثر اجتماعی را روی آنتن ببیند. شهید لاریجانی پروژه‌ای جدی برای کاهش شکاف‌های اجتماعی داشت و اصل ارتباط با هنرمندان و رسانه‌ها را در تقویت انسجام ملی مؤثر می‌دانست. ۲. شکستن دیوار بی‌اعتمادی با تدبیر و اقناع: «شما را در این جلسه جور دیگری شناختیم» ▪️در جلسه‌ای با حدود ۱۲۰ نفر از کارگردان‌ها، بازیگرها، مجری‌های تلویزیون و اهالی رسانه، از مرضیه برومند تا مسعود ده‌نمکی، همایون اسعدیان و سیدجواد هاشمی، تدبیر و منطق شهید لاریجانی چنان اثر گذاشت که از اواسط جلسه، بسیاری اظهار تأسف می‌کردند چرا چنین فردی رد صلاحیت شده است. پس از جلسه نیز بعضی از بازیگران نزد او آمدند و گفتند: «حلال کنید؛ ما سال‌ها درباره شما طور دیگری فکر می‌کردیم، اما در این جلسه شما را به شکل دیگری شناختیم.» ۳. شفافیت و صداقت سیاسی در اوج بحران: «باید جلوی دروغ‌گویی‌ها را بگیریم» ▪️اعلام تعداد و اسامی جان‌باختگان حوادث دی‌ماه یک تصمیم راهبردی و مبتنی بر صداقت سیاسی بود. با وجود مخالفت‌های اجرایی و نگرانی‌ها، شهید لاریجانی تأکید داشت که باید شفاف عمل کنیم و جلوی دروغ‌گویی‌ها را بگیریم. وقتی برخی گفتند حدود صد مجهول‌الهویه را در آمار نیاوریم تا عدد به ۳۰۰۰ نرسد، محکم ایستاد و گفت عین عدد اعلام شود. منطقش این بود که امروز همان کسانی که آن روز دروغ می‌گفتند، به همین آمار استناد می‌کنند و آن را آمار صحیح می‌دانند. ۴. حکمرانی عادلانه با تفکیک معترض از تروریست: «بپذیریم همه‌شان تروریست نبودند» ▪️شهید لاریجانی در جمع‌بندی پایان قائلهٔ دی‌ماه به این نتیجه رسید که باید بپذیریم همهٔ کسانی که برای اعتراض آمدند تروریست نبودند. اعتراض واقعی وجود داشت، اما یک لایهٔ تروریستی وارد ماجرا شد. تأکیدش این بود که اصل اعتراضات واقعی را نباید نادیده گرفت و باید برای معترضانی که مطالبات اقتصادی و اجتماعی داشتند، برنامه داشت و مسئله را رها نکرد. ۵. رسانه‌فهمی و مدیریت روایت به جای پنهان‌کاری: «دورهٔ بگیم بگیم، نه نگیم نگیم» ▪️ذات فرهنگی و رسانه‌ای شهید لاریجانی باعث شده بود دورهٔ او در شعام، دورهٔ «بگیم بگیم» باشد، برخلاف رویکرد سنتی «نگیم نگیم». او رسانه‌بلد و رسانه‌فهم بود و در این حوزه تنفس کرده بود. برای سریال‌هایی مثل «مختارنامه» شخصاً ساعت‌ها فیلمنامه را بررسی می‌کرد و با کارگردان جلسه می‌گذاشت. (حضور شخصی در جزئیات فرهنگی). دورهٔ مدیریتش در صداوسیما نیز یکی از درخشان‌ترین دوره‌های تلویزیون بود. ۶. دولت‌داری معطوف به ثبات و مهار رادیکالیسم: «هزینه داد، اما نگذاشت کشور به حاشیه برود» ▪️شهید لاریجانی در مجلس نهم توانست نیرویی ایجاد کند که در مقابل رادیکالیسم دورهٔ احمدی‌نژاد بایستد و در این راه هزینه هم پرداخت. در مجلس دهم نیز با وجود پیروزی روحانی و برجام، نگذاشت مجلس شبیه مجلس ششم شود و کشور را وارد حاشیه‌ها و بازی‌های سیاسی کند. در این مسیر، هم از حزب‌اللهی‌ها فحش خورد و هم از جریان مقابل، اما ثبات را حفظ کرد. ۷. دیپلماسی خلاق و هنر صلح‌سازی: «می‌شد از نه جنگ نه صلح عبور کرد» ▪️شهید لاریجانی به‌صورت جدی پیگیری کرد که از طریق پوتین، پیامی میان ایران و اسرائیل رد و بدل شود؛ با این مضمون که اگر ایران حملهٔ پیش‌دستانه نکند، اسرائیل هم حمله نخواهد کرد. او یک مسیر دو ماهه را دنبال کرد تا بشود از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» عبور کرد، اما ماجرای دی‌ماه آن را متوقف ساخت. ۸. بازدارندگی هوشمندانه در کنار دیپلماسی: ۱۲ بار تأکید بر «ولش نمی‌کنیم» ▪️در آغاز جنگ دوازده‌روزه، شهید لاریجانی بسیار محکم ظاهر شد و همان موقع ادبیاتی را به کار برد که بعدها با عنوان «انتقام» شناخته شد. حدود ۱۲ یا ۱۳ بار در یک گفت‌وگو تکرار کرد: «ولش نمی‌کنیم، رهایش نمی‌کنیم!» هم‌زمان اما مذاکره را همیشه به‌عنوان یک ابزار در ذهن داشت و آن را کنار نمی‌گذاشت. ادامه دارد... 🆔@world_order

۹. اقناع نخبگانی و رسانه‌ای با منطق حکمرانی: «اگر این ۴۰۰ کیلو را بدهیم، بعد چه خواهد شد؟» ▪️بعد از حوادث دی‌ماه، در جلسه‌ای با حضور مدیران مسئول رسانه‌های مختلف، از حسین شریعتمداری تا رحمانیان (شرق) و شفیعیان (انصاف نیوز)، بعضی از دوستان اصلاح‌طلب صریح پرسیدند چرا به فلان شیوه توافق نمی‌کنیم. شهید لاریجانی بسیار شفاف توضیح داد که آمریکایی‌ها می‌خواهند در همین مرحلهٔ اول هر چه در اختیار داریم بگیرند و اگر این ۴۰۰ کیلو را بدهیم، بعد چه خواهد شد. حاضران با استدلال قانع شدند. ۱۰. شفافیت به مثابه سنت حکمرانی: از پخش مراسم بنی‌صدر تا کنفرانس برلین ▪️شهید لاریجانی در ۲۴سالگی، در سال ۵۹، تصمیم گرفت مراسم ۱۴ اسفند بنی‌صدر را از تلویزیون پخش کند تا مردم ماهیت او را بشناسند؛ درست مثل پخش کنفرانس برلین در دورهٔ بعدی. او همچنین مناظرات معروف ابتدای انقلاب را شکل داد، با حضور چهره‌هایی مثل شهید بهشتی، مصباح، سروش و کیانوری، با این منطق که «می‌خواستم مردم تفوق فکری جریان انقلاب را ببینند.» ۱۱. اعتراض قانونی، اما رد فتنه‌گری: «روش آقای موسوی در سال ۸۸ را قبول نداشتم» ▪️وقتی در جمع هنرمندان به او اعتراض شد که چرا در قبال ردصلاحیتش سکوت کرده، گفت: «هیچ‌کس مثل من مستند، دقیق و قانونی اعتراض نکرد، اما من روش سال ۸۸ را قبول نداشتم و با آن کارها موافق نبودم.» ۱۲. خدمت بی‌تکلف و ریشه در باور دینی ▪️شهید لاریجانی در امور دینی بسیار مقید بود؛ با وجود فشار کاری، تمام ایام رجب و شعبان را روزه بود. در سفر اربعین، تمام مسیر را پیاده می‌رفت، در موکب‌ها می‌خوابید و مردم دورش حلقه می‌زدند و می‌گفتند: «شما سرباز آقایی؛ سلام ما را به آقا برسانید، جلوی نتانیاهو کم نیاورید.» ۱۳. پذیرش مسئولیت با علم به خطر شهادت: «اگر آقا تکلیف نکرده بود، قبول نمی‌کردم» ▪️شبی که به دستیارش پیشنهاد همکاری داد، گفت: «من خودم نمی‌خواستم این مسئولیت را قبول کنم و اگر آقا تکلیف نکرده بود، قبول نمی‌کردم.» به معاونانش هم تأکید کرد که «در این مسئولیت شهادت و ترور و همه‌چیز محتمل است.» دغدغهٔ اصلی‌اش فقط این بود که بتواند سایهٔ جنگ را دور کند. 🔸سخن آخر شهادت شهید لاریجانی از جنس و وزن شهادت شهید بهشتی و مطهری در سال‌های اول انقلاب بود؛ زیرا ما نه فقط یک عنصر اجرایی یا سیاسی، که یک «نیروی فکری جدی» را از دست دادیم. کسی که فکر تولید می‌کرد. خودش پیش‌تر در گفت‌وگویی منتشرنشده گفته بود: «بزرگ ما، امام ما را شهید کردند؛ دیگر بزرگ‌تر از ایشان نداریم و هر کس دیگری را هم بزنند، بزرگ‌تر از ایشان نیست.» گویی همان کلمات، تسلایی بود برای روز شهادتش. #منطق_حضور_همه‌ی_سلایق #مدیریت_بحران 🆔@world_order

‍ 🗒 چرا رسانه ملی چین جهانی شد؛ اما صدا و سیمای ایران درگیر مسائل ساختاری است؟ درس‌های تجربه چین برای اصلاح معماری حکمرانی رسانه ملی ایران ▪️ خلاصه یادداشت | حسین قاهری، رییس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین:‌ هر بار بحث تحول در صدا و سیما مطرح می‌شود، نگاه‌ها به تغییر رئیس یا مدیران معطوف می‌گردد؛ گویی با تعویض افراد، مشکلات ساختاری حل می‌شود. اما تجربه کشورهای موفق نشان می‌دهد تحول رسانه پیش از آنکه مدیریتی باشد، مسئله‌ای حکمرانی است. تا ساختار، مأموریت و نظام تصمیم‌گیری اصلاح نشود، تغییر مدیران صرفاً شیوه اجرا را عوض می‌کند، نه نتیجه را. ➖ جمهوری خلق چین نمونه موفق اصلاح ساختار رسانه است. این کشور ابتدا تعریف خود از رسانه را تغییر داد و آن را نه سازمان تولید برنامه، بلکه بخشی از زیرساخت حکمرانی ملی، امنیت شناختی، توسعه اقتصادی و قدرت نرم دانست. سپس ساختار، قوانین و نظام ارزیابی را متناسب با این نگاه بازسازی کرد. امروز رسانه ملی چین بازیگر اصلی مدیریت افکار عمومی، اقتصاد دیجیتال، صنایع فرهنگی و دیپلماسی عمومی است و در متن راهبردهای ملی قرار دارد. ➖ در ایران، صدا و سیما همچنان بر الگوی کلاسیک پخش رادیو و تلویزیون اداره می‌شود و مأموریت اصلی‌اش تولید و انتشار برنامه است. بخش بزرگی از وظایف سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری، تولید محتوا، فناوری و فعالیت اقتصادی در یک سازمان متمرکز شده؛ تمرکزی که هماهنگی را افزایش می‌دهد اما نوآوری و رقابت را کند می‌کند. نگاه اقتصادی نیز عمدتاً بودجه‌محور است، در حالی که در چین رسانه بخشی از زنجیره خلق ارزش اقتصادی محسوب می‌شود. فناوری هم اغلب ابزار پشتیبان دیده می‌شود، نه موتور تحول. نظام ارزیابی نیز هنوز بر شاخص‌های سنتی استوار است، نه بر اثرگذاری اجتماعی، اعتماد عمومی، سهم در اقتصاد دیجیتال و قدرت نرم. ➖ درس اصلی تجربه چین این است که رسانه ملی نباید صرفاً رقیب شبکه‌های ماهواره‌ای یا فضای مجازی باشد؛ باید معمار زیست‌بوم رسانه‌ای کشور شود و از ظرفیت دانشگاه‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان و بخش خصوصی بهره بگیرد. مسئله اصلی کمبود نیروی انسانی یا بودجه نیست؛ ساختار همچنان بر نیازهای چند دهه پیش طراحی شده، در حالی که جهان رسانه با سرعت بی‌سابقه تغییر کرده است. ➖ اگر قرار است صدا و سیما در دهه آینده نهادی اثرگذار باشد، نقطه آغاز نه تغییر مدیران، بلکه بازنگری در فلسفه وجودی، ساختار حکمرانی، مدل اقتصادی و مأموریت‌ها است. تحول واقعی زمانی آغاز می‌شود که رسانه از سازمان پخش به یکی از ارکان توسعه ملی تبدیل شود. 🔗 مطالعه متن کامل یادداشت #رصد #یادداشت #رسانه #پرونده_چین 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

‍ 🗒 خرازی و مسئله‌ی حکمت سیاسی ▪️ گزارش یادداشت | سعید اشیری: در فضای سیاسی ایران، گاه یک سخن یا افشاگری می‌تواند موضوعی را که ماه‌ها در لایه‌های شایعه و ابهام جریان داشته، ناگهان به سطح تصریح و واکنش رسمی بکشاند. سخنان اخیر سیدمحمدباقر خرازی درباره‌ استعفای رئیس‌جمهور و روایت او از واکنش رهبر معظم انقلاب، دقیقاً چنین اثری داشته است: طرف‌های اصلی را وادار به موضع‌گیری کرد و پرونده‌ای نیمه‌پنهان را به عرصه‌ عمومی آورد. ➖ اشیری، این رخداد را نه صرفاً به‌عنوان یک خبر سیاسی، بلکه به‌مثابه نشانه‌ای از تحولات عمیق‌تر تحلیل می‌کند. نویسنده با نگاهی همدلانه اما نقادانه، افشاگری خرازی را به نیشتر زدن به یک دمل تشبیه می‌کند و در عین حال، آن را در بستر «وزن‌کشی نیروهای سیاسی» در آغاز دوره‌ جدید رهبری قرار می‌دهد؛ دوره‌ای که شخصیت‌ها، مدیران و نهادها می‌کوشند موقعیت خود را بازتعریف کنند و قواعد نظم تازه را شکل دهند. ➖ نویسنده سپس از سطح این رویداد فراتر می‌رود و به الگوی رفتاری و فکری خرازی می‌پردازد: ادعای در اختیار داشتن ده‌ها جلد برنامه و اسناد سیاستی، اتکای مکرر به اطلاعات محرمانه و غیرقابل‌سنجش، آمیختن ادعای دسترسی به غیب با گفتار سیاسی، و تصور ساده‌انگارانه از بسیج اجتماعی برای حل مسائل پیچیده‌ای چون حجاب. همه‌ی این‌ها را در نهایت به دو میل بنیادی «افشاگری» و «جمع‌کردن نیرو» فرو می‌کاهد و نشان می‌دهد که چگونه این دو نیرو، بدون «حکمت سیاسی»، می‌توانند به ضد خود تبدیل شوند. 🔗 مطالعه متن کامل یادداشت #رصد #یادداشت #سیاست 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

دکتر محمدمهدی طهرانچی: دشمنان ما از کتاب‌های در کتابخانه نمی‌ترسند بلکه از آدم‌هایی می‌ترسند که بتوانند پل شوند برای کشورشان اقتدار بیافرینند. #شبکه‌سازی

اسرائیل اینترنشنال و پروژه خطرناک «غزه کردن ایران»؛ استادیوم به جای سپر دفاعی! ▪️ وقتی ورزش بهانه‌ای برای حمله به قدرت دفاعی ایران می‌شود! 🔹 مجری ورزشی اینترنشنال نسخه سیاسی می‌پیچد: چرا به‌جای ورزشگاه، «شهر موشکی» می‌سازید؟ اما ظاهراً فراموش کرده اگر ایران قدرت بازدارندگی نداشت، چه چیزی مانع آمریکا و اسرائیل می‌شد تا همان بلایی را که بر سر غزه آوردند، بر سر ایران هم بیاورند؟ این رسانه تلاش می‌کند که اولویت‌های یک ملت را تغییر ‌دهد! @TasnimNews