✅ جنگ، دو منطق، و سه سناریو برای پایان 🔹دکتر پرویز امینی در گفت‌و‌گو با «گذرگاه» تشریح کرد جدال دو منطق در مواجهه با نظام بین الملل؛ منطق محاسبه پذیر / منطق محاسبه ناپذیر 🔹 جامعه ایران پس از تجربه دو جنگ سهمگین ۱۲ و ۴۰ روزه، اکنون در وضعیتی خاص و بغرنج قرار دارد. در شرایطی که هنوز سایه جنگ نظامی از سر کشور، کوتاه نشده موج بلندی از نبرد اقتصادی به ایران تحمیل شده است.چنین وضعیتی، ایرانیان را در موقعیت تعلیق قرار می‌دهد؛ موقعیتی که اگر نه بیشتر، دست کم به اندازه خود جنگ می‌تواند مخرب و آسیب‌رسان باشد. 🌐 آپارات 🌐 یوتیوب 🌐 متن کامل گفتگو https://NourNews.ir/n/340295

جهش فوق‌العاده ربات انسان‌نمای چین! واقعاً از این پرش شگفت‌زده شدم — به‌ راحتی در مسابقه پرش طول ۷٫۶۲ متر می‌پرد. https://fxtwitter.com/China_Fact/status/2091792190993469905

🔹رابرت مالی: چهار پرسش درباره به اصطلاح «تحریم‌های روز دی» (D-Day Sanctions) و یک نکته کلیدی و برتر: ویران کردن یک کشور، فاصله بسیار زیادی با دست‌یابی به یک هدف سیاسی مشخص دارد: ۱. آیا ما (یا دولت) می‌دانیم بعد از این چه خواهد شد؟ نه واقعاً. این بیانیه همان‌قدر که تهاجمی بود، مبهم نیز بود. افشاگرانه‌ترین اعتراف بسنت (Bessent) این بود که اعمال فوری و کامل این تحریم‌ها، سیستم مالی جهانی را منفجر خواهد کرد. اگر دولت ترامپ اکنون تمایلی به انجام این کار ندارد، چرا باید در آینده تمایلی داشته باشد؟ و اگر این‌طور نیست، وقتی طرف‌های ثالث از همکاری امتناع ورزند، آن‌ها چه خواهند کرد؟ ۲. آیا این طرح می‌تواند کارساز باشد؟ صرف‌نظر از این مسئله کوچک که دولت هنوز مشخص نکرده به دنبال دستیابی به چیست، موفقیت این طرح به این بستگی دارد که منظور از «کارساز بودن» چه باشد. آیا فشار بیشتر می‌تواند اقتصاد ایران را ویران کرده و درد و رنج عظیمی را بر مردم آن تحمیل کند؟ مطلقاً بله. باید انتظار داشت که دولت به‌طور مرتب آمار و ارقامی را برای نشان دادن انقباض اقتصادی و فروپاشی ارزش پول ملی ارائه دهد. اما آیا فشار بیشتر می‌تواند رهبری ایران را مجبور به تسلیم شدن از مواضعی کند که آن‌ها را حیاتی می‌داند؟ تقریباً یقیناً خیر. در واقع، هرچه آن‌ها بیشتر متقاعد شوند که واشنگتن به دنبال سرنگونی آن‌هاست، تمایل کمتری برای تسلیم شدن خواهند داشت. البته آن‌ها عمق بحران اقتصادی را می‌دانند و آشکارا به آن اعتراف می‌کنند. اگر توافقی عموماً قابل قبول به آن‌ها پیشنهاد شود، بسیاری از آن‌ها انگیزه کافی برای پذیرش آن خواهند داشت. اما آن توافق احتمالاً باید شبیه به تفاهم‌نامه (MOU) قبلی باشد، با این تفاوت که شفافیت بیشتری در مورد کنترل ایران بر تنگه هرمز داشته باشد. به عبارت دیگر، تقریباً همان توافقی که آن‌ها ممکن بود قبل از تحریم‌های روز دی و بدون نیاز به آن هم بپذیرند... ۳. اگر این طرح «کارساز» شود چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر تحریم‌ها به این معنی کارساز شوند که اقتصاد ایران را واقعاً به قعر دره بفرستند، احتمال تلافی از سوی تهران بسیار بیشتر از تسلیم شدن است؛ تا مطمئن شود آمریکا، منطقه و جهان، آن‌ها نیز بهای سنگینی برای این جنگ اقتصادی می‌پردازند. این امر به نوبه خود منجر به همان تصاعد و درگیری نظامی می‌شود که قرار بود تحریم‌های روز دی از آن جلوگیری کنند. ۴. در نهایت، صرف‌نظر از نتیجه، آیا چنین تحریم‌های اژدهاصفت و سخت‌گیرانه‌ای قابل توجیه هستند؟ شک نیست که بخش‌هایی از رهبری ایران تاوان آن را خواهند پرداخت. اما همان‌طور که yarbatman@ اشاره می‌کند، قربانیان اصلی، مردم عادی ایران خواهند بود؛ کسانی که رنج و عذابشان به شاخص اصلی موفقیت این سیاست تبدیل شده است و هدف یک رژیم تحریمی وجدان‌ستیز، بی‌تفکیک و تقریباً یقیناً غیرقانونی قرار گرفته‌اند. https://fxtwitter.com/Rob_Malley/status/2092010244620648851

🔰فشار حداکثری بر ایران شکست خواهد خورد 🔹نیت سوآن‌سون، پژوهشگر ارشد و مدیر پروژه راهبرد ایران در شورای آتلانتیک و از اعضای تیم مذاکره‌کننده دولت ترامپ درباره ایران در سال ۲۰۲۵، در تحلیلی در فارن افیرز به‌تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۶ با عنوان «فشار حداکثری بر ایران شکست خواهد خورد»، استدلال می‌کند که جنگ ترامپ علیه ایران نه‌تنها نتوانسته جمهوری اسلامی را وادار به تسلیم کند، بلکه راهبرد ۴۷ ساله آمریکا برای مهار ایران از طریق فشار نظامی و اقتصادی را به بن‌بست رسانده است. به باور او، ترامپ با وعده پایان دادن به تهدید ایران از طریق نابودی نظام و تغییر رژیم وارد جنگ شد، اما شش ماه بعد با اقتصادی آسیب‌دیده، افزایش قیمت انرژی و کاهش اعتبار راهبردی آمریکا، بار دیگر به تحریم و فشار اقتصادی متوسل شده است. 🔸به گفته نویسنده، مشکل اصلی این است که جمهوری اسلامی برخلاف تصور واشنگتن، نظامی کاملاً ایدئولوژیک و غیرمنطقی نیست؛ بلکه هم‌زمان آرمان‌گرا و عمل‌گراست و در شرایط مناسب حاضر به مصالحه است. نمونه آن پذیرش محدودیت‌های هسته‌ای در توافق ۲۰۱۵ و عادی‌سازی روابط با عربستان در ۲۰۲۳ است. با این حال، سیاست آمریکا طی دهه‌ها عمدتاً بر فشار استوار بوده؛ تهدید معتبر نظامی در کنار تحریم‌های اقتصادی. جنگ اخیر نشان داد این ابزارها ظرفیت محدودی برای تغییر رفتار تهران دارند. 🔹سوآن‌سون معتقد است جنگ سه درس مهم به ایران داده است: نخست اینکه می‌تواند حملات گسترده آمریکا و اسرائیل را تحمل کند و همچنان توان موشکی و پهپادی خود را حفظ کند؛ دوم اینکه واشنگتن تمایلی به اعزام نیروی زمینی ندارد و بنابراین تغییر رژیم از طریق نظامی عملاً امکان‌پذیر نیست و سوم اینکه ایران می‌تواند در یک جنگ فرسایشی، هزینه بیشتری را نسبت به آمریکا تحمل کند. کنترل تنگه هرمز نیز به تهران امکان داده است در برابر فشار آمریکا، هزینه‌ای متقابل بر اقتصاد جهانی و خود آمریکا تحمیل کند. 🔸در حوزه اقتصادی نیز تحریم‌ها اگرچه به‌شدت به اقتصاد ایران آسیب زده‌اند، اما نتوانسته‌اند اهداف سیاسی موردنظر واشنگتن را محقق کنند. بیش از ۳۰۰۰ تحریم آمریکایی اکنون بخش‌های مختلف اقتصاد و حکومت ایران را هدف گرفته‌اند، اما تحریم‌ها به‌تدریج از یک ابزار مذاکره به هدفی مستقل تبدیل شده‌اند. نویسنده معتقد است محاصره اقتصادی جدید ترامپ نیز احتمالاً اقتصاد ایران را بیشتر تضعیف می‌کند، اما تهران را وادار به تسلیم نخواهد کرد و ایران می‌تواند با مختل کردن هرمز و زیرساخت‌های انرژی خلیج فارس، هزینه‌های سنگینی به آمریکا و متحدانش تحمیل کند. 🔻نویسنده در نهایت نتیجه می‌گیرد که واشنگتن باید دفترچه راهنمای فشار حداکثری را کنار بگذارد. از نگاه او، راهبرد آینده باید بر دیپلماسی، همکاری با متحدان، کاهش مداخله مستقیم آمریکا و استفاده هوشمندانه‌تر از اهرم‌های موجود متمرکز باشد. جنگ اخیر، به‌جای اثبات کارآمدی فشار حداکثری، محدودیت‌های آن را آشکار کرده و شاید تنها فرصت برای بازنگری اساسی واشنگتن در سیاست ۴۷ ساله خود در قبال ایران باشد. 📋 دریافت و مطالعه

ضربه‌ بزرگ به عیسی و رَجی؛ سفیر ایران در بیروت ماند 🔵روزنامه الاخبار نوشته توافق بر سر وضعیت اقامت «محمدرضا شیبانی» سفیر ایران در بیروت، ضربه‌ای به تیمی بود که طی روزهای گذشته کارزار جلوگیری از ماندن او را هدایت می‌کرد؛ تیمی که در رأس آن «میشل عیسی» سفیر آمریکا در بیروت، «یوسف رَجّی» وزیر خارجه لبنان و حزب «القوات اللبنانيه» قرار داشتند. 🔵این کارزار پس از فشارهای سیاسی و رسانه‌ای برای جلوگیری از هر راهکاری شکل گرفته بود که به ایران اجازه دهد حضور سیاسی خود را در لبنان حفظ کند. اما به جای اینکه این ماجرا با خروج شیبانی از لبنان پایان یابد، با توافقی خاتمه یافت که او را در بیروت نگه داشت و در مقابل، تلاش برای تبدیل پرونده اقامت او به رویارویی مستقیم با تهران را ناکام گذاشت. 🔵بر اساس اطلاعات روزنامه الاخبار، سرلشکر «حسن شقیر» مدیرکل امنیت عمومی لبنان، میانجیگری سیاسی را بر عهده گرفت و رئیس‌جمهور «ژوزف عون» را متقاعد کرد فرمولی را بپذیرد که مانع تشدید تنش با ایران شود، بدون آنکه جایگاه دیپلماتیک پیشین شیبانی را به او بازگرداند. طبق این اطلاعات، این روند با «نبیه بری» رئیس پارلمان لبنان نیز هماهنگ شده بود و همین موضوع پوشش سیاسی لازم را برای راهکار نهایی فراهم کرد. 🔵نتیجه این شد که به شیبانی اقامت ۶ ماهه در خاک لبنان اعطا شد. او درخواست خود را به اداره امنیت عمومی ارائه کرده و از گذرنامه دیپلماتیک ایرانی خود استفاده کرده بود. اقامت او نیز بر اساس اختیارات قانونی مقرر صادر شد که به مدیرکل امنیت عمومی اختیار اعطای اقامت‌های ارفاقی و همچنین قدرت تصمیم‌گیری در موارد خاص را می‌دهد. 🔵سفیر آمریکا در حالی علیه ایران اقدامات تحریک‌آمیز انجام می‌دهد که میان کافه‌ها و بارها و سفرهای دریایی با سیاستمداران لبنانی در رفت‌وآمد است. 🔵اهمیت اصلی سیاسی ماجرا نیز همین‌جاست. کارزاری که پیش از این تصمیم شکل گرفته بود، می‌خواست پرونده شیبانی را به آزمونی برای سنجش میزان آمادگی دولت لبنان جهت اتخاذ موضعی سختگیرانه در برابر ایران تبدیل کند و همزمان مواضع و اقداماتی برای جلوگیری از هرگونه توافق در جریان بود. 🔵اما تصمیم نهایی در جهت مخالف حرکت کرد: دولت لبنان چارچوب قانونی حضور شیبانی را حفظ کرد و در عین حال، مسیر ارتباط سیاسی با تهران را باز گذاشت. 🔵اما نکته مهم‌تر این است که ماجرا صرفاً به یک اقامت اداری ۶ ماهه محدود نمی‌شود. اطلاعات موجود حاکی از آن است که تهران قصد دارد از شیبانی در یک نقش سیاسی جدید استفاده کند؛ به‌عنوان فرستاده‌ای ویژه که در امور لبنان و سوریه تخصص دارد. 🔵میشل عیسی طی مدت گذشته کارزار تازه‌ای علیه شیبانی به راه انداخته بود. او با اشاره به اینکه دولت لبنان «ظاهراً از اخراج فردی که در لبنان فردی نامطلوب است، ناتوان است»، پرسیده بود: «پس چگونه می‌توان به توانایی آن برای کنترل یک سازمان مسلح اعتماد کرد؟» 🔵عیسی این موضوع را با چندین مقام لبنانی مطرح کرده و در دیدارهای خود با شخصیت‌های سیاسی نزدیک به آمریکا، از تلاش‌های کشورش برای «پایان دادن به نفوذ ایران در لبنان» نیز سخن گفته بود. 🔵فعالیت سیاسی عیسی عمدتاً به همراهی مقام‌های آمریکایی در جریان سفر آنها به لبنان محدود می‌شود. او در این دیدارها موضعی را مطرح می‌کند که بر اساس آن، مشکل لبنان تا زمانی حل نخواهد شد که تصمیمی عملی برای خلع سلاح حزب‌الله اتخاذ شود. 🔵عیسی همچنین در دیدارهای خود اطلاعاتی را که آنها را «مستند» می‌خواند ارائه می‌کند و مدعی است سفیر ایران در هدایت فعالیت‌های سیاسی و نظامی حزب‌الله نقش داشته است.

🔹سرباز روح الله رضوی: به عنوان یک مجری متولد کشمیر که محبوب‌ترین برنامه تلویزیون ملی ایران (به وقت ایران) را اجرا می‌کند، من مورد تقدیر اکثر بینندگان هستم، اما مورد هجوم اقلیت کوچکی از ایرانیان غرب‌زده قرار می‌گیرم که مدعی هستند من شایستگی اجرای یک برنامه تلویزیونی ملی را ندارم! ​شاید آن‌ها با تماشای سی‌ان‌ان بین‌الملل با اجرای کریستین امان‌پور، خبرنگار ایرانی-بریتانیایی، یا برنامه‌هایی با اجرای فرید زکریا، روزنامه‌نگار هندی-آمریکایی، احساس راحتی بیشتری داشته باشند! https://fxtwitter.com/SarbazRezvi/status/2092155008485642670

بر اساس تحلیل جامع منتشر شده در نشریه «اکونومیست» و با استناد به ارزیابی‌های تحلیلگرانی نظیر اسفندیار باتمانقلیچ از اندیشکده «بورس و بازار»، رویکرد ایالات متحده در قبال تهران پس از ناکامی در کارزارهای نظامی و دیپلماتیک، اکنون به سمت یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی تغییر مسیر داده است. این گزارش حاکی از آن است که واشنگتن به رهبری دونالد ترامپ و اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، قصد دارد با اعمال فشار حداکثری بر شرکای تجاری و شریان‌های بین‌المللی مالی ایران، اقتصاد این کشور را تحت برنامه‌ای با عنوان «عملیات طرد اقتصادی» به زانو درآورد. با این حال، تحلیلگران این نشریه بر این باورند که علی‌رغم چالش‌های جدی داخلی نظیر تورم ۸۸ درصدی، افت تاریخی ارزش پول ملی و کاهش شدید صادرات نفتی در پی محاصره تنگه هرمز، راهبرد تحریمی جدید آمریکا فاقد کارآمدی لازم و فوری برای فروپاشی ساختار اقتصادی ایران است؛ چرا که تداوم خرید گسترده نفت توسط قدرت‌هایی نظیر چین و همچنین شبکه‌های پیچیده و تو در توی تجارت در سایه ایران، اثرگذاری این تحریم‌ها را به شدت تضعیف کرده و تهدیدات واشنگتن را در کوتاه‌مدت بی‌اثر می‌سازد. در بخش دیگری از این ارزیابی راهبردی و با تمرکز بر واکنش‌های داخلی، نویسندگان گزارش تصریح می‌کنند که مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران با وجود وقوف کامل بر تنگناهای معیشتی و نیاز مبرم به رشد اقتصادی، در برابر این تهدیدات مالی کاملاً تسلیم‌ناپذیر ظاهر شده و رویکرد جدید کاخ سفید را صرفاً یک کارزار تبلیغاتی تکراری می‌دانند. بنا بر استدلال کارشناسان مستند در این مقاله، تهران با بهره‌گیری از اهرم‌های ژئوپلیتیک و نفوذ منطقه‌ای خود در قبال همسایگانی نظیر عراق و همچنین تسلط مستمر بر عبور و مرور در تنگه هرمز، نه تنها مرعوب این فشارهای فزاینده نشده است، بلکه ممکن است این اقدامات قهری اقتصادی را سندی بر شکست قطعی گزینه‌های نظامی آمریکا قلمداد کند. در نهایت، این تحلیل با صراحت نتیجه‌گیری می‌کند که تکیه واشنگتن بر استراتژی خفه کردن اقتصاد ایران به جای مهار آن، نه تنها آمریکا را به اهداف نهایی خود یعنی تسلیم تهران نخواهد رساند، بلکه با توجه به تاب‌آوری شبکه‌های تجاری ایران، پتانسیل بالایی برای نتیجه معکوس داشته و می‌تواند به جسورانه‌تر شدن اقدامات ایران در سطح منطقه منجر شود. منبع: https://www.economist.com/middle-east-and-africa/2026/08/24/iran-will-be-able-to-shrug-off-americas-financial-threats

چین به ایالات متحده درباره هرگونه تلاش برای اختلال در روابط این کشور با ایران از طریق تهدید به تحریم هشدار داد. ​«چین تمامی اقدامات لازم را برای دفاع قاطعانه از حقوق و منافع خود به کار خواهد بست» https://fxtwitter.com/IranObserver0/status/2092165447529505259

خلاصه ماشینی: در این توییت، نویسنده (محمدرضا شکوهی‌فرد) ادعا می‌کند که ایران با یک «سناریوی دوگانه» متشکل از دو پروژه «لیبی‌سازی» و «سوریه‌سازی» مواجه است. هدف این طرح‌ها، که از طریق فشار اقتصادی، جنگ روانی رسانه‌ای، تشدید تنش‌های داخلی و فعال‌سازی گسل‌های قومی پیش می‌روند، تضعیف حاکمیت مرکزی و تبدیل کشور به زمینی سوخته با میلیشیاهاست. نویسنده این اقدامات را نتیجه همکاری قدرتهای خارجی با نخبگان داخلی خوانده و بر ضرورت هوشیاری سیاسی و صلابت نهادهای امنیتی برای مقابله با این تهدیدات تأکید می‌ورزد. https://fxtwitter.com/mrzshokouhifard/status/2091998432827232452

🔵پکن به ایالات متحده هشدار داد که ممکن است در پاسخ به تحریم‌های مربوط به ایران دست به اقدام تلافی‌جویانه بزند پکن اعلام کرد در صورتی که واشنگتن تشدید برخورد و محدودیت‌ها علیه مبادلات تجاری با تهران را گسترش دهد، «تمامی اقدامات لازم» را به کار خواهد بست ✍جو لیهی (Joe Leahy) از پکن ▪️فایننشال تایمز پکن به ایالات متحده هشدار داده است که اگر شرکت‌های چینی در هرگونه گسترش قابل‌توجه تحریم‌های ثانویه جدید دولت ترامپ علیه ایران قرار گیرند، دست به اقدام تلافی‌جویانه خواهد زد. اقداماتی که روز دوشنبه توسط اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا رونمایی شد، شرکت‌های مستقر در هنگ‌کنگ و چین قاره‌ای را هدف قرار داد، اما از تحریم مؤسسات مالی بزرگ چینی خودداری کرد. هرگونه افزایش جدی در تحریم‌های آمریکا علیه چین، که ۹۰ درصد نفت ایران را خریداری می‌کند، درست یک ماه پیش از دیدار برنامه‌ریزی‌شده رؤسای جمهور، دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ در واشنگتن، خطر منفجر کردن این رابطه را به همراه دارد. این نشست برای اقتصاد جهانی حیاتی تلقی می‌شود و انتظار می‌رود رهبران دو کشور درباره تمدید آتش‌بس یک‌ساله در جنگ تجاری خود گفتگو کنند؛ آتش‌بسی که در ماه اکتبر بر سر آن توافق شد و با سفر دوستانه ترامپ به پکن در ماه مه تحکیم یافت. سخنگوی وزارت امور خارجه چین روز سه‌شنبه در پاسخ به پرسش‌هایی درباره تحریم‌های ثانویه آمریکا علیه ایران گفت: «چین تمامی اقدامات لازم را برای دفاع قاطعانه از حقوق و منافع خود به کار خواهد بست.» آن‌ها اظهار داشتند: «چین بارها مخالفت قاطع خود را با تحریم‌های یک‌جانبه غیرقانونی که هیچ پایه‌ای در قوانین بین‌المللی یا مجوز شورای امنیت سازمان ملل ندارند، به روشنی اعلام کرده است.» آن‌ها افزودند: «مهم‌ترین و فوری‌ترین وظیفه، تسهیل تنش‌زدایی از وضعیت و بازگشت به گفتگو و مذاکره در اسرع وقت است.» در حالی که پالایشگاه‌های بزرگ دولتی چین تا حد زیادی از تحریم‌ها علیه نفت خام ایران پیروی می‌کنند، پکن به پالایشگاه‌های بخش خصوصی معروف به «تی‌پات» (پالایشگاه‌های کوچک و مستقل) اجازه می‌دهد تا از این کشور نفت وارد و فرآوری کنند. ایالات متحده اوایل امسال تحریم‌هایی را علیه برخی از این پالایشگاه‌ها اعمال کرد، اما چین به شرکت‌های داخلی دستور داد که از این تحریم‌ها تبعیت نکنند. چین یک رژیم ضد تحریم روزافزون و قاطعانه ایجاد کرده است که شامل اقدامات متقابل علیه افراد و سازمان‌های خارجی می‌شود که به محدودیت‌های خارجی علیه شرکت‌ها و زنجیره‌های تأمین چین کمک می‌کنند. هرگونه تلاش ایالات متحده برای گسترش تهاجمی رژیم تحریم‌های ثانویه ایران به شرکت‌های چینی، خطر اقدام تلافی‌جویانه پکن را به همراه خواهد داشت؛ کشوری که سال گذشته نشان داد می‌تواند از طریق کنترل خود بر مواد معدنی حیاتی و ضروری برای تولیدات با فناوری بالا، تولید صنعتی آمریکا را به تعطیلی بکشاند. وانگ دانگ، پژوهشگر ارشد دانشگاه پکن گفت: «باید منتظر بمانیم و ببینیم آیا این فقط یک بلوف است یا [ایالات متحده] جدی به اعمال تحریم‌های ثانویه علیه چین می‌اندیشد.» وی افزود: «اگر دست به چنین کاری بزنند، البته که چین کاملاً از منافع ملی خود دفاع خواهد کرد... ما سال گذشته در دور اول نیز همین کار را انجام دادیم.» او گفت واشنگتن در تلاش است تا «مسئولیت را به دوش دیگران بیندازد و چین را مقصر شکست‌های خود بداند.» https://www.ft.com/content/aa7ba671-8175-4b53-b6a5-28803a851493?syn-25a6b1a6=1 https://fxtwitter.com/FT/status/2092184213223059574